ตอนที่ 2821 ท้าร้อยบุตร!

ตอนที่ 2821 ท้าร้อยบุตร! “อ่อนแอ! อ่อนแอนัก! เผ่าเลือดของเจ้านั้นรู้จักแค่โม้หรือ? กำลังแค่นี้เจ้าก็กล้าออกมาท้าทายปู่หยาง? ข้าบอกเจ้าแล้วว่าข้าจะกระทืบเจ้าจนกว่าจะลืมคืนชีพ เพราะฉะนั้นจงอย่างหวังจะได้คืนชีพเลย!”

บนท้องฟ้าร่างของหยางชิงพุ่งผ่านไปมาด้วยหอกยาวอย่างรุนแรง

พลังของแต่ละหอกนั้นหากโดนเข้าไปปาห่าวก็ต้องกระอักเลือดออกมาทันที

ปาห่าวนั้นจะอย่างไรก็เป็นถึงจักรพรรดิเที่ยงครึ่งก้าวเช่นกันแต่กลับไม่อาจต้านทานได้แม้แต่น้อย สีหน้าของเหล่ายอดฝีมือเผ่าเลือดทั้งหลายดำมืดสนิทลงทันที

ความโอหังนั้นไม่ได้น่ากลัวแต่สิ่งที่น่ากลัวคือความโอหังอวดดีที่มีฝีมือรองรับไปด้วย! โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนอย่างหยางชิงที่มีปากร้ายกัดกินจิตใจคนได้ แต่แม้หยางชิงจะปากร้ายปากเสียแค่ไหนเขาก็แข็งแกร่งจริงๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่เขาได้ออกเดินทางมากับเย่หยวนและสังหารหนีการตามล่าของเผ่าทะเลรวมไปถึงเรื่องที่ต้องเจอเต๋าทุกข์ที่ยิ่งใหญ่ จนเวลานี้พลังฝีมือของเขานั้นมันเหนือล้ำจนไม่อาจเทียบกับคนอื่นๆ ในระดับเดียวกันได้สิ้นเชิง

ปาห่าวนั้นไม่ได้อ่อนแอเลย

เขานั้นไม่ได้โม้เกินตัว เพราะว่าเขานั้นแทบไม่เคยแพ้ใครในระดับเดียวกันเลย แต่เทียบกับหยางชิงแล้วเขายังอ่อนแอไปมาก

หยางชิงเองก็ไม่ได้ยืนเฉยตลอดเวลาหลายวันนี้ เขาจะไปท้าทายกับทหารของทัพสวรรค์เพื่อฝึกฝนฝีมืออยู่เสมอๆ

โดยไม่พ่ายแพ้เลยแม้แต่ครั้งเดียว!

“เฮ้ย! พวกเจ้ายังยืนนิ่งกันทำไมอีก? ปู่หยางเจ้าบอกไปแล้วว่าจะสู้กับพวกเจ้าห้าสิบคนพร้อมๆ กัน ข้าก็จะรับมือพวกเจ้าห้าสิบคนให้เอง! มาพร้อมๆ กันเถอะ ให้ปู่หยางเจ้าได้สนุกหน่อย!” หยางชิงที่กำลังได้เปรียบปาห่าวอยู่นั้นยิ่งได้ใจและพูดท้าทายเหล่านายกองคนอื่นๆ

เขาคนนี้มันช่างน่าชัง!

เหล่าคนที่ได้รับเลือกให้เดินทางผ่านเส้นทางมิติมานั้นต่างล้วนเป็นยอดฝีมือหัวกะทิของเผ่าเลือด

พลังต่อสู้ของพวกเขาทั้งหลายนั้นเก่งกาจอย่างมาก แต่เวลานี้พวกเขานั้นกลับกำลังถูกมนุษย์พลังระดับเดียวกันท้าทายกดหัว!

พวกเขาย่อมจะคับแค้นสุดใจ!

“ให้ตายสิวะนี่มันคือสงครามเผ่าพันธุ์ ไม่ใช่การประลองฝีมือใดๆ ใครจะมาสนใจกฎใดอีกเล่า! โจมตีมันพร้อมกันเถอะ ฉีกปากของมันออกมาให้ได้!”

“ในเมื่อเจ้าอยากจะสู้ห้าสิบต่อหนึ่งข้าก็จะเติมเต็มความฝันเจ้าให้!”

“ไอ้มนุษย์โง่การมาท้าทายเผ่าเลือดมันคือความผิดใหญ่หลวงที่สุดในชีวิตเจ้าแล้ว!”

…

นายกองที่ออกมานั้นมันมีด้วยกันทั้งหมดสิบสองคน พวกเขานั้นต่างล้วนมีพลังชั้นบรรยากาศสวรรค์จักรพรรดิเที่ยงครึ่งก้าวทั้งสิ้น!

