ตอนที่ 2823 ชนะร้อยบุตรจักรพรรดิเซียนอีกครั้ง!

ตอนที่ 2823 ชนะร้อยบุตรจักรพรรดิเซียนอีกครั้ง! ฝุ่นเลือดนั้นค่อยๆ รวมกลับเข้าหากันแต่เย่หยวนกลับต่อยหมัดออกไปอีกครั้ง

ตูม!

มิติสั่นไหว ฝุ่นเลือดนั้นจางหายไปจนหมดสิ้น แต่ว่าเย่หยวนก็ได้ใช้วินาทีก่อนที่จะสังหารนั้นผนึกแก่นเลือดด้วยดาบเต๋าเข้ามาเก็บไว้

เหยียนเหมิงที่เก่งกาจเอาชนะหยางชิงอย่างง่ายดายนั้นกลับถูกเย่หยวนสังหารลงไปด้วยกระบวนท่าเดียว

เรื่องนี้ทำให้ทั้งเผ่าเลือดต้องเงียบปากลงไปทันที

เย่หยวนยิ้มขึ้นมา “พวกร้อยบุตรจักรพรรดิเซียนมันมีดีแค่นี้หรือ? ข้ายังมีกำลังที่เก็บไว้ไม่ได้ใช้ออกมาอีกมากมาย!”

คำพูดของเย่หยวนนั้นมันคือความเป็นจริง

เพราะเขานั้นคิดไปว่าเหยียนเหมิงน่าจะพอรับหมัดเขาได้อยู่บ้าง ไม่นึกว่าอีกฝ่ายนั้นกลับจะแตกสลายลงไปด้วยหมัดเดียวเช่นนี้

อ่อนแอ!

จากสายเลือดระดับภูตศึกไประดับวิญญาณศึกนั้นมันเป็นการพัฒนาที่ก้าวกระโดด

พลังสายเลือดมังกรของเย่หยวนนั้นมันพัฒนาไปกว่าสิบเท่า! ที่สำคัญสายเลือดของเย่หยวนนั้นมันยังเป็นสายเลือดที่สูงส่งกว่าเผ่าพันธุ์อื่นๆ ชัดเจน

อย่างน้อยๆ ในระดับเดียวกันนี้เหยียนเหมิงก็ไม่อาจจะใช้พลังงานเลือดของเขาทำอะไรเย่หยวนได้

“น…นี่มันเป็นไปได้อย่างไร? ร้อยบุตรจักรพรรดิเซียนกลับไม่อาจรับได้แม้แต่กระบวนท่า?”

“เจ้าบ้านี่มันกลับมีสายเลือดมังกรระดับวิญญาณศึก! นี่มันยังเป็นจักรพรรดิเซียนอยู่ได้อย่างไรกัน!”

“เจ้าบ้านี่ดูอย่างไรก็มนุษย์แท้ๆ ทำไมมันถึงมีสายเลือดมังกรที่บริสุทธิ์ขนาดนี้ได้?”

…

ในค่ายเผ่าเลือดนั้นมันต่างมีเสียงร้องอย่างมึนงงขึ้นมาตามๆ กัน

ภาพตรงหน้านี้ทำให้สามัญสำนึกของพวกเขาทั้งหลายแหลกสลายลง

ในความคิดของพวกเขานั้นต่อให้เย่หยวนจะเก่งกาจมันก็คงพอแค่สู้กับเหยียนเหมิงได้อย่างสูสีเท่านั้น

ใครจะไปคิดว่าเหยียนเหมิงนั้นกลับไม่อาจจะรับได้แม้แต่กระบวนท่า!

เรื่องนี้มันทำให้จิตใจของเผ่าเลือดสั่นคลอนอย่างมาก เพราะแม้แต่เซี่ยหลิงแม่ทัพใหญ่คนนี้เองก็ยังไม่อาจจะกลับมาตั้งสติได้ง่ายๆ

ในห้วงมิติไกลออกไปนั้นเหล่ามหาจักรพรรดิทั้งหลายต่างหันมามองหน้าเว่ยเหลียงเป็นตาเดียว

ตอนนี้ใบหน้าเฒ่าๆ ของเว่ยเหลียงนั้นมันแทบอยากจะมุดลงดิน ระหว่างที่เขาว่ากล่าวดูถูกไปนั้นตัวมหาจักรพรรดิตานเฟยเองก็ยังไม่กล้าเถียงอะไรออกมา

แต่ก่อนที่เสียงของเขาจะทันได้จางหายเย่หยวนก็เอาชนะเหยียนเหมิงลงไปแล้ว

ช่างเป็นการตบหน้าที่เฉียบพลันนัก!

