ตอนที่ 2614 พี่หลัวสู้หรือไม่!

“ไม่มีทางน่า? หลี่โจวมันจะอ่อนแอได้ปานนี้ถึงขั้นกลัวจนตายลง?”

“มันก็ไม่ได้เกินจริงไปหรอก เพราะว่าคลื่นพลังจากตัวเย่หยวนแข็งแกร่งจนเกินรับจริง! หลี่โจวนั้นมันเคยถูกเย่หยวนจับหักขามาครั้งหนึ่ง และเย่หยวนยังเคยสังหารลู่จ้านหยวนนายเก่าของมันลง เวลานี้เขายังกลับออกมาจากแดนเนรเทศได้อย่างปลอดภัยมันย่อมทำให้ความกลัวแต่เก่าก่อนของหลี่โจวปะทุขึ้นมา! กอปรกับเรื่องที่ว่าหลี่โจวนั้นเป็นคนที่ชอบรังแกคนอ่อนแอแต่หวาดกลัวผู้แข็งแกร่งเป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วย แน่นอนว่ามันจะกลัวจนถึงขั้นตายลงได้!”

“ตั้งแต่ที่เข้านิกายมานั้นแต่ละเรื่องที่เย่หยวนทำมันเล็กๆ ที่ไหน! สังหารลู่จ้านหยวน ต่อสู้กับฉินชุนและกดหัวฉือเฟยหยู วางยาคนทั้งนิกายกลับรอดมาจากแดนเนรเทศได้ มีเรื่องไหนบ้างเล่าที่มันไม่เหลือเชื่อ? การเป็นศัตรูกับคนเช่นนี้นั้นคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุดแล้ว!”

…

หลี่โจวกลัวเย่หยวนจนตายลงนั้นมันทำให้เกิดความแตกตื่นขึ้นทั้งยอดพันปักษา

การกลับมาอย่างยิ่งใหญ่ของเขานี้มันทำให้คนทั้งนิกายสวรรค์ยุทธมั่นต่างต้องแตกตื่นไปตามๆ กัน

ตั้งแต่ที่เขาเข้านิกายสวรรค์ยุทธมั่นมานั้นแต่ละสิ่งที่เย่หยวนทำไว้มันย่อมมีแต่เรื่องเหลือจะเชื่อได้

เวลานี้เมื่อเขากลับมาอย่างยิ่งใหญ่เช่นนี้แล้วมีหรือที่คนทั้งหลายจะยังอยู่นิ่งได้? พวกเขาต่างอยากจะรู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

แน่นอนว่าสิ่งแรกที่เย่หยวนต้องรับมือย่อมเป็นความคับแค้นของคนทั้งนิกาย!

การถูกพันธมิตรโอสถคว่ำบาตรย่อมทำให้คนทั้งนิกายต่างไม่พอใจกันสิ้นทำให้เวลานี้เย่หยวนกลายเป็นศัตรูของคนแทบทั้งนิกายไป

หากเขาตายลงในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็คือว่าจบกันไป แต่เย่หยวนนั้นกลับมา!

เรื่องนี้มีหรือที่จะปล่อยผ่านไปได้?

แต่คนทั้งหลายต่างไม่มีใครจะเข้าข้างเขา

เพราะเรื่องนี้มันมิใช่สิ่งที่กำลังของคนผู้เดียวจะฝ่าฟันไปได้

ไม่ว่าเย่หยวนจะแข็งแกร่งแค่ไหนมันก็ไม่มีทางเทียบอำนาจกับพันธมิตรโอสถได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลายปีมานี้ที่เหล่าคนนิกายสวรรค์ยุทธมั่นต่างได้รับรู้ถึงพลังอำนาจของพันธมิตรโอสถอย่างสุดล้ำ

ในเวลานี้เองที่มันได้มีคลื่นพลังรุนแรงสายหนึ่งพุ่งมายังยอดพันปักษา

เมื่อคนทั้งหลายได้เห็นเช่นนั้นสีหน้าของพวกเขาก็ซีดขาวลง

“เย่หยวน ส่งชีวิตของเจ้ามาเสีย!” ฮั่นเฉียนหยุนนั้นร้องลั่นขึ้นมาอย่างคับแค้นสุดหัวใจจนดังลั่นไปทั้งยอดพันปักษา

