ตอนที่ 2759 เส้นผมบังภูเขา!

กลางกระแสห้วงมิตินั้นเย่หยวนถือเขาแห่งถงเทียนไว้ในมือข้างซ้ายส่วนมือข้างขวาถือศิลาสวรรค์เบญจรงค์ไว้

จากนั้นมันก็เกิดคลี่นพลังงานสีเหลืองค่อยๆ ครอบเขาทั้งสองไว้

เย่หยวนหลับตาลงสัมผัสถึงพลังจากภายในสมบัติทั้งสอง

จากนั้นด้วยสวรรค์สัมฤทธิ์ไร้คำเป็นตัวนำ เขาก็ค่อยๆ ปรับคลื่นความถี่ของเขาน้อยสองเข้าด้วยกันจนถึงขั้นที่มันเข้ากันได้

จู่ๆ มือของเขามันก็ค่อยๆ ขยับเข้าหากันจนเขาทั้งสองนั้นผสานเข้าด้วยกันในที่สุด!

ครืน…

คลื่นพลังรุนแรงนั้นมันทำให้ห้วงมิติสั่นไหว

การผสานกันของเขาทั้งสองนี้มันสร้างคลื่นพลังรุนแรงจนทำให้โลกใบน้อยที่อยู่ไม่ห่างไปหลายโลกต้องสั่นสะเทือน

นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมเย่หยวนถึงต้องมาผสานสมบัตินี้ในกระแสห้วงมิติเพราะหากเขาทำมันบนมหาพิภพโรจน์เฉาแล้วพลังของมันคงทำลายโลกใบนั้นลงสิ้น

สมบัติยอดหมอกระดับสองนั้นมันมีพลังเท่าจักรพรรดิเที่ยง

และเมื่อเขาแดนอนันต์นี้ถูกหลอมกลั่นพลังงานไปถึงที่สุดแล้วพวกมันย่อมจะกลายเป็นสุดยอดสมบัติในหมู่สมบัติยอดหมอกระดับสอง

พลังของมันย่อมจะเหนือล้ำสมบัติยอดหมอกทั่วๆ ไป

“เสร็จสิ้น!”

เย่หยวนมองดูเขาทั้งสองที่กลายเป็นหนึ่งเดียวด้วยความตื่นเต้น

เขานั้นสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังรุนแรงที่ออกมาจากเขาแดนอนันต์!

เย่หยวนนั้นมั่นใจว่าหากตอนนี้เขาใช้เขาแดนอนันต์ออกมาแล้วมันคงสังหารจักรพรรดิหยกขั้นต้นลงได้ทันที!

เขาแดนอนันต์นี้มันมีพลังเหนือล้ำกว่าสังข์ศักดิ์สิทธิ์ทะเลหยกไปด้วยซ้ำ!

เวลานี้บนเขาแห่งถงเทียนนั้นมันมีสีที่เปลี่ยนแยกเป็นห้าสีส่วนฐานนั้นเป็นสีดำสนิท

เย่หยวนลุกขึ้นมามองดูห้วงมิติตรงหน้าก่อนจะขมวดคิ้วแน่น “มันเอาลี่เอ๋อไปซ่อนไว้ที่ไหน? นี่ก็ผ่านมาตั้งสองปีแล้วคนที่หายไป ข้าก็เจอครบสิ้น มีเพียงแค่ลี่เอ๋อที่หายไป! ตอนนี้หยอกชีวาราวฝันมันคงออกฤทธิ์แล้ว แต่ว่า…จะอย่างไรมันก็คงบรรลุได้ใช่หรือไม่?”

