ตอนที่ 2602 โม้ต่อไม่ได้!

เมื่อสองยอดฝีมือเผชิญหน้ากันเช่นนี้แล้วอากาศรอบๆ ย่อมจะหนักหน่วงจนแทบไม่อาจใช้หายใจ

หนึ่งคือเจ้าเมืองผู้ทรงพลัง จอมเทพที่ลากเฮ่อหยุนเซียงลงมาจากบัลลังก์

ส่วนอีกหนึ่งคือผู้ท้าทายอันเหนือล้ำ ราชันคนใหม่แห่งเมืองตะวันโรจน์!

ผลลัพธ์ของการประลองครั้งนี้ชัยชนะจะไปจบลงที่ฝ่ายใด คนทั้งหลายย่อมจะไม่อาจคาดเดาได้

“ก่อนนั้นเฮ่อหยุนเซียงและจางซุนซิงหยู่ได้ต่อสู้กันอย่างดุเดือดกว่าสามร้อยกระบวนท่ากว่าที่จะตัดสินแพ้ชนะกันได้! แต่เวลานี้จางซุนซิงหยู่กลับใช้ฝ่ามือเดียวสยบคนทั้งสองลงได้ พวกเขาไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันอีกต่อไปแล้ว!”

“การถกเต๋านับสิบปีย่อมจะทำให้จางซุนซิงหยู่เหมือนได้เกิดใหม่!”

“ไม่ว่าเด็กคนนี้เขาจะมากพรสวรรค์สักแค่ไหนมันก็ไม่มีทางเทียบจางซุนซิงหยู่ได้แน่!”

…

ฝ่ามือที่กระแทกออกมามันทำให้คนทั้งหลายได้ลิ้มรสความน่าสะพรึงของจางซุนซิงหยู่

แม้ว่าเย่หยวนจะเก่งกาจแต่มันก็ไม่มีทางจะขึ้นไปถึงระดับของจางซุนซิงหยู่ได้

เพราะจะอย่างไรเสียตอนที่เย่หยวนสู้หกต่อหนึ่ง เขาก็แทบจะเอาชีวิตไม่รอดแล้ว

จางซุนซิงหยู่มองดูเย่หยวนด้วยรอยยิ้มน้อยๆ “เด็กน้อย อย่าได้มาหาว่าข้านั้นไม่ให้โอกาสเจ้าแล้วกัน ข้าจะใช้ดาบของข้านี้ฟันเจ้า หากเจ้ารับมันไว้ได้ข้าจางซุนซิงหยู่คนนี้จะให้เจ้าได้ตายศพสวยๆ!”

คำพูดของเขามันเปี่ยมล้นไปด้วยความเย้ยหยัน

ในสายตาของเขาเย่หยวนย่อมจะไม่อาจป้องกันดาบของเขานี้ไว้ได้แน่

หรือต่อให้รับไว้ได้มันก็คงต้องบาดเจ็บสาหัสแทบตายลง

แล้วเขาก็จะช่วยสังหารให้ต่อทันที!

คนทั้งหลายที่ได้ยินนั้นต่างหน้าซีดลงเพราะสัมผัสได้ถึงจิตสังหารของจางซุนซิงหยู่

เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “ดาบของเจ้านี้ข้าจะขอรับไว้เอง! หากมันทำอันตรายข้าได้ข้าจะยอมตายให้เจ้าได้ศพสวยๆ!”

“ซี๊ด…”

โอหัง!

คำพูดไม่กี่คำของพวกเขานี้มันทำให้เกิดประกายไฟลุกโชนขึ้นมาทันที

จางซุนซิงหยู่หัวเราะขึ้น “ศิษย์นิกายอย่างเจ้ามันไม่ได้รู้จักฟ้าดินเสียจริง! ช่างเถอะ ในเมื่อเจ้าคิดจะมารนหาที่ตายแล้วข้าก็จะส่งเจ้าไปเอง!”

เสียงของเขายังไม่ทันจางหายจางซุนซิงหยู่ขยับตัวเล็กน้อย!

เขาก้าวเท้าออกมาพร้อมด้วยปราณดาบที่พุ่งทะยานทะลุฟ้า!

และท่ามกลางปราณดาบที่รุนแรงบ้าคลั่งนี้มันกลับปรากฏพลังของกฎออกมาด้วย

กฎแห่งชีวิต!

