ตอนที่ 1291
ตอนที่ 2566 ข้าหัวรั้น!
October 22, 2026
ควันดำมันค่อยๆ พุ่งออกมาจากร่างของเย่หยวน
ความน่ากลัวของควันพิษนี้มันทำให้คนทั้งหลายต่างต้องวิ่งหนีไปเมื่อเห็น
ถังหยูได้แต่กล่าวขึ้นมาด้วยหน้าเหยเก “พิษที่รุนแรงพอจัดการนักยุทธชั้นบรรยากาศสวรรค์เลิศใหญ่จนไม่มีแรงขัดขืนใดนั้น ความเสียดายที่มันจะสร้างต่อนักยุทธชั้นบรรยากาศสวรรค์เลิศน้อยคงเหนือล้ำเกินกว่าจะคาดเดาได้! ท่านพี่คิดจะทำอะไรกันแน่!”
ได้เห็นท่าทางของเย่หยวนในตอนนี้คนทั้งคฤหาสน์ราชครูต่างต้องตัวสั่นไปสิ้น
พวกเขานั้นคิดว่าเย่หยวนคงได้ตายลงแน่แล้ว
แต่ไม่นานควันสีดำก็พวยพุ่งออกมาจากร่างของเย่หยวนจากนั้น
ควันสีดำนั้นมันก็ค่อยๆ จางลงหายไปสิ้น
สุดท้ายเย่หยวนก็กลับมามีสภาพเป็นปกติอีกครั้งหนึ่ง
คนทั้งหลายนั้นต้องอ้าปากค้างอย่างไม่รู้จะพูดกล่าวอะไรออกมาได้
พิษร้ายที่สามารถสังหารได้แม้แต่นักยุทธชั้นบรรยากาศสวรรค์เลิศใหญ่นั้น ท่านราชครูกลับรอดจากมันได้?
“นี่… ท่านกลับหายดีแล้วหรือ?” หลินหลานกล่าวขึ้นมา
เมื่อถังหยูได้เห็นเช่นนั้นเขาก็ย่อมจะต้องยิ้มกว้างขึ้นอย่างโล่งอก
แต่พอได้ยินคำพูดของหลินหลานเขาก็ต้องขมวดคิ้วแน่นขึ้นมา “ทำไมเล่า? หรือเจ้าคิดหวังให้เกิดอะไรขึ้นกับท่านพี่เจ้าจะได้กลับมานั่งตำแหน่งราชครูอีก?”
หลินหลานส่ายหัวออกมา “เจ้าไม่รู้ถึงความอันตรายของมันเลย! พิษนี้มันสุดแสนจะลึกลับ นักยุทธไม่อาจจะตรวจพบมันได้ในระยะต้นแต่หากมันปะทุขึ้นมาแล้ว… ถ้าข้าเดาไม่ผิดต่อให้จะเป็นนักยุทธชั้นบรรยากาศสวรรค์เลิศล้ำเองก็คงไม่อาจจะรอดชีวิตไปได้! สำหรับนักยุทธชั้นบรรยากาศสวรรค์เลิศน้อยแล้วอย่าว่าแต่การทดสอบพิษด้วยร่างกายใดๆ แค่แตะเข้าพวกเขาก็คงตายลงทันที! ท่านอาจารย์นั้นช่างมากฝีมือเสียยิ่งกว่าที่ข้าเข้าใจ!”
เมื่อถังหยูได้ยินเขาก็ต้องอ้าปากค้างอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
วิชาฝีมือของพี่เขานี้มันเหนือล้ำจนเกินเข้าใจ!
นักยุทธชั้นบรรยากาศสวรรค์เลิศล้ำนั้นมันคือตัวตนที่สูงส่งเกินกว่าอาณาจักรตะวันออกนี้จะเข้าถึงได้
หากนักยุทธชั้นบรรยากาศสวรรค์เลิศล้ำเดินทางมายังอาณาจักรตะวันออกนี้ ทั้งเมืองคงได้หายไปในชั่วพริบตา!
พิษนี้มันเป็นพิษที่จัดการยอดฝีมือระดับนั้นลงได้ แต่กลับไม่อาจจะทำอะไรเย่หยวนได้ แค่นี้มันก็ชัดเจนแล้วว่าเขานั้นมากฝีมือแค่ไหน!
เฉียวไคหยวนกล่าวขึ้นมาด้วยความตกตะลึง“นี่ท่านราชครูเป็นผู้บรรลุสวรรค์จริงๆ หรือ? ข้าเองก็อยู่มาจนป่านนี้แล้วแต่ยังไม่เคยจะได้เห็นผู้บรรลุสวรรค์ที่ไหนเก่งกาจเช่นนี้มาก่อน!”