นี่มันคือพลังแห่งความโกรธแค้นของยอดฝีมือชั้นบรรยากาศสวรรค์เลิศล้ำ

ตอนที่ฮั่นเฉียนหยุนได้สติขึ้นมานั้นเขาก็รู้สึกระบมไปทั้งหน้า

เขานั้นชักเอากระจกขึ้นมาส่องหน้าตัวเองและพบว่าบนใบหน้าของเขานั้นมันมีแต่รอยเท้าประทับอยู่ทุกจุด

ที่สำคัญไปกว่านั้นเย่หยวนยังประทับรอยเท้าลงไปด้วยปราณเทวะทำให้มันไม่อาจจะลบให้หายไปได้ง่ายๆ

รอยเท้านี้มันมีแต่ต้องรอเวลาให้จางหายไปเอง!

ถูกเย่หยวนเหยียบหน้าเข้าเช่นนี้อีกตัวฮั่นเฉียนหยุนย่อมจะไม่อาจทนรับไว้ได้!

เขาจึงพุ่งตัวมายังยอดพันปักษาตามคลื่นพลังของเย่หยวนอย่างบ้าคลั่ง

ในเวลานี้เย่หยวนกำลังรักษาบาดแผลต่างๆ ให้หลินหลานอยู่

หลินหลานนั้นมีบาดแผลเก่าใหม่ทับซ้อนกันมากล้น ทำให้เย่หยวนต้องใช้เวลาในการค่อยๆ แก้ไขแต่ละแผลไปเรื่อยๆ

ได้ยินเสียงร้องของฮั่นเฉียนหยุนนั้นเย่หยวนก็หันหน้ากลับไปเหลือบตามอง

สายตานี้มันทำให้ฮั่นเฉียนหยุนผงะถอยหลังไปทันที!

ฟุบ!

เขานั้นดีดตัวกลับไปอย่างรวดเร็วในทิศทางที่เขาพุ่งมา

เมื่อได้เห็นเช่นนั้นคนทั้งหลายต่างต้องอ้าปากค้างอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

เจ้ามาสังหารคนมิใช่หรือ?

แต่แค่ถูกเหลือบมองก็กลัวจนต้องถอยกลับหากจุกตูดแล้ว?

ขับไล่ศัตรูไปด้วยสายตานั้นมันย่อมจะเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อและอีกฝ่ายนั้นยังเป็นถึงผู้พิทักษ์ฮั่นเฉียนหยุน!

เรื่องนี้มันทำให้เย่หยวนยิ่งกลายเป็นตัวประหลาดในสายตาของผู้คน

มันราวกับว่าระดับพลังบ่มเพาะนั้นไร้ค่าใดๆ เมื่ออยู่ต่อหน้าเย่หยวน

“เจ้าอยากจะเอาชีวิตข้ามิใช่หรือ? ชีวิตข้าอยู่ตรงนี้ มาเอามันไปเสียสิ!” เย่หยวนกล่าวขึ้นมาด้วยเสียงเย็นเยือก

หลี่โจวนั้นบอกก่อนตายไปว่าเขานั้นได้กราบฮั่นเฉียนหยุนเป็นอาจารย์

เช่นนั้นที่หลี่โจวกล้ามากลั่นแกล้งหลินหลานจนปางตายนี้ก็คงเพราะมีฮั่นเฉียนหยุนให้ท้ายแล้ว

หากรู้ว่าเรื่องมันเป็นเช่นนี้เขาคงฆ่าสังหารไปตั้งแต่บนยอดเมฆาเคลื่อนแล้ว!

แต่น่าเสียดายที่พิษโค่นสายลมฉบับปรับปรุงนั้นเขาใช้มันไปจนหมดแล้ว เวลานี้เขาจึงทำได้แค่ขู่หลอก

แต่ฮั่นเฉียนหยุนคนนั้นกลับเชื่อมัน

แน่นอนว่าที่ฮั่นเฉียนหยุนกลัวถึงขนาดนี้ก็เพราะแรงกดดันจากตัวของเย่หยวนนั้น เขานั้นมีนิสัยไม่ได้ต่างจากหลี่โจวมากมาย

เขานั้นมีแผลใจที่เคยพ่ายแพ้แก่เย่หยวนมาหลายครั้ง