ตอนที่ 2864 มหานครฉีใต้!

ตอนที่ 2864 มหานครฉีใต้! “เราไม่ขอยอมรับ! ทำไมพวกเราถึงต้องเป็นคนกลุ่มแรกที่ได้ไปยังเขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์ด้วย?”

“ใช่แล้ว เรื่องนี้เย่หยวนมันเป็นคนเริ่มมันก็ควรจะเป็นเย่หยวนสิที่ต้องไปก่อนใคร!”

“แค่เพราะว่าเย่หยวนมันบริจาคแผ่นหยกให้นิกายมันจะได้สิทธิพิเศษเหนือคนอื่นมากมายปานนั้น?”

…

ในโถงบังคับกฎนั้นมันมีเสียงโห่ร้องประท้วงขึ้นมาอย่างไม่ขาดสาย พวกเจิ้งเฉียน หวังหลินและคนอื่นๆ นั้นกำลังแสดงความไม่พอใจออกมา

ตอนนี้รายชื่อของคนกลุ่มแรกที่จะได้ไปยังเขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์นั้นมันได้ประกาศออกมาแล้ว คนที่เคยคิดหาเรื่องเย่หยวนนั้นได้ถูกมัดรวมกันไว้ในกลุ่มนี้สิ้น

แม้แต่ตัวฉินชาน นักหลอมโอสถสวรรค์ระดับแปดคนนี้เองก็ยังถูกส่งไปแนวหน้า

แน่นอนว่าเรื่องนี้มันไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความบังเอิญแต่มันเป็นความต้องการของเย่หยวน

คนทั้งหลายนั้นวางตัวอย่างเป็นเจ้า แน่นอนว่าเขาย่อมจะอยากดัดนิสัยคนทั้งหลายนี้ก่อนใคร แต่เย่หยวนนั้นก็ไม่ได้คิดสังหารหรือส่งคนทั้งหลายไปตายใดๆ

พวกเขาทั้งหลายนั้นคืออัจฉริยะ เย่หยวนไม่อาจจะปฏิเสธเรื่องนี้ได้

บางทีแล้วการไปแนวหน้าครั้งนี้มันอาจจะทำให้พวกเขาพัฒนาจนกลายเป็นยอดคนไปก็ได้

เพียงแค่ว่าความโหดเหี้ยมของแนวหน้านั้นมันก็เป็นอะไรที่ไม่อาจประมาทได้

ฉินชานนั้นกล่าวขึ้นมาด้วยใบหน้าดำมืด “อาจารย์ลุงหมิงถัง หากวันนี้ท่านไม่อธิบายแล้วต่อให้มันจะเป็นคำสั่งจากนิกายข้าก็จะขัดให้ท่านดู!”

หมิงถังนั้นคือผู้อาวุโสที่ดูแลโถงบังคับกฎทั้งหมดเป็นถึงยอดฝีมือมหาจักรพรรดิพ้นสวรรค์ที่มีตำแหน่งสูงล้ำ

นามของเย่หยวนนั้นมันไม่ได้ปรากฏขึ้นในรายชื่อแน่นอนว่าคนทั้งหลายจะไม่พอใจ!

เพราะอะไร?

ตอนนี้พวกเขาจึงได้มารวมตัวกันประท้วงที่โถงบังคับกฎ

กฎหมายนั้นมันต้องลงโทษไปตามลำดับ คนที่ทำผิดก่อนก็ควรจะได้รับโทษก่อนพวกเขานั้นมีความคิดเช่นนี้กันสิ้น หากจะให้พวกเขาไปมันก็ไม่ได้เป็นปัญหามากมายแต่ต้องให้เย่หยวนไปก่อน!

ไม่เช่นนั้นแล้วพวกเขาก็ไม่อาจจะยอมรับมันไว้ได้จริงๆ

หมิงถังมองหน้าฉินชานก่อนจะกล่าวขึ้น “บ่นกันพอหรือยังเล่า? พวกเย่หยวนห้าคนนั้นได้ออกเดินทางมุ่งหน้าไปยังมหานครฉีใต้เมื่อเดือนก่อนแล้ว! จะให้ไปกับพวกเจ้าได้อย่างไร?”

ได้ยินเช่นนั้นคนทั้งหลายก็ต้องอ้าปากค้าง!

อะไรคือมหานครฉีใต้?

ที่แห่งนั้นมันคือจุดที่อันตรายที่สุดของเขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์!

มันไม่ใช่แค่ว่าอันตรายเท่านั้นแต่ยังเป็นเมืองที่มีอัตราการตายสูงที่สุดด้วย!

สูงจนแทบจะเต็มร้อย!

ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น?

เขตแดนสวรรค์นั้นมันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อป้องกันเผ่าเลือดตัดสวรรค์สมบูรณ์มหาหยกเจิดออกเป็นสอง มันจะต้องเป็นเขตแดนที่ยิ่งใหญ่กว้างไกลปานใด?

ไร้สิ้นสุด!

เขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์นี้มันทอดตัวยาวไปนับหมื่นๆ ล้านกิโลเมตรไกลกว่าจะเอากำแพงเมืองจีนมาเทียบได้ แต่ว่าเพื่อที่จะส่งพลังให้เขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์ทำงานอยู่เสมอนั้นเหล่าเจ้าโลกทั้งหลายก็ไม่อาจจะขยับไปไหนได้เช่นกัน

หากให้พูดแล้วเขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์นั้นมันก็เหมือนตาข่าย

ที่แห่งใดที่มีเจ้าโลกดูแลอยู่มันก็จะเป็นส่วนที่หนาแน่นของตาข่าย จุดนี้มันย่อมจะแข็งเหมือนเหล็กกล้า

แต่ในเมื่อมันเป็นตาข่ายมันก็ย่อมจะมีรูเกิดขึ้น

สงครามกับเผ่าเลือดนั้นมันเกิดขึ้นในรูทั้งหลายนี้เอง

มันเป็นสงครามที่รุนแรง!

พันธมิตรสวรรค์แรกนั้นสร้างเมืองขึ้นมาในช่องว่างทั้งหลายนั้นและส่งกำลังมหาศาลเข้าไปป้องกันเมือง

มหานครฉีใต้นั้นคือจุดที่เป็นช่องโหว่ใหญ่ที่สุดของเขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์!

แน่นอนว่าที่แห่งนั้นมันย่อมจะอันตรายที่สุด

เรียกได้ว่าทหารที่ประจำการที่นี่มันไม่เคยซ้ำหน้ากันตั้งแต่ผลัดแรกจนถึงผลัดปัจจุบัน!

ทหารผลัดแรกนั้นตั้งแต่มหาจักรพรรดิจนถึงจักรพรรดิเซียนนั้นต่างตายตกลงไปสิ้น!

แค่นี้มันก็พอจะอธิบายแล้วว่ามหานครฉีใต้นั้นมันอันตรายแค่ไหน!

ในแนวหน้านั้นไม่ว่าจะเป็นคนนิกายใดหากได้ยินชื่อของมหานครฉีใต้นั้นพวกเขาต่างหน้าซีดปากสั่นขึ้นมาทันที

เพราะมันไม่มีใครอยากจะไป!

เพราะว่าไปมหานครฉีใต้มันเท่ากับไปตาย!

ไม่ใช่แค่ไปรนหาที่ตาย!

ที่แห่งนั้นมันโหดร้ายและมีสงครามดุเดือดกว่าที่ใดๆ

ที่นั่นมันคือนรกโดยแท้!

เย่หยวนนั้นกลับมุ่งหน้าไปมหานครฉีใต้เอง?

จักรพรรดิเซียนคนหนึ่งไม่ว่าจะเก่งกาจแค่ไหนมันก็เป็นได้แค่มดปลวกเท่านั้นในมหานครฉีใต้!

มดปลวกแค่ตัวเดียว!

ที่แห่งนั้นมันไม่มีอัจฉริยะ มีแต่คนตาย!

โหดร้ายจนเกินไป!

เจ้าเด็กนี่มันบ้าไปแล้ว?

หมิงถังนั้นมองหน้าคนทั้งหลายก่อนจะยิ้มขึ้น “ตอนที่พวกเจ้าเอาแต่สั่นกลัวนั้นคนอื่นได้แลกชีวิตซื้อเวลาให้เราอยู่ต่อ! ข้านี้เองก็เห็นด้วยกับเย่หยวนอย่างมากเช่นกัน! พวกเจ้าทั้งหลายเอาแต่หลงตัวเองคิดว่าเป็นอัจฉริยะอยู่อย่างสงบสุข สุขสบายแต่ไม่ได้รู้เลยว่าคนแนวหน้าเขานั้นลำบากกันแค่ไหน! พวกเจ้านั้นหากไม่ได้ลิ้มรสสงครามแล้วคงไม่มีวันเติบโตได้! ไปเสีย!”

ได้ยินเช่นนี้มันก็ไม่มีใครกล้าเถียงอะไรอีก!

เย่หยวนมุ่งหน้าไปมหานครฉีใต้แล้ว มีหรือที่พวกเขายังจะบ่นได้?

เพราะเป้าหมายของพวกเขานั้นมันคือนครแสงล่อง

แม้ว่ามันจะเป็นแนวหน้าเช่นกันแต่ก็ไม่ได้เป็นที่อันตรายใดๆ

ใต้เขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์นั้นมันมีเมืองอยู่ทั้งหมดหนึ่งร้อยแปดนครด้วยกัน

ในหมู่นครทั้งหลายนั้นมันจะมีอยู่ด้วยกันทั้งหมดเก้ามหานคร!

เมื่อมีคำว่า ‘มหา’ เข้ามาแล้วมันย่อมจะหมายถึงว่าที่แห่งนั้นเป็นจุดโหว่ที่ใหญ่มีสงครามหนักหน่วง