ตอนที่ 2715 เก็บกวาดบ้าน!

เย่หยวนนั้นยกมือขึ้นมาลูบหัวกระทิงนั้นด้วยรอยยิ้ม “อะไรกัน? ไม่คิดสังหารข้าแล้วเหรอ?”

ต้าหวงได้แต่ต้องหัวเราะแห้งๆ ตอบกลับไป “อาจารย์ท่านมีวิชาที่ลึกล้ำเหนือคาดเดา ต้าหวงลบหลู่อาจารย์เย่ไว้มาก! จากนี้ไปต้าหวงจะขอฝากตัวเป็นคนรับใช้ของอาจารย์เย่ตลอดไป!”

ถึงเวลานี้แล้วมีหรือที่เขาจะยังไม่เข้าใจอีกหรือว่าทำไมนักบุญสูงมารกระทิงถึงได้เรียกนับถือเย่หยวนเป็นพี่น้อง?

โอสถสวรรค์ระดับสามกลับช่วยให้เขาบรรลุชั้นบรรยากาศสวรรค์จักรพรรดิเซียนครึ่งก้าวได้ มันย่อมจะเกินกว่าสิ่งใดที่เขาเคยพบเคยเจอมา!

คำว่าลึกล้ำเหนือคาดเดานี้มันไม่ได้เกินจริงไปแม้แต่น้อยเลย

เย่หยวนนั้นหัวเราะขึ้นมา “อืม หลังจากกลับไปแล้วข้าจะเอารายงานสมุนไพรสวรรค์ให้เจ้าดู หากเจ้าสามารถหามันมาได้ครบข้าย่อมจะสามารถหลอมโอสถสวรรค์หยกล้ำศักดิ์สิทธิ์ให้เจ้าได้เมื่อถึงเวลา ช่วยให้เจ้าบรรลุชั้นบรรยากาศสวรรค์จักรพรรดิเซียนจริงๆ”

ต้าหวงนั้นสั่นสะท้านไปทั้งร่างกายกล่าวขึ้นมาอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง “นะ นี่ท่านพูดจริง?”

เย่หยวนยิ้มตอบ “แน่นอนว่าข้าพูดจริง ไม่เช่นนั้นแล้วคำพูดของท่านพี่ที่ว่าเจ้าจะได้ประโยชน์มันคงกลายเป็นคำเย้ยหยันไปมิใช่หรือ?”

เมื่อเดินมาถึงหน้าพวกราชาขาลเจิดทั้งห้านั้น เหล่าราชาทั้งห้าต่างก็ก้มหัวลงต่อหน้าต้าหวง

“ขอคารวะท่านแม่ทัพต้าหวง ยินดีท่านแม่ทัพด้วยที่บรรลุชั้นบรรยากาศสวรรค์จักรพรรดิเซียนครึ่งก้าวขึ้นมาได้!”

ต่อหน้าคนทั้งห้านี้แล้วต้าหวงย่อมจะมีอำนาจเหนือกว่าและตอบกลับไปด้วยแค่การพยักหน้ารับ “ขอบคุณพวกเจ้าทั้งหลายด้วย แต่คนที่ใหญ่ที่สุดในวันนี้มันคืออาจารย์เย่ท่าน พวกเจ้าฟังคำสั่งของท่านให้ดีแล้วกัน”

คนทั้งหลายที่ได้ยินต่างสั่นสะท้านไปทั้งกาย “อาจารย์เย่?”

แม่ทัพต้าหวงนั้นยิ่งใหญ่แค่ไหนแต่กลับนั้นกลับเรียกเย่หยวนราวกับเป็นแค่คนรับใช้? นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่?

เย่หยวนหายไปพักใหญ่แต่พอกลับมาได้นั้นเขากลับกลายเป็นอาจารย์เย่ผู้ยิ่งใหญ่ไป

แม้ว่าพวกเขานั้นจะเห็นได้ชัดเจนตั้งแต่วินาทีที่เห็นเย่หยวนขี่หลังต้าหวงมาว่าเย่หยวนคงไปเจอกับนักบุญสูงมารกระทิงมาแน่แล้วแต่เมื่อได้ยินกับหูมันก็ยังเหลือเกินกว่าที่จะทำใจเชื่อได้ลงอยู่ดี!