กฎแห่งความตาย!

กฎทั้งสองผสานเข้ากับปราณดาบของจางซุนซิงหยู่อย่างแนบเนียนผสานจนเป็นเนื้อเดียวกัน

สีหน้าของคนทั้งหลายต่างซีดขาวลง

ภายใต้พลังรุนแรงของปราณดาบนี้พวกเขานั้นต่างต้องถอยหลังไปอย่างไม่ได้นัดหมาย

เพราะพวกเขาไม่อาจจะทนอยู่ใกล้ปราณดาบนี้ได้!

แม้แต่ตัวเฮ่อหยุนเซียงและตี้ชิงเองก็ยังไม่อาจจะทนรับ!

เฮ่อหยุนเซียงตกตะลึงอย่างสุดหัวใจ เขาได้แต่ต้องยิ้มแห้งๆ ออกมา

“ข้าไม่นึกเลยว่าสิบปีมานี้ดาบความเป็นความตายของเขากลับจะพัฒนาขึ้นไปได้ถึงขั้นนี้! ช่องว่างระหว่างข้ากับเขาแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว! ดูท่าครั้งนี้ข้าจะลงเดิมพันผิดข้างจริงๆ!” เฮ่อหยุนเซียงกล่าวขึ้นมาด้วยรอยยิ้มเหยเก

ตี้ชิงกล่าวขึ้นตาม “ไม่นึกเลยว่าจางซุนซิงหยู่กลับจะมากพรสวรรค์ปานนี้! ต่อให้เจ้าเด็กคนนั้นจะมีวิชาลับใดๆ ติดตัวซ่อนไว้ก็คงไม่อาจจะต้านทานจางซุนซิงหยู่ได้อีกแล้ว ไหนจะยังเรื่องที่จางซุนซิงหยู่มีพลังบ่มเพาะเหนือกว่าเขาไปขั้นหนึ่งอีก!”

เฮ่อหยุนเซียงกล่าวขึ้นมาด้วยสีหน้าหนักแน่น “หากเขาไม่ลงมือทำอะไรภายในสามก้าวเดินนี้ เขาคงไม่มีโอกาสจะทำอะไรอีกแล้ว! เมื่อดาบนี้ฟันลงมาเขาย่อมจะต้องตายเป็นแน่!”

ตี้ชิงพยักหน้ารับออกมาอย่างสุดใจ

เพราะว่าจางซุนซิงหยู่นั้นกำลังรวบรวมง้างพลัง!

หากพลังนี้ถูกปล่อยออกมาแล้วแม้แต่สวรรค์ก็คงไม่อาจต้านทานรับมันไว้!

เย่หยวนย่อมจะไม่มีทางรับไว้ได้แน่!

ระหว่างที่พูดกันไปนั้นตัวจางซุนซิงหยู่ก็ก้าวเท้าออกมาอีกครั้งพร้อมปราณดาบที่รุนแรงขึ้นกว่าเก่า!

เรียกได้ว่ามันเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว!

สัมผัสได้ถึงปราณดาบนี้คนทั้งหลายต่างก็ต้องถอยหลังไปอีกไกลโข!

สีหน้าของคนทั้งหลายที่ได้เห็นนั้นมันซีดขาวเหมือนกระดาษ

มีเพียงเย่หยวนเท่านั้นที่ยืนมั่น!

เขาไม่เหมือนไม่อาจสัมผัสได้ถึงปราณดาบนี้และไม่คิดจะชักดาบหรือใช้วิชาใดๆ ออกมารับ เขาเพียงแค่ยืนมองหน้าจางซุนซิงหยู่ไปนิ่งๆ

เฮ่อหยุนเซียงได้แต่ส่ายหัวออกมา “จะอย่างไรเจ้าเด็กคนนี้มันก็ขาดประสบการณ์สินะ! ไม่ลงมือตอนนี้ข้าว่าเขาคงไม่ได้มีโอกาสลงมืออีกตลอดไปแล้ว!”

ตี้ชิงกล่าวขึ้นเสริม “เจ้าโง่ มันคิดอะไรของมันอยู่กันแน่? ไม่ลงมือตอนนี้หรือว่ามันจะรอให้ดาบนั้นฟันลงมาก่อนค่อยตั้งรับหรือ?”