ตอนที่ 2836 พ่อเจ้าจะตีเจ้าให้ตาย!

ตอนที่ 2836 พ่อเจ้าจะตีเจ้าให้ตาย! “เจ้าว่าอย่างไรนะ? เจ้าเด็กเวรนั่นมันกลับกล้าปฏิเสธที่จะเป็นศิษย์ของข้าคนนี้หรือ? มันคิดต่อต้านข้าแล้ว!”

“อ๊ากก ทำข้าคับแค้นจนใจจะแตกตาย! ทั่วทุกสวรรค์นี้มันมียอดอัจฉริยะมากมายแค่ไหนที่คิดอยากกราบข้าเป็นอาจารย์ แต่ข้านั้นกลับไม่คิดสนใจพวกมันแม้แต่น้อย วันนี้ข้ากลับมาถูกจักรพรรดิเซียนคนหนึ่งปฏิเสธหรือ?”

“ข้าจะไปตีมันให้ตาย! ข้าจะไปตีมันให้ตายด้วยมือข้านี้!”

ได้ยินคำของเจ้าโลกโจวซ่งฉวนนั้นเจ้าโลกหยุนซานก็แทบคลั่งไปทันที

แน่นอนว่าภาพนี้มันไม่ได้เกินคาดของโจวซ่งฉวนไปเลย

อาจารย์ของเขานั้นเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับชื่อเสียงอย่างมาก หากคิดรับศิษย์นั้นมันก็ต้องเป็นยอดของยอดอัจฉริยะ

แน่นอนว่าอัจฉริยะทั่วๆ ไปย่อมไม่อยู่ในสายตา

ศิษย์แต่ละคนที่เจ้าโลกหยุนซานรับมานั้นต่างล้วนแต่เป็นยอดคนที่มีชื่อเสียงลือลั่น

สิ่งนี่มันคือศักดิ์ศรีของเขาและเป็นการแสดงตัวว่าตนนั้นอยู่เหนือหัวใครด้วย

หากให้พูดแล้วคนที่ก้าวขึ้นมาถึงระดับเจ้าโลกนั้นต่างมิใช่คนที่จะรับการสอนจากคนอื่นได้

เพราะฉะนั้นโจวซ่งฉวนจึงเห็นด้วยกับคำพูดของเย่หยวนมาก

แน่นอนว่าการที่เขาก้าวขึ้นมาถึงระดับเจ้าโลกได้เช่นนี้อย่างหนึ่งมันก็เพราะว่าความสามารถของตัวเขาเองแต่ที่ก้าวขึ้นมาได้รวดเร็วปานนี้มันก็เพราะว่าการช่วยเหลือของเจ้าโลกหยุนซานด้วย

เพราะฉะนั้นต่อให้เขาจะก้าวขึ้นมาถึงระดับเจ้าโลกได้แต่โจวซ่งฉวนนั้นก็ยังนับถือเจ้าโลกหยุนซานเป็นอาจารย์อย่างเต็มตัว

เจ้าโลกหยุนซานนั้นมีเงื่อนไขในการรับศิษย์ที่สุดล้ำฟ้าดิน

โดยเฉพาะหลังจากที่เขาได้เข้ามาเป็นศิษย์ด้วยแล้ว มันยิ่งทำให้มาตรฐานของเจ้าโลกหยุนซานพุ่งสูง

มันก็ไม่แปลก เพราะเมื่อตรงหน้ามีอัญมณีเม็ดงามอยู่แล้ว สายตาของเขาก็ย่อมจะไม่สนใจหินสวยๆ ทั่วไป เพราะฉะนั้นเจ้าโลกหยุนซานจึงไม่ได้รับศิษย์คนใหม่มานานกว่าแสนปีแล้ว

ครั้งนี้การที่เขาคิดรับเย่หยวนมันย่อมจะเป็นเรื่องใหญ่และเย่หยวนนั้นกลับคิดปฏิเสธ มีหรือที่เขาจะยังเหลือหน้าอีก?

“ฮ่าๆๆ เฒ่าหยุนซาน ไม่นึกเลยว่าเจ้าเองก็จะมาเจอวันนี้กับเขาด้วย บาปกรรมมันมีจริง!” เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากในเขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์

เจ้าโลกหยุนซานนั้นหัวเราะตอบกลับไป “เฒ่าเฮยหยาง เลิกพูดจาเหน็บแนมเสียทีเถอะ! ไอ้โง่จ้าวเหอนั้นมันทำไม่ได้หรอก ต่อให้เจ้าจะพูดขัดข้าทุกประโยคไปมันก็ไม่ช่วยเปลี่ยนเรื่องนั้นแน่! หึ!”

