ตอนที่ 2518 มดปลวก อย่าได้บังอาจใช้สายตาเช่นนั้นมามองข้า!

ตูม!

จุนเถียนนั้นค่อยๆ ลากตัวขึ้นมาจากพื้นดินด้วยสภาพรุ่งริ่ง

สายตาของเขานั้นหันไปมองดูที่เย่หยวนด้วยความตกตะลึงอย่างสุดใจ

เย่หยวนนั้นก้มลงมามองต่ำด้วยความเย็นเยือก “อ่า เวลานี้เจ้าโดนมดตบจนปลิวเสียแล้ว อย่างนี้เจ้าจะเป็นตัวอะไรดีเล่า?”

จุนเถียนนั้นได้แต่ทำหน้าเหยเกตอบกลับไป

อวดอ้างตนมาตั้งนานสุดท้ายเขานั้นกลับถูกตบจนหน้าหัน

แต่เขานั้นกลับไม่อาจจะเถียงใดๆ กลับไปได้!

“เด็กน้อย เจ้านั้นกลับควบคุมพลังของมหาพิภพถงเทียนนี้ไว้ได้! ข้าประมาทเกินไปแล้วจริงๆ! ไม่นึกเลยว่าก่อนหน้านี้เจ้ากลับยังมีเวลาคิดเก็บซ่อนพลังใดๆ ไว้อีก! ช่างเจ้าเล่ห์นัก!” จุนเถียนนั้นกล่าวขึ้นมาด้วยรอยยิ้มเย็นเยือก

“จะว่าไป ข้านั้นก็คงต้องขอบคุณเสี้ยววิญญาณดั่งเดิมของเจ้านั้นที่มันช่วยให้ข้าได้เรียนรู้วิธีการนี้! อ่า หากคิดเช่นนั้นแล้วหลายๆ เรื่องข้ายังต้องขอบคุณเจ้าอีกมากทีเดียว!” เย่หยวนกล่าว

เมื่อจุนะถียนได้ยินเช่นนั้นเขาก็แทบจะต้องกระอักเลือดขึ้นมา

คำพูดโง่ๆ ของเขานั้นมันกลับทำให้เย่หยวนหาเส้นทางบรรลุโซ่ตรวนกลายมาเป็นยอดฝีมือชั้นบรรยากาศสวรรค์ขึ้นมาได้

ส่วนเสี้ยววิญญาณดั่งเดิมของเขานั้นกลับไปสอนให้เย่หยวนใช้พลังงานจากมหาพิภพถงเทียนได้

แท้จริงที่ก่อนหน้านี้เย่หยวนไม่ได้ดึงพลังของมหาพิภพถงเทียนออกมาใช้มันมิใช่ว่าเขากำลังออมมือหรืออะไรเช่นนั้น มันเป็นเพราะว่าเย่หยวนนั้นรู้ดีว่าต่อให้จะใช้มันก็คงไม่มีประโยชน์ใด

พลังการควบคุมของเขานั้นมันไม่อาจจะเทียบเคียงกับยอดฝีมือระดับจุนเถียนได้อย่างแน่นอน!

ใช้ไปมันมีแต่จะตายเร็วลงเปล่าๆ

แต่เวลานี้เมื่อเขาบรรลุขึ้นมาถึงชั้นบรรยากาศสวรรค์ระดับเลิศน้อยแล้ว ตัวเย่หยวนจึงสามารถควบคุมเต๋าสวรรค์ได้ตามใจนึก

ด้วยพลังของเขาน้อยแห่งถงเทียนนั้น เขาจึงสามารถที่จะดึงพลังงานจากเขาแห่งถงเทียนออกมาใช้ได้เต็มที่

นี่มันคือไม้ตายที่สุดยอดของเขา!

จุนเถียนนั้นหรี่ตาลงอย่างเย็นเยือกก่อนจะกล่าวขึ้นมา “เด็กน้อย ท่าทางโอหังของเจ้านี้มันช่างน่าชังนัก!”

เย่หยวนนั้นจึงตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “เช่นนั้นหรือ? แต่ท่าทางโอหังของข้านี้ ข้าก็แค่เลียนแบบท่าทางของเจ้าเท่านั้น! เจ้าชอบวางท่ามิใช่หรือ? เช่นนั้นก็ลองโดนเป็นฝ่ายกดหัวบ้างจะเป็นไร?”

จุนเถียนนั้นแทบต้องสำลักด้วยความคับแค้นใจ ท่าทางใจเย็นไม่สนโลกของเย่หยวนในตอนนี้มันเหมือนกับท่าทางของตัวเขาก่อนหน้านี้จริงๆ!