เมื่อคนทั้งสิบสองร่วมมือกันพลังของพวกเขาก็ย่อมจะพุ่งทะยาน แม้ว่าหยางชิงจะเก่งแค่ไหนมันก็ยังไม่เก่งได้ขนาดนั้น

“เย่หยวน เจ้าจะยังยืนมองเฉยอีกหรือ? เจ้าจะรอให้ข้าต้องตายไปก่อนหรือ? พวกมันไม่สนใจกฎกันแล้วหรือว่าเจ้าจะยังคิดรักษากฎกับพวกมันอีก?” หยางชิงร้องขึ้นเรียก

เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “เจ้าบอกว่าอยากสู้แบบห้าสิบต่อหนึ่งไม่ใช่หรือ? นี่แค่สิบสองเองนะ มันคงไม่ถึงเวลาให้ข้าต้องลงมือหรอกใช่ไหม?”

“ไอ้เจ้าบ้า! เจ้าทำให้ข้าเกือบตายทุกที! ข้าไม่อยากอยู่แล้วโว้ย!” หยางชิงร้องขึ้นมา

เขานั้นช่างเป็นตัวสร้างสีสันที่ดีเยี่ยมจริงๆ

แต่ฝีมือการเรียกเท้าของเขานั้นมันก็เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในแผ่นดิน ไม่เช่นนั้นแล้วเย่หยวนคงไม่พาเขามาด้วย

ถึงกับเรียกจักรพรรดิเที่ยงครึ่งก้าวออกมาได้ถึงสิบสองคน มันเป็นเรื่องใหญ่มาก!

หยางชิงนั้นร้องเสียงหลงขึ้นมาครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ก็ยังไม่เสียท่าลงง่ายๆ

ตอนนี้สายตาของเย่หยวนมันกำลังก้มลงไปมองทางฐานของเผ่าเลือด เขานั้นเห็นชัดเจนว่ามีสามเงาร่างทรงพลังอยู่ แม้จะยืนอยู่ท่ามกลางทหารแต่พวกเขานั้นก็เหมือนเป็นหงส์ที่ยืนอยู่กลางดงไก่

พลังเลือดของพวกเขานั้นมันเหนือล้ำกว่าคนรอบๆ จนทำให้พวกเขานั้นต้องแสดงท่าทีหวาดกลัวและเคารพออกมา

แม้แต่จักรพรรดิเที่ยงเองก็ไม่เว้น!

เย่หยวนนั้นเข้าใจได้ทันทีว่าคนทั้งสามนั้นคงเป็นร้อยบุตรจักรพรรดิเซียนที่เขาได้ยินมาแน่แล้ว!

ร้อยบุตรจักรพรรดิเซียนนั้นมีพลังสายเลือดที่รุนแรง วันหน้านั้นพวกเขาย่อมจะสามารถก้าวขึ้นถึงชั้นบรรยากาศสวรรค์มหาจักรพรรดิได้แน่นอน

เย่หยวนนั้นได้ยินมาก่อนว่าเผ่าเลือดนั้นมีประเพณีในการเลือกร้อยบุตรจักรพรรดิเซียนขึ้นมา และเหล่าเจ้าโลกเผ่าเลือดทั้งหลายในตอนนี้เองก็ต่างล้วนเป็นยอดคนที่อยู่ในหมู่ร้อยบุตรจักรพรรดิเซียนทั้งสิ้น

แค่นี้มันก็ชัดเจนแล้วว่าร้อยบุตรจักรพรรดิเซียนนั้นแข็งแกร่งแค่ไหน!

เย่หยวนนั้นมองดูพวกเขา แต่พวกเขาก็มองดูเย่หยวนอยู่เช่นกัน

“ไอ้เด็กคนนี้มีฝีมือ!” เหยียนเหมิงกล่าวขึ้นมา

หวู่ชางนั้นไม่เห็นด้วยและขัดขึ้น “มันเก่งแล้วจะทำไม? แค่ผู้บ่มเพาะนอกรีตเส้นทางนอกคอกมันจะมีค่าอะไรได้?!”

หยวนเจิ้นยิ้มรับขึ้น “อย่าเพิ่งดูถูกมันจะดีกว่า ข้าได้ยินมาว่าตอนที่หลัวชวนตามล่าคนๆ นี่ เขานั้นกลับเรียกเจ็ดเต๋าทุกข์เก้ากฎลงมา! และภายใต้พลังของเจ็ดเต๋าทุกข์เก้ากฎนั้นช่วยให้เขารอดชีวิตมาได้! ดูท่าพลังฝีมือของมันคงไม่ได้ด้อยกว่าพวกเจ้าเลย!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นทั้งเหยียนเหมิงและหวู่ชางต่างก็ทำหน้าเครียดออกมาเพราะว่าในหมู่พวกเขาทั้งสามนั้นหยวนเจิ้นเป็นคนที่มีอันดับสูงสุด อยู่ที่อันดับแปดสิบแปด ตัวหวู่ชางนั้นมีอันดับเก้าสิบสามและเหยียนเหมิงเป็นคนที่อ่อนแอที่สุดอยู่ในอันดับเก้าสิบเจ็ด!

ระบบอันดับของร้อยบุตรจักรพรรดิเซียนนั้นมันเกิดขึ้นมาจากการต่อสู้นองเลือด ย่อมจะไม่มีทางปลอมแปลงได้แน่