ตอนที่ 2787 แผนที่ทะเล

ตอนที่ 2787 แผนที่ทะเล เย่หยวนนั้นยังไม่มีเวลาจะมาสนใจจิงเฟยและหันกลับไปตอบคนทั้งหลาย

“หน้าของเย่ผู้นี้มันมีค่าบ้างหรือไม่?”

เขานั้นแสดงความเกรงใจออกมาแล้วด้วยการแค่ต่อยคนทั้งหลายให้ปลิว

เพราะหากเขาคิดสังหารจริงๆ แล้วมันก็ย่อมจะสังหารได้ในหมัดเดียวเช่นกัน

แม้ว่าเขานั้นจะมีพลังแค่ชั้นบรรยากาศสวรรค์จักรพรรดิเซียนขั้นต้นแต่ทว่าตั้งแต่เขาก้าวเดินบนเส้นทางของผู้บ่มเพาะนอกรีตความเข้าใจต่อยอดเต๋าของเขามันก็พัฒนาขึ้นไปได้อย่างมากล้น

ทุกการกระทำของเขาในตอนนี้มันรุนแรงแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก!

แน่นอนว่าจิงเฟยนั้นย่อมจะชอบสร้างปัญหาแต่นางก็ไม่ได้โง่เง่า

เหล่าจักรพรรดิเซียนที่นางไปหาเรื่องมานี้มันไม่มีใครที่เป็นยอดฝีมือจริงๆ

หากพวกเขานั้นเก่งกาจจริงตัวจิงเฟยเองก็คงไม่อาจจะหนีมาจนถึงที่นี่ได้จากการตามล่าของคนนับสิบๆ

ปูใหญ่หันไปพูดกับเต่าใหญ่ด้วยท่าทางกลัวๆ “อู๋ต้วน เจ้าเด็กนี่มันเก่งไป!”

พวกเขาเหล่าจักรพรรดิเซียนทั้งหลายนั้นต่างหวาดกลัวขึ้นมาตามๆ กัน

เย่หยวนนั้นแข็งแกร่งจนเกินไป หากก่อนหน้านี้เขาคิดสังหารพวกเขาทั้งหลายก็คงไม่อาจรอดไปได้

เต่าใหญ่นั้นร้องกล่าวขึ้น “ไอ้หนู เจ้าคิดจะมายุ่งเรื่องของทะเลพันทานตะวันแล้วจริงๆ? เจ้าต้องรู้ไว้ด้วยนะว่าครั้งก่อนที่มีเด็กมนุษย์เดินทางลงมานั้นมันถูกเราไล่ล่าไปนับล้านๆ กิโลเมตรจนเกือบต้องตายในทะเลพันทานตะวันเรา!”

เย่หยวนที่ได้ยินนั้นต้องขมวดคิ้วแน่น

หรือว่าคนที่ถูกไล่ล่านี้จะเป็นโฉปู้ฉุน?

โฉปู้ฉุนผู้ที่เอาชนะทุกสิ่งอย่างบนทวีปพิรุณใสนั้นกลับเกือบต้องตายลง?

“หึๆ เกือบตาย? แต่ก็ยังไม่ตายมิใช่หรือ? ข้าไม่ลังเลแล้ว ข้าจะยุ่งเรื่องของเด็กน้อยนางนี้ หากพวกเจ้ามีอะไรไม่พอใจก็พอคุยกับข้าได้ทุกเมื่อ!” เย่หยวนประกาศออกไป

เขานั้นไว้หน้าคนทั้งหลายไปแล้ว แต่ในเมื่อคนทั้งหลายนั้นอยากได้ศัตรูเขาก็พร้อมลงมือให้ได้

เย่หยวนผู้นี้ไม่กลัวแม้แต่สวรรค์ มีหรือที่จะมากลัวชาวทะเลทั้งหลาย?

ที่สำคัญไปกว่านั้นโฉปู้ฉุนยังรอดออกไปได้ ทำไมเย่หยวนคนนี้จะรอดไปไม่ได้บ้าง?

