ตอนที่ 2757 แข่งกับเวลา!

ท่ามกลางกระแสห้วงมิติที่ไหลอย่างรุนแรงนั้นมันมีเงาร่างสีครามพุ่งผ่านไปด้วยความเร็วอย่างเหนือล้ำ

ร่างกายมังกรฟ้านั้นมันสามารถเดินทางข้ามกำแพงเขตแดนโกลาหลได้ การเดินทางผ่านกระแสห้วงมิตินั้นมันย่อมจะง่ายไม่ต่างจากการเดินทางปกติ

เหยียนยูเจินนั้นคิดว่าเย่หยวนจะเลือกทำการบ่มเพาะเพราะเขานั้นไม่รู้เลยว่ามังกรฟ้านั้นมีพลังในการเดินทางผ่านกำแพงเขตแดน

เพราะตัวเขานั้นต่อให้จะมีพลังชั้นบรรยากาศสวรรค์จักรพรรดิเซียนแต่หากคิดอยากเดินทางผ่านกระแสห้วงมิติไปยังโลกใบต่างๆ มันก็ต้องใช้เวลาและพลังอย่างมาก มันเป็นงานที่เหนื่อยยาก

แต่เขาไม่ได้รู้เลยว่าเย่หยวนนั้นมีความสามารถเดินทางผ่านห้วงมิติได้อย่างง่ายดาย

ตอนที่เขาเพิ่งบรรลุชั้นบรรยากาศสวรรค์ไปเย่หยวนย่อมจะยังทำอะไรเช่นนี้ไม่ได้

แต่เวลานี้มันง่ายยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ

กำแพงเขตแดนของภพเบื้องล่างมันย่อมจะเทียบกับกำแพงเขตแดนโกลาหลของสามสิบสามสวรรค์ไม่ได้

ฟิ้ว!

ในเวลาแค่ครึ่งวันนั้นร่างมังกรฟ้าของเย่หยวนมันก็ได้เดินทางผ่านกำแพงเขตแดนมาจนถึงอีกมหาพิภพหนึ่ง

และเขาก็รีบปล่อยจิตของตนเองลงไปในโลกนี้อย่างไม่ลังเลใดๆ

เวลานี้มหาพิภพแห่งนี้มันจึงได้เกิดการสั่นสะเทือนอย่างมาก

จิตของเขานั้นมันรุนแรงล้ำกว่าที่ภพนี้จะรับได้

ไม่นานหลายเงาร่างก็ได้ปรากฏขึ้นมารอบกายเย่หยวน

นักยุทธพลังชั้นบรรยากาศสวรรค์เลิศน้อยขั้นปลายคนหนึ่งรวบรวมความกล้ากล่าวขึ้นมาถามเย่หยวน “นายท่านกำลังหาอะไรอยู่หรือ? เราพอจะช่วยอะไรท่านได้หรือไม่?”

ระหว่างที่คนผู้นี้พูดไปจิตของเย่หยวนมันก็วนหาไปได้หลายรอบแล้ว

แม้แต่เหล่าโลกใบน้อยเบื้องล่างของมหาพิภพนี้เองก็ไม่อาจหลบรอดสายตาของเย่หยวนไปได้

แต่เขานั้นกลับไม่พบเจอคนที่คุ้นเคยแม้แต่คนเดียว

ตูม…

บนท้องฟ้านั้นมันมีสายฟ้าสวรรค์คำรามขึ้นมาก่อนจะพุ่งใส่ร่างเย่หยวน

เย่หยวนเงยหน้าขึ้นไปมองทำให้สายฟ้าทัณฑ์สวรรค์นั้นเลือนหายไปสิ้น!

เหล่ายอดฝีมือของมหาพิภพนี้ต่างต้องอ้าปากค้างขึ้นตามๆ กัน

แข็งแกร่ง!

แค่มองก็ทำลายสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ลงได้สิ้น!

