ตอนที่ 2781 ดาบชี้ฟ้าเบิกทางเต๋าด้วยดาบนี้!

ตอนที่ 2781 ดาบชี้ฟ้าเบิกทางเต๋าด้วยดาบนี้! “พวกเจ้า เย่หยวนมีท่าทีสงบมากจนผิดปกติ หรือว่าเขาจะมีแผนสำรองอะไรอยู่?” หลังจากพวกเย่หยวนจากไปนั้นมารกระทิงก็อดกล่าวขึ้นไม่ได้

เพราะท่าทางของเย่หยวนนั้นมันสงบจนผิดปกติจริงๆ

ใครก็ตามที่ถูกทรยศเช่นนี้คงคับแค้นจนสุดใจ แต่เย่หยวนนั้นกลับนิ่งเงียบจนผิดปกติ

ตั้งแต่ต้นจนจบนั้นเขาทำท่าเหมือนมองดูเรื่องราวที่ไม่เกี่ยวข้องกับตน

เหล่ายอดฝีมือทั้งหลายต่างเกรงเย่หยวนกันอยู่ไม่น้อย

เพราะไม่ว่าอย่างไรเสีย ท่าทางของเย่หยวนก็ทำให้หลายคนกังวลได้จริง

ต้าวหยุน ยิ้มตอบกลับไป “ท่านอย่าได้ลืมไปว่าคนที่ตัดเส้นทางของมันคือเต๋าสวรรค์มิใช่พวกเรา! คนที่ถูกสวรรค์ทอดทิ้ง ท่านคิดว่ามันจะมีโอกาสพลิกกลับมาได้หรือ?”

เมื่อคนทั้งหลายได้ยินเช่นนั้นพวกเขาก็สงบลงทันที

ใช่แล้ว สวรรค์ต้องการทำลายเจ้า เจ้าจะยังขืนคำสั่งสวรรค์ได้?

“ใช่! ไม่ว่าเขาจะเป็นยอดอัจฉริยะแค่ไหนมันก็ไม่มีใครอยู่เหนือสวรรค์ไปได้! จากวันนี้ไปมันจะมีแค่สี่ยอดแดนสวรรค์เท่านั้น!” เทียนลู่กล่าวขึ้นเสริม

…

ระหว่างทางกลับไปยังนิกายสวรรค์ยุทธมั่นนั้นมีแต่ความเงียบงัน

แต่สุดท้ายหลัวหยุนชิงก็ไม่อาจจะทนรับมันได้อีกต่อไป

“เย่หยวน เจ้าจะไปก็ไปเถอะ! ข้าจะสู้กับพวกมันให้จบเรื่องกันไป! ต่อให้กระดูกของข้าจะแหลกเป็นผงข้าก็ไม่ยอมออกจากดินแดนของนิกายสวรรค์ยุทธมั่นไปไหน!”

เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “ท่านนั้นเพิ่งบรรลุชั้นบรรยากาศสวรรค์จักรพรรดิเซียนมาได้กี่ปี? ต่อให้จะสู้จนกระดูกแหลกเป็นผงท่านก็จะหยุดยั้งพวกมันได้หรือ? ที่แห่งนี้ดูท่านดูเอาเถอะว่ามันเหลืออะไรบ้าง? ให้พวกมันไปแล้วจะเสียหายอะไรมากมาย?”

เพราะการต่อสู้ในครั้งนี้มันมีพื้นที่ของนิกายสวรรค์ยุทธมั่นเป็นสนามรบ

การต่อสู้ของจักรพรรดิเซียนมากมายรวมไปถึงการระเบิดตัวตายของแม่ทัพศึกแปดกองพล แน่นอนว่าสภาพของนิกายในตอนนี้มันย่อมจะเหลือแค่เศษซากปรักหักพัง

แต่หลัวหยุนชิงนั้นมีสายสัมพันธ์ที่แนบแน่นกับที่แห่งนี้

เวลานี้พวกเขาทำลายพันธมิตรโอสถลงได้และควรจะเป็นเวลาในการสร้างนิกายสวรรค์ยุทธมั่นขึ้นมาใหม่แต่จู่ๆ กลับจะถูกไล่ออกไปที่แดนสวรรค์ใต้ เรื่องนี้เขาย่อมจะยอมรับไม่ได้

แดนสวรรค์ใต้นั้นมันเล็กจนเกินไป

หากวัดกันที่ขนาดพื้นที่แล้วมันคงไม่ถึงหนึ่งในสี่ของแดนสวรรค์ทั้งหลาย

มีหรือที่หลัวหยุนชิงจะยอม?