เมื่อเจ้าโลกเฮยหยางได้ยินเช่นนั้นเขาก็ต้องร้องขึ้นมาอย่างไม่พอใจ “เจ้าเฒ่าตาถั่ว จ้าวเหอนั้นมากพรสวรรค์ ต่อให้เจ้าจะไม่รับเขาเป็นศิษย์เขาเองก็เป็นถึงนักหลอมโอสถสวรรค์ระดับเก้าแล้วในตอนนี้! เจ้าอย่าได้คิดว่าข้าไม่รู้จักนิสัยของเจ้าไปหน่อยเลย ไม่ว่าจ้าวเหอจะไร้พรสวรรค์แค่ไหนแต่เจ้าจะบอกว่าเขานั้นไม่อาจเทียบกับนักหลอมโอสถสวรรค์ระดับห้าคนหนึ่งได้หรือ?”

เจ้าโลกหยุนซานนั้นหัวเราะขึ้นทันทีที่ได้ยิน “เอาจริงๆ ข้าก็คิดว่ามันเทียบกันไม่ได้! เพราะข้านั้นได้ดูสูตรการสร้างผลึกเพลิงโลหิตมาแล้วและเห็นชัดเจนว่ามันคือสุดยอดผลงาน! แม้จะไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นแต่แม้จะเป็นตัวจ้าวเหอในตอนนี้ที่ได้แก่นเลือดของเผ่าเลือดไปมันก็ไม่แน่ว่าจ้าวเหอจะสร้างอะไรเช่นนั้นขึ้นมาได้! ไอ้เด็กคนนี้มันสุดยอด ไม่เช่นนั้นเจ้าคิดว่าข้าจะสนใจรับมันเป็นศิษย์หรือ?”

“เจ้า! ตอแหล!” เจ้าโลกเฮยหยางร้องขึ้นมาอย่างคับแค้นสุดใจ

เจ้าโลกเฮยหยางนั้นเป็นเจ้าโลกจากทวีปสายฟ้าคำรามมีชื่อเสียงลือลั่นในวิชายุทธ

จ้าวเหอนั้นคือทายาทของเจ้าโลกเฮยหยางแต่ว่าเขานั้นไม่ได้สนใจวิชายุทธมากมายและมุ่งเน้นศึกษาแต่วิชาโอสถ

ก่อนนั้นจ้าวเหอนั่งอยู่หน้าที่พักของเจ้าโลกหยุนซานอยู่นานถึงเดือนเต็มเพื่อหวังจะกราบเจ้าโลกหยุนซานเป็นอาจารย์แต่เจ้าโลกหยุนซานนั้นกลับไม่คิดรับเขาไว้

จากนั้นมาเจ้าโลกเฮยหยางก็ถึงขั้นออกมาขอร้องเจ้าโลกหยุนซานด้วยตัวเองแต่สุดท้ายก็ไร้ผล

เรื่องนี้ทำให้เจ้าโลกเฮยหยางคับแค้นใจมาจนถึงวันนี้

แต่ว่าจ้าวเหอนั้นเองก็เก่งกาจมากความสามารถบ่มเพาะขึ้นมาจนถึงชั้นบรรยากาศสวรรค์มหาจักรพรรดิพ้นสวรรค์ได้ในที่สุด กลายมาเป็นนักหลอมโอสถสวรรค์ระดับเก้าได้!

เจ้าโลกเฮยหยางนั้นคิดจะเย้ยหยันเจ้าโลกหยุนซานจึงได้ออกเดินทางมาหา

แต่ตัวเจ้าโลกหยุนซานนั้นกลับไม่สนใจและตอบกลับไปสั้นๆ ว่าระดับเก้านั้นคือที่สุดของจ้าวเหอคนนี้แล้ว ไม่มีทางจะก้าวขึ้นมาได้มากกว่านี้

เขานั้นคิดอยากจะตบหน้าเจ้าโลกหยุนซาน หากจ้าวเหอก้าวขึ้นมาถึงระดับเจ้าโลกได้แล้วเขาจะกลับมาเย้ยหยันอีกแน่!

เจ้าโลกเฮยหยางนั้นกลับบ้านไปด้วยความคับแค้นที่ถูกตอกหน้าและใช้ทรัพยากรมากมายเพื่อช่วยให้จ้าวเหอบ่มเพาะ

แต่เจ้าโลกหยุนซานนั้นกลับเหมือนเห็นอนาคตได้เพราะไม่ว่าจ้าวเหอจะพยายามแค่ไหนใช้ทรัพยากรไปเท่าใดมันก็พัฒนาได้อย่างเชื่องช้ามาก

เจ้าโลกเฮยหยางนั้นเสียทรัพยากรไปมากมายแต่ผลลัพธ์ที่ได้มันกลับไม่ดีแม้แต่น้อย

ใบหน้าของเขาจึงถูกตบหน้าอย่างจัง

ครั้งนี้เขาได้เห็นเจ้าโลกหยุนซานถูกปฏิเสธมันย่อมจะอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมาเหน็บแนม

แต่เขากลับถูกตบหน้าเข้าอีกครั้ง!