ตอนที่ 2798 เผ่าเลือด!

ตอนที่ 2798 เผ่าเลือด! ณ ดินแดนเหนือสุดของทวีปสวรรค์แรก

บนท้องทะเลนั้นมันมีเกาะใหญ่เกาะหนึ่งอยู่

ที่แห่งนี้มันปกคลุมไปด้วยหมอกหนาตลอดปี แต่ที่สำคัญไปกว่านั้นคือหมอกนี้มันปิดกั้นได้แม้แต่จิตศักดิ์สิทธิ์ไม่ให้มองผ่านทะลุไป

เหล่ายอดฝีมือที่เคยผ่านเข้าหมอกนี้ไปไม่เคยได้กลับออกมาอีกเลย

เมื่อเวลาผ่านไปนานวันเข้าดินแดนนี้มันก็แทบไม่มีใครกล้าผ่านทางอีก

เพราะฉะนั้นสุดท้ายมันจึงกลายเป็นดินแดนต้องห้ามไป

แต่ว่าในเวลานั้นเองที่มันมีเงาร่างหลายเงาเดินอยู่ในหมอกหนา ภายในหมอกนี้มันกลับมีกองทัพใหญ่ซ่อนตัวอยู่

ในกองทัพนี้ทหารแต่ละคนนั้นมันมีพลังเลือดที่รุนแรงแผ่ออกมาจากร่าง

และมันมีสองคนที่เปี่ยมล้นไปด้วยพลังเหนือกว่าคนอื่นๆ สิ้นเชิง!

คนทั้งสองนั้นหนึ่งมีนามว่าฮันกวงและอีกคนคือฉื่อเลอ

พวกเขานั้นย่อมจะเป็นแม่ทัพของกองทหารนี้ เป็นถึงจักรพรรดิเที่ยง!

“แม่ทัพฮันกวง หมอกหนาของอสูรกบฝนกลืนหมอกนี้มันช่างเหมาะที่จะใช้ซ่อนตัวดีเสียจริง!” ฉื่อเลอหัวเราะขึ้น

ฮันกวงพยักหน้ารับตอบกลับไป “หากมิใช่เพราะดินแดนนี้แล้วมันคงเป็นงานยากที่จะซ่อนพลังเลือดของเรา คิดอยากลอบโจมตีเช่นนี้คงไม่ง่ายแน่ แต่อสูรกบฝนกลืนหมอกที่ท่านมหาจักรพรรดิทั้งหลายสังหารลงนั้น มันกลับไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย”

“มันยังเหลือเวลาอีกสิบวัน หากแม่ทัพหลัวชวนมาถึงแล้วเราคงสามารถลอบโจมตีเข้าไปได้ทันที! ถึงเวลานั้นพวกมนุษย์มันจะได้แตกตื่นกันแน่! ฮ่าๆๆ” พูดไปฉื่อเลอก็หัวเราะขึ้นมาอย่างสะใจ

ฮันกวงยิ้มตอบ “ใช่แล้ว พวกมันนั้นคงทุ่มกำลังทั้งหมดไปป้องกันทางใต้ คงไม่มีใครคิดฝันว่าเจ้าโลกโลหิตฟ้าเราจะมาเปิดเส้นทางไว้ทางเหนือและเตรียมตัวบุกลอบโจมตี! เมืองทางเหนือมันคงเหลือยอดฝีมืออยู่ไม่มาก เราแค่ต้องเข้าไปยึดและตั้งฐานเท่านั้นก็เพียงพอ จากนั้นพวกมันก็ต้องรับการโจมตีจากหน้าหลัง! ไม่นานทวีปสวรรค์แรกคงตกเป็นของเราแน่!”

พูดไปคนทั้งสองก็ยิ้มกว้างขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

แต่จู่ๆ ฮันกวงก็ต้องขมวดคิ้วแน่น “หืม? มันมีคนบุกมา! เมี่ยเฉิน เจ้าพาทหารออกไปสักร้อยคน จัดการมนุษย์พวกนั้นเสีย!”

“ขอรับ!”