เย่หยวน หรือว่าจิตใจอันเร่าร้อนของเจ้ามันได้พังลงพร้อมๆ เต๋ายุทธของเจ้าหรือ? หากเราร่วมมือร่วมแรงกันจริงๆ มันก็ไม่แน่ว่าจะแพ้หรอกนะ!”

เย่หยวนมองหน้าหลัวหยุนชิงก่อนจะกล่าวขึ้น

“พี่หลัว ต่อให้เราจะฟื้นนิกายสวรรค์ยุทธมั่นขึ้นมาแล้วจะได้อะไร? ต่อให้นิกายสวรรค์ยุทธมั่นจะปกครองห้ายอดแดนสวรรค์เหมือนพันธมิตรโอสถได้แล้วมันทำไม? ที่แห่งนี้มันเป็นแค่บ้านนอกหลังเขาเท่านั้น! หรือว่าสายตาของท่านมันจำกัดอยู่แค่ที่นี่แล้ว?”

“คนของห้านิกายสวรรค์เรานั้นสงสัยเสมอว่าทำไมโฉปู้ฉุนผู้เก่งกาจล้ำฟ้าคนนั้นวันหนึ่งกลับหายตัวไป วันนี้ข้าจะบอกความจริงท่านให้ เขานั้นเดินทางออกไปยังทะเล! เขานั้นรู้ดีว่าหากอยู่ในทวีปพิรุณใสต่อไปแล้วเขานั้นจะไม่ต่างอะไรจากกบที่นั่งมองกะลาครอบหัว! ท่านไม่คิดอยากไปดูโลกภายนอกบ้างหรือ?”

หลัวหยุนชิง หน้าเปลี่ยนสีไปทันทีที่ได้ยินก่อนจะร้องขึ้น “เจ้ามั่นใจได้…”

เย่หยวนตอบสวนไปทันที “เพราะข้าได้เห็นปราณดาบที่เขาทิ้งไว้ในทะเล!”

หลัวหยุนชิงสั่นสะท้านไปทั้งใจ ที่แท้แล้วท่านโฉนั้นกลับเดินทางออกทะเลไป!

“แต่… นิกายสวรรค์ยุทธ์มั่นเรา…”

เย่หยวนกล่าวขึ้นมาขัดอีกครั้ง “เต๋าของนิกายสวรรค์ยุทธมั่นมันย่อมจะต้องสืบทอดกันต่อไป! ถือว่าเห็นแก่หน้าท่านเจ้านิกายและผู้อาวุโสเหอ! แต่ว่ามันมิใช่ตอนนี้! ตอนนี้อวดดีไปมันก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา!”

หลัวหยุนชิงนั้นมองหน้าเย่หยวนก่อนจะกล่าวขึ้น “เจ้า… บ้าน่า! เส้นทางยุทธของเจ้ามันถูกเต๋าสวรรค์ตัดลงแล้ว!”

เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “ชะตาของข้านั้นอยู่ในมือข้า มิใช่สวรรค์ที่จะมากำหนด!”

…

ในวันนี้นิกายสวรรค์ยุทธมั่นทั้งหมดได้ย้ายลงใต้ไป

แต่ถึงจะบอกว่าทั้งนิกายมันก็ไม่ได้มากมายอะไร

แต่ว่าด้วยเรื่องที่เย่หยวนสังหารหลี่ฉางเซิงด้วยดาบเดียวนั้น

มันได้ทำให้ศิษย์เก่าของนิกายสวรรค์ยุทธมั่นทั้งหลายกลับมารวมตัว

หวู่เฉิงเฉา หลินหลาน เหวินจิงซวนทั้งหลายนั้นต่างรอดออกไปได้เพราะว่าค่ายกลร้อยพิษที่เย่หยวนใช้

เวลานี้เมื่อได้ยินว่าเย่หยวนกลับมาแล้วพวกเขาย่อมจะเดินทางกลับมาที่นิกาย

นอกจากพวกเขาทั้งหลายนั้นแล้วมันยังมีศิษย์ของนิกายสวรรค์ยุทธมั่นอีกกว่าสามร้อยคนที่กลับมาด้วย

แต่นิกายสวรรค์อื่นๆ ทั้งสี่นั้นไม่ได้โชคดีเท่า

ต่อให้จะรวมทั้งสี่นิกายสวรรค์แล้วคนที่กลับมามันก็มีไม่ถึงสองร้อยคน