“ไม่มี…” เย่หยวนบ่นขึ้นมาก่อนจะแปลงเป็นมังกรฟ้าพุ่งหายไปในกำแพงเขตแดนอีกครั้ง

เมื่อเหล่านักยุทธชั้นบรรยากาศสวรรค์ทั้งหลายได้เห็นเย่หยวนจากไปพวกเขาต่างก็ต้องถอนใจยาว

แต่ไม่นานนักยุทธพลังชั้นบรรยากาศสวรรค์เลิศน้อยขั้นปลายคนนั้นก็ต้องกล่าวขึ้น “นี่คือยอดฝีมือที่แท้จริง! ข้ารู้สึกได้เลยว่าหากเขาแค่คิดอยากสังหารเรา เราคงได้ตายสิ้น! เรานั้นช่างเป็นแค่กบในกะลาของภพเบื้องล่างนัก! ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะบรรลุสวรรค์ขึ้นไปครึ่งปีจากนี้!”

เหล่ายอดฝีมือทั้งหลายที่ได้ยินนั้นต่างต้องทำสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา

แต่ไม่นานพวกเขานั้นก็สงบจิตใจลงได้

มหาพิภพถงเทียนนั้นเป็นแค่โลกใบน้อยที่บิดเบี้ยวเพราะว่ามันถูกเหยียนยูเจินผสานเข้ากับเขาแห่งถงเทียนไป

เพราะฉะนั้นมันจึงไม่มีใครที่บรรลุสวรรค์ได้จากโลกนั้น

แต่ในมหาพิภพปกติทั่วไปแล้วหลังจากบรรลุชั้นบรรยากาศสวรรค์ได้แล้วคนส่วนมากย่อมจะเลือกบรรลุสวรรค์ขึ้นไป

แต่ว่ามันต้องผ่านทัณฑ์สวรรค์กันโหดร้ายไปก่อน!

เพราะฉะนั้นยอดฝีมือมากมายจึงเลือกที่จะหยุดตัวลงและไม่ขึ้นไปยังสามสิบสามสวรรค์

แต่การปรากฏตัวขึ้นของเย่หยวนนั้นมันทำให้พวกเขารับรู้ได้ว่าวันเวลาเช่นนี้มันสามารถถูกทำลายลงได้ทุกเมื่อ

เย่หยวนนั้นย่อมจะไม่คิดสนใจความรู้สึกของคนทั้งหลายนั้น เพราะเขานั้นแค่ผ่านมาหาคน

ในวันเดียวนั้นเย่หยวนได้บินไปยังมหาพิภพและภพเบื้องล่างมากมาย

แต่ผลลัพธ์นั้นมันกลับน่าผิดหวัง!

เขานั้นไม่เจอคนรู้จักแม้สักคน!

“ไอ้หนู สามสิบสามสวรรค์นั้นมันปกครองภพเบื้องล่างอย่างมากมายนับไม่ถ้วน เจ้านั้นเดินทางไร้จุดหมายเช่นนี้แล้วเมื่อไหร่จะหาพวกเขาเจอได้เล่า?” หมี่เทียนกล่าวขึ้นมา

“เหยียนยูเจินนั้นเป็นยอดอัจฉริยะของยุคสมัยตัวเองเช่นกัน! การที่มันก้าวขึ้นมาถึงจุดนี้ได้มันย่อมจะมิใช่แค่เพราะเขาแห่งถงเทียนเท่านั้น! ข้านั้นสัมผัสได้ว่าวิญญาณดั่งเดิมของมันนั้นสมบูรณ์และอยู่ห่างจากชั้นบรรยากาศสวรรค์จักรพรรดิเที่ยงแค่ครึ่งก้าวแล้ว ด้วยพรสวรรค์ของมันนั้นการจะบรรลุคงใช้เวลาไม่กี่ปี! หากมันบรรลุชั้นบรรยากาศสวรรค์จักรพรรดิเที่ยงได้จริงต่อให้หยอกชีวาราวฝันมันจะเป็นพิษร้ายแค่ไหนแต่สุดท้ายก็คงไม่ถึงตาย ที่สำคัญท่านอย่าได้ลืมว่ามันนั้น…เป็นยอดฝีมือผู้บรรลุกฎแห่งกาลเวลา! ข้านั้นไม่อยากจะเอาชะตาของตนเองไปฝากไว้ในมือคนอื่นหรอก!” เย่หยวนกล่าวขึ้น

หลังได้เห็นเหยียนยูเจินตัวเป็นๆ นั้นเย่หยวนและหมี่เทียนจึงได้รู้ว่าตัวเองประมาทเกินไป