จักรพรรดิเที่ยงครึ่งก้าวคนหนึ่งรีบพุ่งตัวออกมารับคำสั่ง ก่อนจะเรียกทหารพลังชั้นบรรยากาศสวรรค์จักรพรรดิเซียนร้อยคนพุ่งตัวออกจากหมอกไป

ตอนนี้มันผ่านมาได้กว่าสิบเอ็ดปีแล้วตั้งแต่ที่เกิดเรื่องเต๋าทุกข์หมู่สังหารจักรพรรดิเที่ยงที่กลางทะเลไป

พวกเย่หยวนทั้งห้านั้นได้เดินทางมาถึงนอกชายฝั่งของทวีปสวรรค์แรกด้วยความระมัดระวัง

เพราะตอนนั้นที่เย่หยวนและหยางชิงก่อเรื่องไว้นั้นกำลังคนทั้งหมดของสี่ทะเลมันได้ออกมาตามล่าพวกเขา

พวกต้าหวง จิงเฟยและเสี่ยวชิงจึงไม่ถูกตามล่า

เย่หยวนนั้นมองดูแผนที่ทะเลตรงหน้าก่อนจะยิ้มขึ้น “เราใกล้ถึงทวีปสวรรค์แรกเต็มทีแล้ว! หลังจากผ่านหมอกหนานี้ไปมันก็น่าจะถึงแผ่นดินแล้ว!”

เมื่อหยางชิงได้ยินเขาก็ต้องยิ้มกว้างขึ้น “ฮ่าๆๆ ทวีปใหม่! ข้าจะก้าวขึ้นไปปกครองทวีปนี้เอง! มีแค่ข้าเท่านั้นที่ไร้เทียมทาน!”

เสี่ยวชิงพยักหน้ากล่าวขึ้นตาม “นายท่านเก่งกาจมากพรสวรรค์ ต้องก้าวถึงจุดสูงสุด ได้ขึ้นปกครองได้ในเวลาไม่ถึงพันปีแน่”

หยางชิงพยักหน้ายิ้มรับ “เสี่ยวชิง ถึงตอนนั้นเจ้าย่อมจะเป็นภูติแท้อันดับหนึ่งภายใต้การปกครองของข้า! เย่หยวน เจ้าจะได้ขึ้นเป็นแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ของข้าแน่นอน!”

พวกเย่หยวนที่ด้านข้างนั้นได้แต่ต้องถอนหายใจยาว

ทำไมเจ้าบ้านี่มันถึงได้ขี้โม้นัก?

ถึงเวลานั้นจริงๆ ตัวหยางชิงมันก็คงได้แต่ต้องก้มหัวให้คนอื่นมิใช่หรือ?

แต่จู่ๆ สีหน้าของเย่หยวนก็เปลี่ยนสีไปก่อนจะร้องขึ้น “ระวัง!”

เสียงของเขายังไม่ทันขาดมันก็ปรากฏเงาร่างพุ่งตัวออกมาล้อมคนทั้งหลายไว้จากรอบทิศ!

แต่หยางชิงนั้นกลับไม่เกรงกลัวและหัวเราะตอบกลับไป “เส้นทางสู่สวรรค์ของนักบุญสูงฟ้าครามจะเริ่มจากพวกเจ้านี้แล้ว! ระวังหอก!”

ตูม!

หยางชิงนั้นแทงหอกออกไปอย่างรุนแรงแต่ว่าอีกฝ่ายนั้นกลับปัดป้องเขากลับมาได้จนต้องเสียหลัก

อีกฝ่ายเองก็ดูท่าจะตกตะลึงไม่น้อยเช่นกันเพราะไม่คิดว่าหยางชิงจะเก่งกาจได้ปานนี้

เย่หยวนเองก็ไม่คิดรอช้ารีบต่อยหมัดใส่จักรพรรดิเซียนตรงหน้าจนร่างแตกกระจาย!

ต้าหวง จิงเฟย เสี่ยวชิงนั้นต่างก็รับมือกับศัตรูตรงหน้าอย่างไม่เสียเปรียบ

แต่ว่าอีกฝ่ายนั้นมีถึงร้อยคน ที่อ่อนแอที่สุดเป็นจักรพรรดิเซียนขั้นกลางแถมส่วนมากยังเป็นจักรพรรดิเซียนขั้นปลายด้วย

นี่มันเป็นกองทัพที่น่ากลัวไม่น้อย!

สภาพนี้มันไม่ได้ด้อยไปกว่าตอนที่พวกเย่หยวนโดนไล่ล่าในทะเลเลย!

เวลานี้จิงเฟยบรรลุชั้นบรรยากาศสวรรค์จักรพรรดิเซียนขั้นกลางขึ้นมาได้แล้วกอปรกับพลังของสังข์ศักดิ์สิทธิ์ทะเลหยกนางย่อมจะมีพลังเก่งกาจไม่แพ้ใคร