ตอนที่ 2593 ข้าลำเอียงแล้วทำไม?

“ห-หกสิบเอ็ด!”

“พ-เพิ่มขึ้นจริง! ความเข้ากันได้นั้นกลับเพิ่มขึ้นจริง!”

“พระเจ้าช่วย ข้าไม่ได้ฝันไปใช่หรือไม่? โอสถสวรรค์ปรับฐานนั้นมันกลับมีฤทธิ์เพิ่มค่าความเข้ากันได้!”

…

เข็มนั้นมันไปหยุดลงที่เลขหกสิบเอ็ด!

แม้ว่ามันจะเพิ่มขึ้นมาแค่สองแต้มแต่มันก็ยังทำให้คนทั้งหลายแทบหยุดหายใจ!

พวกเขานั้นต่างคิดว่าเย่หยวนกล่าวล้อเล่น ไม่มีใครนึกฝันว่ามันกลับเป็นความจริง

โอสถสวรรค์ปรับฐานขยะนั้นมันกลับเพิ่มค่าความเข้ากันได้!

เย่หยวนมองดูหน้าหวู่เฉิงเฉาพร้อมถามขึ้น “หวู่เฉิงเฉา เจ้าลองบอกข้ามาอีกครั้งสิว่าโอสถสวรรค์ปรับฐานมันมีประโยชน์หรือไม่?”

หวู่เฉิงเฉาหน้าซีดขาวลงกล่าวขึ้นอย่างอับอาย “ม-มีประโยชน์! แต่ทำไมมันจึงเป็นเช่นนี้ได้กัน?”

เย่หยวนไม่คิดตอบและกล่าวขึ้นมา “เอาล่ะ ทีนี้พวกเจ้าจะเอาอย่างไรต่อ?”

หวู่เฉิงเฉานั้นได้แต่ยืนทำหน้าเหยเก

แต่ว่าปาฏิหาริย์นี้มันทำให้พวกเขาเกิดความอยากอันมหาศาลขึ้นมา

ที่สำคัญไปกว่านั้นพวกเขายังรู้ดีว่าเรื่องวันนี้มันคงไม่พ้นต้องถูกลงโทษแน่แล้ว!

หวู่เฉิงเฉารีบก้มหัวลงประสานมือต่อหน้าหลินหลาน “น้องหลิน ก่อนหน้านี้ข้าหุนหันเกินไปโปรดอภัยให้เฒ่าคนนี้ด้วยเถอะ!”

เมื่อหลินหลานได้ยินเขาก็ได้แต่หัวเราะตอบกลับไป

หวู่เฉิงเฉานั้นได้แต่ยืนนิ่งอย่างอับอายอยู่ตรงนั้น

หากเป็นก่อนหน้านี้แล้ว ถูกนักหลอมโอสถสวรรค์ระดับสามมาก้มหัวขอโทษเช่นนี้ตัวหลินหลานย่อมจะสั่นกลัวไปทั้งกาย

แต่เวลานี้เขานั้นเป็นศิษย์ของเย่หยวน เขาย่อมจะทำตัวสมตำแหน่งตน!

‘เจ้าตีศิษย์ผู้อาวุโสเย่แล้วคิดจะจบเรื่องด้วยแค่การขอโทษหรือ?’

‘ฝันไปเถอะ!’

เย่หยวนหรี่ตาลงมองและถามขึ้น “ใครอีกที่ลงมือ?”

“อาจารย์ลุงหลินข้าขออภัยด้วย!”

“ข-ข้าขออภัย!”

…

คนที่ลงมือไปนั้นต่างก้าวออกมาก้มหัวขอโทษอย่างต่อเนื่อง

เมื่อมันครบทุกคนแล้วเย่หยวนจึงได้สั่งแก่หลินหลานออกมา “ไปเรียกผู้อาวุโสหลัวมา! คนที่มันทำร้ายเจ้านั้นจงมอบให้แก่หอลงทัณฑ์ไปจัดการต่อ!”

หลินหลานที่ได้รับคำสั่งหัวเราะขึ้นมาก่อนจะเดินหายไป

ความเจ็บปวดใดๆ บนร่างกายของเขานั้นมันดีขึ้นอย่างมาก

แต่สีหน้าของพวกหวู่เฉิงเฉากลับซีดขาวลงอย่างมาก

หลัวหยุนชิงนั้นทำหน้าที่ดูแลหอลงทัณฑ์ในตอนนี้และไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขานั้นสนิทสนมกับเย่หยวนแค่ไหน มีหรือที่โทษนั้นมันจะเบาๆ ได้?

พวกเขานั้นก้มหัวขอโทษกันไปแล้วแต่กลับยังต้องถูกลงโทษจากทางหอลงทัณฑ์!

ผู้อาวุโสเย่นั้นช่างไร้ปรานี!

และในเวลาเดียวกันนั้นเองที่เย่หยวนได้หยิบเอาโอสถสวรรค์ปรับฐานอีกเม็ดออกมา

สายตาของคนทั้งหลายจึงต่างหันไปมองมันเป็นตาเดียว

ร่างกายของพวกเขานั้นมันโกหกไม่เป็น!

“พวกเจ้าลองมองดูดีๆ ว่าสีโอสถสวรรค์ปรับฐานนี้มันมีอะไรแตกต่างจากโอสถสวรรค์ปรับฐานระดับเก้าทั่วๆ ไป?” เย่หยวนถามขึ้น

ก่อนหน้านี้คนทั้งหลายเห็นแค่ว่ามันมีสีทองและย่อมจะเป็นโอสถสวรรค์ปรับฐานระดับเก้าแน่แล้วจึงไม่ได้สนใจมากมาย

ได้ยินเย่หยวนพูดเช่นนั้นแล้วคนทั้งหลายก็ต้องจ้องมองดูมันอย่างจริงจัง

เมื่อได้มองมันดูดีๆ อีกครั้งแล้วคนทั้งหลายก็ต้องพบเจอความผิดปกติ

“แม้ว่าโอสถสวรรค์ปรับฐานนี้มันจะมีคุณภาพระดับเก้าแต่มันกลับไม่ได้ส่องแสงปล่อยคลื่นออกมาภายนอกมากมายนัก! หรือว่านี่มัน…”

หลังจากหวู่เฉิงเฉามองดูมันดีๆ แล้วเขาก็คิดถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้จนทำให้ต้องมองเย่หยวนด้วยปากที่อ้าค้าง