ที่สำคัญไปกว่านั้นเย่หยวนกลับยังวางท่าล้อเลียนเขาอย่างถึงที่สุด!

มดปลวกนั้นกลับกล้ามาวางท่าต่อหน้าเขา!

ที่สำคัญมันยังทำได้สำเร็จด้วย!

มันไม่มีอะไรจะน่าอับอายไปกว่านี้แล้ว

“เด็กน้อย จะอวดอ้างตัวมันก็ต้องมีราคาของมัน! เพราะฉะนั้นราคาของเจ้ามันคือความตาย! ยอดฝีมือชั้นบรรยากาศสวรรค์มันไม่ได้อ่อนแออย่างที่เจ้าคิด!”

จุนเถียนนั้นร้องกล่าวขึ้นก่อนจะยกมือหมุนเป็นวง

ห้วงมิติรอบๆ นั้นมันเกิดความแตกตื่นขึ้นทันที

ตูม!

“ก-เกิดอะไรขึ้นกัน? ช่างเป็นพลังที่รุนแรงนัก!”

“นี่มันเป็นไปได้อย่างไร? จุนเถียนผู้นั้นกลับยังไม่ได้ใช้พลังที่แท้จริงออกมาหรอกหรือ?”

“น-นี่มันคือพลังแห่งกฎ! แต่มันจะไม่รุนแรงเกินขอบเขตพลังแห่งกฎหรือ? ท่านนักบุญฟ้าคราม… หวังว่าท่านจะรับมือไหว”

…

ไกลออกไปลิบๆ นั้นเว่ยเฟิงและเหล่ายอดฝีมือทั้งหลายต่างไม่อาจจะควบคุมร่างกายของตนได้ ระหว่างที่เหาะเหินบินหนีอยู่พวกเขาต่างก็ต้องเทกระจาดร่วงตกลงพื้นดินพร้อมๆ กัน

มันมิใช่แค่พวกเขาเท่านั้น เวลานี้เหล่ายอดฝีมือบนมหาพิภพถงเทียนต่างรู้สึกได้ชัดเจนว่าตนไม่อาจจะลอยตัวเหนือพื้นดินได้เลย

พริบตาเดียวนี้มันเหมือนว่าพวกเขาได้กลับกลายเป็นคนธรรมดาสามัญไป!

จุนเถียนนั้นใช้วิชาบางอย่างออกมาจนทำให้กฎของมหาพิภพถงเทียนทำงานผิดปกติไป

ในเวลานี้พลังแห่งยอดฝีมือชั้นบรรยากาศสวรรค์มันได้แสดงออกมาอย่างชัดเจน

กำลังของเขานั้นมันทำให้เหล่ายอดฝีมือบนมหาพิภพถงเทียนทั้งหลายต้องเปลี่ยนความคิดเรื่องความแข็งแกร่งไป

“ดูให้ดี! นี่คือพลังที่แท้จริงของยอดฝีมือชั้นบรรยากาศสวรรค์! ฝ่ามือขนเงินกดสวรรค์!”

จุนเถียนนั้นตบฝ่ามือลงมาใส่ห้วงมิติความว่างเปล่าจนทำให้เกิดสิ่งที่ดูคล้ายหลุมดำ

และในหลุมดำนี้มันกลับไม่มีอะไรจะหนีออกมาได้แม้แต่กระแสห้วงมิติ

พลังของมันนั้นเหนือล้ำจินตนาการไปมาก!

นี่มันคือพลังที่กดดันทั้งมหาพิภพถงเทียนลงได้พร้อมๆ กัน!

ตั้งแต่ต้นจนถึงเวลานี้ ตัวเย่หยวนยังคงยืนนิ่งอย่างใจเย็น

แม้จะต้องเผชิญกับฝ่ามืออันน่ากลัวนี้ สีหน้าของเขาก็ยังไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย

จากนั้นเย่หยวนก็ยกฝ่ามือของตนขึ้นมาบ้างก่อนจะตบลงไปอีกครั้ง

ปัง!

พลังของจุนเถียนนั้นมันแตกสลายลงต่อหน้าต่อตา!

คราวนี้ตัวจุนเถียนนั้นถูกตบจนไหลลงไปในกระแสแห่งห้วงมิติ

เว่ยเฟิงและพวกต่างได้แต่หันไปมองหน้ากันอย่างตกตะลึง

ภาพตรงหน้านี้มันแปลกประหลาดเกินไป!