เวลานี้มันผ่านมาแล้วถึงสองปีนับตั้งแต่เย่หยวนเจอตัวอิ้งหมัวหู่

สองปีที่ผ่านมานี้เย่หยวนได้เดินทางไปยังโลกนับไม่ถ้วนเพื่อตามหาร่องรอย

แต่สุดท้ายเขานั้นกลับไม่อาจเจอแม้แต่เงาของลี่เอ๋อ

เวลาที่ค่อยๆ ผ่านไปนี้มันยิ่งทำให้เย่หยวนรู้สึกกระวนกระวายใจนัก

เวลานี้ต่อให้จะคิดบรรลุมันก็คงสายเกินไปแล้ว มีแต่ต้องใช้การหลอมเขาแดนอนันต์เข้าด้วยกันเท่านั้นที่จะทำให้เขาพอมีปัญญาปกป้องตัวเอง

“หรือว่า… ข้าจะมองข้ามที่ไหนไป?” เย่หยวนได้แต่ต้องขมวดคิ้วแน่น

เจ็ดปีที่ผ่านมานี้เย่หยวนตามหาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อหาคนรักและมิตรสหาย

แต่หลังจากสองปีที่ไม่เจออะไรเลยนี้ เย่หยวนจึงได้แต่ต้องหยุดคิด

แต่จู่ๆ มันก็มีความคิดหนึ่งแวบขึ้นมาในสมองทำให้ร่างของเย่หยวนนั้นสั่นสะท้าน

“มหาพิภพ…ถงเทียน!”

คิดได้เช่นนั้นเย่หยวนก็พุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ มุ่งหน้ากลับไปยังมหาพิภพถงเทียน

ด้วยพลังของเย่หยวนในตอนนี้แล้วจิตของเย่หยวนมันย่อมจะสามารถมองดูทั้งโลกได้ทันที

และไม่ใช่แค่มหาพิภพเท่านั้นที่เขามองหาได้ แม้แต่เหล่าโลกใบน้อยเบื้องล่างมหาพิภพไปเขาเองก็สามารถตรวจสอบได้สิ้น

ตราบเท่าที่เย่หยวนคิดทำ เขาย่อมจะสามารถส่งจิตของตัวลงไปได้ถึงโลกที่อยู่ต่ำสุด

เจ็ดปีที่ผ่านมาเขาทำอย่างนี้กับทุกมหาพิภพ

แต่ว่ามันมีที่หนึ่งที่เขาไม่ได้หา นั่นคือมหาพิภพถงเทียน!

เย่หยวนนั้นตามกลุ่มคนทั้งหลายลงมหาพิภพถงเทียนไปและส่งจิตออกไปหาทั้งมหาพิภพแต่ว่าเขาไม่ได้ส่งจิตลงไปต่ำกว่ามหาพิภพ ไม่ได้ส่งจิตลงไปในโลกใบน้อยทั้งหลายของบ้านเกิดเขา

การปรากฏตัวขึ้นของเหยียนยูเจินมันขัดจังหวะการหาของเขา

จากนั้นเย่หยวนก็ยังกลับมาเจอเหยียนยูเจินตั้งแต่หน้าปากทางกลับจากทวีปสวรรค์แตก

เมื่อคนทั้งสองเริ่มเดิมพันกันเย่หยวนก็รีบเดินทางข้ามมิติออกไปยังมหาพิภพอื่นๆ โดยลืมไปว่ามันยังมีจุดที่เขาไม่ได้หา

คิดได้ถึงตรงนี้เย่หยวนก็รู้สึกได้ทันทีว่าการปรากฏตัวของเหยียนยูเจินนั้นมันช่างเหมาะเจาะ ราวกับว่าตั้งใจจะขัดเย่หยวนอยู่แล้ว

เย่หยวนนั้นตามหามาหลายโลกหล้าแต่เขากลับลืมหาบ้านเกิดตัวเอง!

เจ้าหมอนี่มันช่างมากเล่ห์!

“ให้ตายสิ! ลี่เอ๋อต้องอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แน่ๆ ทำไมข้าไม่นึกถึงมันกัน! ข้าจะกลับไปทันหรือไม่!”

เวลานี้เย่หยวนได้ใช้พลังทั้งหมดออกมาเร่งความเร็วถึงที่สุด