มหาจักรพรรดิตานเฟยนั้นยิ้มขึ้นมา “ข้าไม่นึกเลยว่าเจ้าเด็กคนนี้มันจะมีสายเลือดภูตแท้ระดับวิญญาณศึกเช่นนี้! ดูท่ามันคงได้ประโยชน์จากเจ็ดเต๋าทุกข์เก้ากฎเมื่อครั้งก่อนมามากแน่ๆ! สายเลือดเผ่ามังกรนี้ต่อให้เทียบกับสายเลือดภูตแท้อื่นๆ มันก็นับว่าสูงส่งมาก! การพัฒนาของสายเลือดนั้นเป็นอะไรที่เกิดขึ้นได้ยากยิ่งแต่ข้าก็ไม่นึกเลยว่าจักรพรรดิเซียนตัวน้อยคนหนึ่งนั้นกลับจะทำได้ถึงขนาดนี้! จั่วเฉินเจ้าได้สมบัติมาครองแล้วจริงๆ!”

จั่วเฉินนั้นไม่พูดอะไรตอบกลับไป ได้แต่ต้องถอนหายใจ

คนทั้งหลายนั้นเข้าใจความหมายของเขาดี เพราะพวกเขาต่างรู้ว่าเย่หยวนคือผู้บ่มเพาะนอกรีต

ไม่ว่าเขาจะเก่งแค่ไหน ไม่ว่าจะเหนือล้ำฟ้าปานใดอนาคตของเขามันก็มืดมน

ที่สำคัญไปกว่านั้นยิ่งเขามากพรสวรรค์เท่าไหร่ มันก็จะยิ่งทำให้ต้องเจอความตายที่ทรมานมากเท่านั้น

…

เขานั้นเป็นต้นกล้าที่ดี

แต่น่าเสียดายที่เขานั้นกลับเป็นผู้บ่มเพาะนอกรีต!

เขารับเย่หยวนเข้าเป็นศิษย์เพราะว่าอยากจะกู้คืนชื่อของนิกายยาสุดล้ำมากกว่าสิ่งใด ส่วนเย่หยวนเองก็ยืนใช้นามของเขาในการขึ้นครองตำแหน่งแม่ทัพสูงอย่างมั่นคง

คนทั้งสองต่างใช้ประโยชน์ซึ่งกันและกัน

ส่วนเรื่องความเป็นศิษย์อาจารย์ใดๆ นั้นมันไม่มีอยู่เลย

แน่นอนว่าหากเย่หยวนไม่ใช่ผู้บ่มเพาะนอกรีตแล้ว ตัวจั่วเฉินย่อมจะยิ้มกว้างมองเย่หยวนแตกต่างจากนี้แน่

ยอดอัจฉริยะที่สังหารร้อยบุตรจักรพรรดิเซียนลงได้ในหมัดเดียวมันย่อมจะเป็นที่ต้องการของทุกคน

หากเป็นเช่นนั้นถึงจะรับได้ว่าจั่วเฉินโชคดี

“หากพวกเจ้าทั้งสองไม่ออกมาสู้แล้วก็กลับไปดูดนมแม่เถอะ! วันหน้าอย่าได้มาพูดว่าร้อยบุตรจักรพรรดิเซียนไร้เทียมทานใดอีกเล่า มันน่าอาย!” เย่หยวนมองหน้าหวู่ชางและหยวนเจิ้นพร้อมส่ายหัวขึ้นอย่างผิดหวัง

ท่าทางนี้มันทำให้จิตใจของคนทั้งสองแทบคลั่ง

หวู่ชางและหยวนเจิ้นนั้นได้แต่ต้องกัดฟันแน่นขึ้นมาทันที เพราะภาพก่อนหน้านั้นทำให้พวกเขาตกตะลึง!

ใครจะไปคิดว่ายอดฝีมือระดับเหยียนเหมิงนั้นกลับอ่อนแอราวเด็กสามขวบเมื่อต่อหน้าเย่หยวน?