หลินหลานนั้นยิ้มขึ้น “หากอาจารย์นั้นมิใช่ผู้บรรลุสวรรค์แล้วการรักษาพิษนี้มันคงยากแค่ยกนิ้ว! หากข้าเดาไม่ผิดนั้นท่านอาจารย์คงมีวิชาการทดสอบพิษด้วยร่างกายที่เหนือล้ำมากๆ ดูท่าท่านจะมิใช่เป็นแค่ยอดฝีมือด้านการโอสถ แต่ท่านนั้นเป็นยอดฝีมือในด้านพิษด้วย!”
ระหว่างที่คนทั้งหลายยังตกตะลึงไม่หายนั้นเย่หยวนก็ค่อยๆ ลุกขึ้นมาด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อนไม่น้อย
พิษนี้มันรุนแรงจนเกินรับ ต่อให้เขาจะขับมันออกจากร่างได้แต่มันก็ยังสร้างความลำบากให้แก่ตัวเขาไม่น้อย
แต่ว่าสภาพของเฉิงฉงชานนั้นมันยังคงย่ำแย่ลงเรื่อยๆ ปล่อยไว้นานกว่านี้คงไม่ได้!
เย่หยวนนั้นยกนิ้วขึ้นมาชี้เป็นดาบพร้อมปราณดาบพุ่งลงใส่ร่างของเฉิงฉงชานที่นอนกองอยู่กับพื้น
ใช้ดาบแทนเข็ม!
ปราณดาบนั้นมันเข้าไปต่อต้านพิษร้ายในร่างของเฉิงฉงชานอย่างรุนแรงหนักหน่วง
แต่พิษนี้มันรุนแรงจนเกินไป เย่หยวนนั้นไม่ได้มีปราณดาบที่แข็งแกร่งปานนั้นเมื่อสัมผัสถึงกันมันก็แตกสลายลงทันที!
แต่เย่หยวนนั้นได้ทดสอบพิษด้วยร่างกายมาแล้วและได้เข้าใจถึงเส้นทางการเดินของพิษตัวนี้อย่างทะลุปรุโปร่ง
เพราะฉะนั้นเขาจึงกล้าที่จะลงเข็ม!
และเมื่อเขารู้จักมันอย่างชัดเจนแล้วต่อให้จะเป็นพิษที่ร้ายแค่ไหนมันก็ไม่อาจจะต่อต้านไหว!
พิษร้ายนั้นมันค่อยๆ ระเหยขึ้นมาจากร่างของเฉิงฉงชาน
ไม่นานจากนั้นนิ้วของเฉิงฉงชานก็ขยับกระตุกขึ้น
“เดินปราณเทวะไปตามทิศที่ปราณดาบของข้าโจมตี!” เย่หยวนสั่งออกมา
เฉิงฉงชานนั้นสั่นสะท้านไปทั้งกาย เพราะเวลานี้เขารู้สึกได้ว่าในร่างกายของเขาทุกส่วนมันมีปราณดาบกำลังวิ่งพล่านไปทั่ว
พร้อมๆ กันนั้นพิษในร่างของเขามันก็กำลังถูกขับออกมา!
เฉิงฉงชานนั้นไม่กล้าจะขัดคำรีบเดินปราณเทวะตามที่ได้รับคำสั่งทันที
เมื่อคลื่นพลังสองแหล่งโจมตีเข้าพร้อมๆ กัน พิษที่ตกค้างอยู่ในร่างนั้นมันก็ต้องถอยหนีไปในทันที
ราวหกชั่วโมงต่อมาเย่หยวนก็ล้มตัวลงนั่งกับพื้น
แต่ตัวเฉิงฉงชานนั้นได้กลับมามีสภาพสมบูรณ์เต็มที่
พิษของเขานั้นมันเรียกได้ว่าแทบจะหายดีแล้ว!
คนทั้งคฤหาสน์ราชครูนั้นต่างถอนหายใจยาวออกมาตามๆ กัน
“ท่านราชครูนั้นช่างเป็นหมอวิเศษโดยแท้! พิษเช่นนี้ท่านก็ยังสามารถรักษาได้!”
“เจ้าได้ยินที่อดีตราชครูท่านพูดหรือไม่เล่า? พิษนั้นมันเป็นพิษที่สามารถสังหารได้แม้แต่ยอดฝีมือชั้นบรรยากาศสวรรค์เลิศล้ำแต่ท่านราชครูกลับสามารถทดสอบพิษนั้นได้ด้วยร่างกายของตน มันช่างเหนือล้ำอย่างมาก!”