ตอนที่ 2855 หยางชิงผงาด!

ตอนที่ 2855 หยางชิงผงาด! ข้าทำลายเจ้าแต่กลับไม่รู้จักเจ้า

มันเป็นเรื่องที่น่าสมเพชโดยแท้!

โลกด้านนอกนั้นมันบ้าคลั่งเหมือนดั่งพายุถล่มแต่เรื่องทั้งหลายนั้นมันกลับไม่สร้างผลอะไรกับเย่หยวนผู้เป็นต้นเหตุเลย

การเก็บตัวของเย่หยวนครั้งนี้มันกินเวลายาวนานถึงสิบปีด้วยกัน เย่หยวนนั้นกลับมานั่งศึกษาและวิเคราะห์ทำความเข้าใจวิชาต่างๆ ที่ได้อ่านบนชั้นหกนั้น

จนได้ประโยชน์มากมายมหาศาล!

ระดับลึกล้ำนั้นมันเป็นอาณาจักรที่แตกต่าง!

เย่หยวนนั้นเข้าใจมาแต่แรกแล้วว่าเต๋าโอสถนั้นเป็นเช่นไร

หนึ่งโอสถเท่ากับหนึ่งโลก

แต่โลกนั้นมันก็มีหลายระดับเช่นกัน เหมือนอย่างสามสิบสามสวรรค์และมหาพิภพถงเทียนหรือโลกที่อยู่ต่ำกว่านั้นมันก็ไม่อาจจะเอามาเทียบกันได้

โอสถสวรรค์ระดับลึกล้ำนั้นมันคือโอสถสวรรค์อยู่แต่ว่ามันกลับแตกต่างจากโอสถสวรรค์ทั่วไปสิ้นเชิง

เหมือนกับระดับของโลกในที่มันพัฒนาเพิ่มขึ้นมานั้น!

คุณภาพและฤทธิ์ของโอสถสวรรค์นั้นมันย่อมจะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

หลังจากเย่หยวนออกจากการเก็บตัวมาได้หลู่เต้าอี้ผู้เก่งกาจเมื่อสิบปีก่อนนั้นมันก็หายไปจากสายตาของผู้คนเสียแล้ว

เหล่าจักรพรรดิเที่ยงที่เขาเคยเอาชนะได้นั้นมันมีหลายคนที่บรรลุอาณาจักรมหาจักรพรรดิขึ้นไป

คนในรุ่นเดียวกับเขาหลายคนนั้นต่างก็ก้าวขึ้นไปถึงจักรพรรดิเที่ยงได้กลายเป็นนักหลอมโอสถสวรรค์ระดับหก

แต่ว่าข่าวเรื่องการบรรลุระดับลึกล้ำของเย่หยวนสุดท้ายแล้วมันก็เบาบางลงไปในที่สุด

ทำไม?

เพราะว่าจากนั้นมันกลับไม่มีใครรับเขาเข้าเป็นศิษย์เลย

หากให้พูดแล้วยอดอัจฉริยะเช่นนี้มันย่อมจะต้องถูกผู้อาวุโสจากหอสุดแสงหรือแม้แต่เจ้าโลกลงมารับเป็นศิษย์ไปแล้ว

แต่มันกลับไม่มี!

เหตุผลนั้นง่ายดาย เพราะเย่หยวนคือผู้บ่มเพาะนอกรีต!

คนที่มีชะตาต้องตายก่อนขึ้นถึงระดับเจ้าโลกนั้นมันย่อมจะไม่มีค่าให้ต้องสนใจ

ไม่ว่าจะเก่งกาจมากพรสวรรค์แค่ไหนก็ตาม!

คนทั้งหลายในโลกภายนอกนั้นไม่ได้รู้เลยว่าครั้งหนึ่งเหล่าเบื้องบนของนิกายนั้นต่างมารุมล้อมคิดจะเอาเย่หยวนไปเป็นศิษย์

และยิ่งไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเย่หยวนคนนี้เป็นศิษย์ของเจ้าโลกหยุนซานตั้งแต่วันแรกที่มาถึงนิกาย

ในความคิดของคนทั้งหลายนั้นมันเหมือนนิกายกำลังกลั่นแกล้งเย่หยวนอยู่

เพราะว่าเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ทางนิกายกลับไม่ออกมาทำอะไรแม้แต่น้อย

แต่คิดไปมันก็ไม่แปลกเพราะว่าขยะที่ไม่มีวันก้าวถึงระดับเจ้าโลกนั้นกลับทำลายยอดอัจฉริยะที่มีหวังจะบรรลุระดับเจ้าโลกลงกลายเป็นแค่ผีตายซาก

มันย่อมจะน่าชัง!

เพราะฉะนั้นวินาทีที่เย่หยวนออกมาจากการเก็บตัวนั้นเขาก็ต้องกลายเป็นเป้าสายตาทันที

“เจ้าหมอนี่แหละ! ที่ยึดห้องส้วมไม่ให้คนอื่นได้ปลดทุกข์!”

“ใช่ไหมเล่า? มันเป็นเจ้าโลกไม่ได้แท้ๆ แต่กลับทำให้คนอื่นเป็นเจ้าโลกไม่ได้ด้วย เห็นคนอื่นดีงามกว่าตัวเองไปไม่ได้หรืออย่างไร?”

“ตอนนี้หลู่เต้าอี้พิการไปแล้ว เขาไม่อาจพัฒนาตัวได้มานานสิบปี! เฮ้อ ต้นอ่อนเจ้าโลกมันกลับต้องมาหักลงเพราะเรื่องเช่นนี้!”

…

ได้ยินคำพูดของคนทั้งหลายที่กระซิบกระซาบกันเย่หยวนเองก็ต้องผงะไป

ใครคือหลู่เต้าอี้?

เขาไปทำอะไรให้หลู่เต้าอี้คนนี้พิการกัน?

ในสายตาของเย่หยวนนั้นหลู่เต้าอี้มันเป็นได้แค่คนที่เขาเดินสวนผ่านทาง มีหรือที่เขาจะไปจดจำทุกคนที่เขาเดินผ่าน?

“เย่หยวน เจ้าออกมาเสียที! ฮ่าๆๆ เจ้าคงไม่ได้รู้เลยว่าสิบปีมานี้ท่านชิงผู้นี้ยิ่งใหญ่ขึ้นแค่ไหนแล้ว!” ระหว่างที่เย่หยวนกำลังครุ่นคิดอยู่นั้นมันก็มีเสียงหัวเราะลั่นเดินเข้ามาหาแต่ไกล

แน่นอนล่ะว่าเมื่อเย่หยวนออกจากการเก็บตัวหยางชิงก็รีบพาพวกต้าหวง เสี่ยวชิงและจิงเฟยเข้ามาหาทันที

หยางชิงนั้นได้เข้าเป็นศิษย์นิกายยาสุดล้ำเช่นกัน

ส่วนพวกจิงเฟยทั้งสามนั้นด้วยความเป็นภูตแท้ทำให้ไม่มีโอกาสเข้านิกาย เป็นได้แค่คนรับใช้บนยอดประกาศตะวัน

และหยางชิงนั้นก็ยังขี้โม้ไม่มีเปลี่ยน

เย่หยวนเมินคำพูดนั้นและถามขึ้นมาแทน “พวกเขาว่าข้าทำลายหลู่เต้าอี้ หลู่เต้าอี้ที่ว่านี้มันคือใครหรือ?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นคนทั้งหลายก็ต้องอ้าปากค้างขึ้นมาทันที