ต้าหวงนั้นกล่าวขึ้นมา “อาจารย์เย่ท่านนั้นได้กลายเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับท่านนักบุญสูงไปแล้ว แน่นอนว่าเขาย่อมจะเป็นนายของข้าด้วยเช่นกัน!”

“อะไรนะ?! กะ กลายเป็นพี่น้องร่วมสาบาน?” ราชาขาลเจิดนั้นสั่นสะท้านไปทั้งกายพูดกล่าวออกมาด้วยปากสั่นๆ จนแทบกัดลิ้นตัวเองไป

ในเวลานี้ความดีใจที่ได้เห็นเย่หยวนกลับมานั้นมันกลับกลายเป็นความหวาดกลัวแทนแล้ว

นี่มันมิใช่เรื่องเล่นๆ แล้ว!

นักยุทธชั้นบรรยากาศสวรรค์เลิศล้ำกลับกลายเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับนักบุญสูง มันเรื่องบ้าบออะไรกัน?

เพราะสถานะของเย่หยวนในดินแดนของเขานั้นมันเป็นได้แค่ตัวประกัน

พวกเขานั้นกลับเอาน้องชายของนักบุญสูงมาเป็นตัวประกัน!

นี่มันโทษหนักถึงตาย!

เพราะเหล่ายอดฝีมือชั้นบรรยากาศสวรรค์จักรพรรดิเซียนครึ่งก้าวทั้งห้านั้นไม่มีใครรู้ถึงตัวตนของเต๋าทุกข์จักรพรรดิเซียน

พวกเขาย่อมจะไม่มีใครเข้าใจว่าทำไมนักบุญสูงมารกระทิงถึงได้ทำเรื่องเช่นนี้ลง

“ใช่แล้ว! ท่านนักบุญสูงนั้นบอกว่าวันหน้าหากพวกเจ้าได้เห็นท่านอาจารย์เย่มันก็เหมือนพวกเจ้าได้เห็นท่านนักบุญสูงเอง หากพวกเจ้าคิดจะทำให้อาจารย์เย่ต้องลำบากมันก็เท่ากับพวกเจ้าคิดต่อท่านนักบุญสูงแล้ว!” ต้าหวงกล่าวขึ้นตาม

คนทั้งห้านั้นหน้าซีดขาวลงไปพร้อมๆ กัน

“ขะ ขอคารวะอาจารย์เย่!” ราชาขาลเจิดนั้นร้องขึ้นมาด้วยความกลัวสุดใจ

“ขอคารวะอาจารย์เย่!” พวกราชาหมื่นคชสารเองก็ก้มหัวลงทำความเคารพตาม

แต่คำพูดของพวกเขานั้นมันเปี่ยมล้นไปด้วยความกลัว

พวกเขานั้นกลัวว่าเย่หยวนจะหันมาแก้แค้น!

เมื่อมียอดฝีมือชั้นบรรยากาศสวรรค์จักรพรรดิเซียนหนุนหลังเช่นนี้แล้วการจะทำลายพวกเขาลงมันย่อมง่ายดาย!

มีหรือที่เย่หยวนจะมองไม่เห็นถึงความกังวลของพวกเขานั้น? แต่เขาก็แค่ยิ้มตอบกลับไป “พวกท่านทั้งหลายไม่ต้องกลัวไปหรอก ข้าไม่ได้คิดจะล้างแค้นอะไรใดๆ สิ่งที่ข้าสัญญาเอาไว้ข้าก็จะทำให้ตามที่สัญญา แต่ตอนนี้เรามาจัดการเรื่องตระกูลของราชาขาลเจิดกันก่อนจะดีกว่า”

“ตระกูลของข้าหรือ?” ราชาขาลเจิดนั้นถามขึ้นมาอย่างมึนงง

เมื่อคำพูดนี้ถูกกล่าวแน่นอนว่าพวกเฮ่อเฟิงทั้งหลายที่นั่งคุกเข่าอยู่ด้านหลังราชาขาลเจิดย่อมจะหน้าซีดไปตามๆ กัน

เย่หยวนยิ้มกล่าวขึ้น “เจ้ารู้หรือไม่ว่าที่ข้าและซั่วเหยียนถูกล้อมตีในหุบเขาสามเซียนนั้นมันเป็นฝีมือของลูกๆ เจ้า?”

“อะไรนะ?!” ราชาขาลเจิดสั่นสะท้านหันกลับไปมองเหล่าลูกๆ ของตน