ตอนที่ 2804 สถานการณ์เลวร้าย!

ตอนที่ 2804 สถานการณ์เลวร้าย! “ตาย! ตายแน่แล้ว! เขานั้นคงต้องตายเพราะส่งข่าวให้เราด้วยทัณฑ์สวรรค์แน่แล้ว! เฮ้อ!” ซ่งเหมียวนั้นร้องถอนใจยาวออกมา

เจ็ดเต๋าทุกข์เก้ากฎนั้นมันน่ากลัวจนเกินรับสำหรับจักรพรรดิเซียน ไหนจะยังเป็นเจ็ดเต๋าทุกข์เก้ากฎที่ลงมาทีละสามสายเช่นนี้แล้วด้วย

เย่หยวนคงไม่อาจทนรับไว้ได้อีกแล้ว!

หลัวชวนหัวเราะลั่นขึ้น “เจ้าไม่มีทางทนรับเต๋าทุกข์นี้ไปได้แน่! ตายเพราะเต๋าทุกข์ไปนี้มันถือว่าเจ้าดวงดีแล้ว! ฮ่าๆๆ”

เขานั้นชิงชังเย่หยวนจนถึงกระดูก

เพราะว่าเรื่องที่เย่หยวนก่อนี้มันสร้างความเสียหายใหญ่โต!

เวลานี้ได้เห็นเย่หยวนตายลงเพราะเต๋าทุกข์มันย่อมจะเป็นสิ่งที่เขาสะใจล้ำ

พูดไปสายฟ้าเต๋าทุกข์สามสายมันก็ผ่าลงมาอีก

เย่หยวนนั้นไม่อาจจะเรียกเต๋าดาบออกมาได้อีกแล้ว!

ในความคิดของคนทั้งหลายนั้น เย่หยวนย่อมจะต้องตายลงแน่ในครั้งนี้

แต่ในตอนนั้นเองที่วิญญาณดั่งเดิมของเย่หยวนมันกลับพุ่งออกมาจากกายเนื้อ

จากนั้นธนูก็ถูกง้างพร้อมศรวิญญาณ

“ธนูเทพล้าง!”

คลื่นพลังวิญญาณรุนแรงนั้นมันกระแทกกลับสายฟ้าไปด้วยธนูเทพล้าง

ธนูเทพล้างนั้นถูกปล่อยออกมาพร้อมๆ กันถึงสามดอกสวนกลับสายฟ้าแห่งเต๋าทุกข์ทั้งสามไป

ปัง! ปัง! ปัง!

คลื่นพลังรุนแรงนั้นมันซัดร่างของจักรพรรดิเซียนเผ่าเลือดรอบๆ จนลอยลิ่วไปไกล

บ้างนั้นอยู่ใกล้จนเกินไปจนร่างกายถูกบดขยี้ไปใต้พลังนี้ก็มี

เต๋าทุกข์ของเย่หยวนนั้นมันรุนแรงจนเกินไป จะอยู่ใกล้ไม่ได้เด็ดขาด

วิญญาณดั่งเดิมของเย่หยวนนั้นมันก็จางลงไปมาก

หลัวชวนนั้นหน้าเปลี่ยนสีเมื่อได้เห็น เจ้าเด็กนี่มันกลับยังไม่ยอมตาย!

การโจมตีด้วยวิญญาณดั่งเดิมนั้นมันช่างรุนแรงล้ำ!

“หึๆ เจ้าคงผิดหวังแล้ว! ความดื้อด้านของสหายหนุ่มผู้นี้มันทำให้แม้แต่ข้ายังต้องยอมรับ!” ซ่งเหมียวหัวเราะลั่น

เย่หยวนในเวลานี้บาดเจ็บอย่างหนักหน่วงแต่ว่าปราณ ชีพและวิญญาณของเขานั้นมันกลับพัฒนาขึ้นไปอย่างไม่หยุดยั้ง

นี่คือผู้บ่มเพาะนอกรีตอย่างแท้จริง!

แม้จะต้องเผชิญกับเต๋าสวรรค์พวกเขาก็ไม่ยอมแพ้!

เพียงแค่ว่าเย่หยวนนั้นดูเหมือนจะเป็นผู้บ่มเพาะนอกรีตที่อยู่นอกของนอกรีตไปอีกที

เต๋าทุกข์นี้มันตกลงมาต่อเนื่องอย่างรวดเร็วราวกับว่ามันกำลังตอบสนองต่อการต่อต้านของเย่หยวน

เย่หยวนยิงธนูเทพล้างออกไปติดๆ กันนับสิบดอกจนกายวิญญาณของเขาเลือนลางแทบมองไม่เห็นอีกต่อไป เหมือนแทบจะสิ้นวิญญาณลงได้ทุกเมื่อ

แต่เขานั้นกลับยังไม่ยอมแพ้

วิญญาณดั่งเดิมของเขาเลือนลางไปเย่หยวนจึงพุ่งตัวกลับเข้าร่างเนื้อและเปลี่ยนร่างเป็นมังกรฟ้า

พุ่งตัวขึ้นสู่สวรรค์!

แม้แต่ตอนนี้เขาก็ยังไม่มีท่าทีที่จะยอมแพ้แม้แต่น้อย

‘ดาบเต๋าพังทลาย ข้าจะใช้วิญญาณดั่งเดิม วิญญาณดั่งเดิมจางหาย ข้าจะใช้กายเนื้อ!’

‘คิดอยากให้ข้า เย่หยวนยอมแพ้นั้นมันย่อมมีแต่ต้องสังหารข้าลงเท่านั้น!’

ปัง! ปัง! ปัง!

ร่างมังกรฟ้านั้นของเย่หยวนมันพุ่งเข้าปะทะสายฟ้าเต๋าทุกข์จนร่วงตกลงจมดิน

แต่เย่หยวนนั้นกลับไม่ยอมแพ้และพุ่งตัวกลับขึ้นไป

เขานั้นบินขึ้นลงอยู่อย่างนั้นนานแสนนานแต่ก็ไม่เคยจะยอมแพ้

เหล่ายอดฝีมือทั้งหลายที่ได้เห็นนั้นต้องอ้าปากค้าง

หลัวชวนนั้นได้แต่ต้องกัดฟันแน่น

เขานั้นสัมผัสได้ถึงความไม่ยอมแพ้ของเย่หยวน ความไม่ยอมแพ้ที่แม้แต่เต๋าสวรรค์ยังไม่อาจสั่นคลอนได้!

นี่มันเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยพบเจอมาก่อนในชีวิต!

เขานั้นรู้ดีว่าทัณฑ์สวรรค์ครั้งนี้มันคงไม่อาจจะเอาชีวิตเย่หยวนไปได้อีกแล้ว

แต่เวลานั้นเองที่มันมีคลื่นพลังรุนแรงอีกหลายสายพุ่งตัวเข้ามาจากทุกทิศทาง

เหล่าเจ้าเมืองรอบนอกนั้นต่างมุ่งหน้ามาเพื่อช่วยเหลือ!

เขานั้นไม่อาจจะอยู่ได้อีกต่อไป เพราะหากยังอยู่ต่อไปมันก็คงไม่อาจจะหนีกลับไปได้แน่แล้ว

“ไอ้เด็กนี่มันต้องกลายเป็นศัตรูร้ายของเผ่าเลือดเราแน่! น่าเสียดายที่ข้าไม่อาจสังหารมันได้!”

หลัวชวนนั้นถอนใจยาวก่อนจะเปล่งแสงสีแดงเลือดออกมาจากร่างพร้อมต่อยหมัดรุนแรงใส่คนทั้งเจ็ดตรงหน้า