อู๋ต้วนนั้นกัดฟันแน่นเมื่อได้ยิน “ดีมาก! ไอ้หนู เตรียมตัวรับความพิโรธของทะเลเสียเถอะ! ไปกัน!”

เหล่าคนทั้งหลายนั้นว่ายน้ำจากไป

เวลาเดียวกันนั้นเย่หยวนก็ยื่นมือออกมาดึงห้วงมิติไว้อย่างรุนแรง

จิงเฟยที่กำลังคิดจะหลบหนีไปนั้นถูกเย่หยวนจับคอไว้ได้ทันที

“ทำไมเล่า? สร้างเรื่องแล้วยังมีหน้าคิดจะหนี?” เย่หยวนถามขึ้นมาด้วยใบหน้าราวยักษ์มาร

“ขะ ข้าจะหนีที่ไหน? ข้าแค่จะ… ออกไปสำรวจทางให้ ฮี่ๆ…” จิงเฟยนั้นยิ้มตอบกลับมาหน้าด้านๆ

“ต้าหวง ตีก้นมัน! ตีให้หนักอย่าได้ปรานี! นังเด็กคนนี้มันหนังหนานัก” เย่หยวนสั่ง

“อ่า ไม่นะ! พี่เย่หยวน อย่าตีข้านะ! ข้า… ข้าไปก่อเรื่องก็เพื่อพี่นะ! พี่ดูก่อน!”

พูดไปจิงเฟยก็หยิบแผ่นหนังออกมา

เย่หยวนรับมันไปอ่านดู ปรากฏว่าบนแผ่นหนังนั้นมันเขียนแผนที่ไว้

“นี่คือ?”

“ย่อมจะเป็นแผนที่ทะเลแล้ว! ท่านอยากจะเดินทางไปอีกฝั่งมิใช่หรือ? หากเดินทางไม่รู้เป้าหมายเช่นนี้ต่อไปมันคงไม่ถึงเสียที! เพราะพี่ต้องรู้ไว้ก่อนนะ ว่าในทะเลมันไม่ได้มีแต่ภูติแท้ระดับจักรพรรดิเที่ยง มันมีแม้แต่เหล่าภูติแท้ระดับมหาจักรพรรดิ! ไม่ว่าพี่จะเก่งแค่ไหนก็ตามมันก็คงไม่มีทางจะรับมือพวกเขาได้หรอกใช่ไหม? แต่หากมีแผนที่ทะเลนี้ด้วยแล้ว พี่ย่อมจะเดินทางหลบเลี่ยงแดนอันตรายทั้งหลายนั้นได้ เดินทางในทะเลได้อย่างปลอดภัยกว่า!”

เย่หยวนหันมามองจิงเฟยด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ!

แน่นอนว่าสิ่งที่เย่หยวนกังวลที่สุดในการเดินทางบนทะเลมันก็คือเรื่องนี้

ทะเลนั้นมันกว้างใหญ่ไร้สิ้นสุด ไม่รู้ได้เลยว่าแผ่นดินอยู่ที่ใด

หากไปบุกเข้าดินแดนของยอดฝีมือเข้าแล้วมันคงจะได้ตายอย่างไม่ทันรู้ตัวแน่

บนแผ่นที่นี้มันมีเขียนไว้อย่างละเอียดว่าทะเลไหนมียอดฝีมือน้อยใหญ่อย่างไร

โดยเฉพาะอย่างยิ่งทะเลระดับมหาจักรพรรดิที่ถูกเขียนไว้ด้วยหมึกสีแดง

และจุดที่พวกเขาอยู่ในตอนนี้มันก็คือทะเลพันทานตะวัน เป็นทะเลระดับจักรพรรดิเที่ยง

รอบๆ ทะเลพันทานตะวันนั้นมันมีทะเลระดับจักรพรรดิเที่ยงน้อยใหญ่อยู่อีกนับสิบๆ ดินแดน