ตอนที่ 2879 สังหารให้หมด!

ตอนที่ 2879 สังหารให้หมด! ทวีปสายฟ้าคำรามและทวีปวาโยนานนั้นมีเมืองระดับมหาจักรพรรดิเลือดอยู่ถึงทวีปละเก้าสิบเก้าเมือง

แต่ละเมืองนั้นส่งตัวแทนเข้าแข่งขันสิบคน รวมๆ กันมันย่อมจะมีจำนวนเกือบสองพันคนได้

แต่ว่าพื้นที่การบ่มเพาะในสระโลหิตนั้นมันมีเพียงแค่เก้าสิบเก้าที่!

คนสองพันนั้นมาแย่งชิงพื้นที่เก้าสิบเก้าสระกันมันย่อมจะไม่มีทางพอ

เพราะฉะนั้นมันย่อมจะต้องแย่งชิง!

สระทั้งเก้าสิบเก้านั้นมันย่อมจะมีคนครอบครองอยู่ตลอด

แต่ยิ่งเป็นสระที่หมายเลขต่ำเท่าไหร่มันก็ยิ่งหมายความว่าเป็นสระที่คุณภาพดีเท่านั้น

ว่าที่ร้อยบุตรแต่ละคนนั้นต่างมีเวลาสิบวันเพื่อบ่มเพาะในสระ

แต่แท้จริงแล้วคนส่วนมากย่อมจะไม่อาจบ่มเพาะถึงสิบวันได้!

คิดอยากเข้าไปบ่มเพาะในสระนั้นมันก็ต้องท้าทายและถูกท้าทายอยู่ตลอดๆ

คนที่ชนะนั้นจะได้สิทธิในการบ่มเพาะต่อไป

แต่คนแพ้นั้นย่อมจะหมดสิทธิ์ใดๆ อีก!

คนที่แพ้ไปแล้วนั้นจะไม่มีโอกาสได้ท้าทายเป็นครั้งที่สอง

แต่ต่อให้จะชนะ วันต่อมาพวกเขานั้นก็ต้องรอรับคำท้าของผู้คนที่หมายตาสระนั้นไว้

เย่หยวนนั้นยื่นแผ่นป้ายให้แก่ผู้ดูแลแต่บังเอิญว่ามีว่าที่ร้อยบุตรอีกคนมาเห็นเข้าก่อนจะร้องเรียกความสนใจจากคนรอบข้างขึ้นมา

“เมืองข่ายยักษ์ แค่พวกเดนมนุษย์มันก็กล้าคิดจะเข้ามาบ่มเพาะในสระโลหิตด้วย! นี่ไอ้หนู เจ้าไม่รู้หรืออย่างไรว่าขยะจากทวีปสวรรค์แรกนั้นไม่มีสิทธิ์เข้าในสระเลือด?”

คนที่กล่าวขึ้นมานั้นเป็นชายหนุ่มที่มีคางยื่นออกมาจนผิดรูป

เมื่อได้ยินเช่นนั้นมันก็ย่อมจะทำให้เกิดเสียงหัวเราะขึ้นรอบด้าน

เย่หยวนที่ได้ยินนั้นก็ต้องผงะไปเพราะดูรอบๆ แล้วมันมีเพียงแค่เขาจริงๆ ที่เข้าสระโลหิตมา

มันเกิดอะไรขึ้น?

คนอื่นๆ จากทวีปสวรรค์แรกมันไปไหนกันหมด?

เรื่องนี้มันเกิดขึ้นมาเพราะว่าเย่หยวนนั้นไม่ได้ติดต่อรับข้อมูลจากคนอื่นๆ มาก่อน

เผ่าเลือดจริงๆ บนทวีปสวรรค์แรกนั้นต่างรู้กฎนี้กันสิ้น

แต่เย่หยวนนั้นไม่ได้พูดคุยสื่อสารใดๆ กับคนทั้งหลายระหว่างทางมันย่อมจะไม่มีทางใดที่เขาจะรู้ถึงเรื่องนี้ได้

มันมิใช่ว่าเย่หยวนนั้นอวดดีเย็นชาไม่เข้าหาผู้คนแต่หนึ่งคือเรื่องที่เขาไล่สังหารยอดอัจฉริยะของเมืองข่ายยักษ์จนหมดสิ้นมันแพร่กระจายไปทั่วกลุ่มคนจากทวีปสวรรค์แรกสิ้นจนทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าหาเขา สองคือเขานั้นเองก็เกลียดชังเผ่าเลือดอยู่ลึกๆ ในใจจนเกินกว่าจะไปเป็นคนออกตัวผูกมิตรเองได้

เพราะแท้จริงแล้วว่าที่ร้อยบุตรจากทวีปสวรรค์แรกนั้นไม่มีใครกล้าเข้ามาในสระโลหิตนี้จริงๆ

เพราะทำเช่นนั้นไปมันก็มีแต่จะหาเรื่องใส่ตัว

เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วมันย่อมจะไม่มีใครคิดไปอีก

ทวีปสวรรค์แรกนั้นแทบไม่เคยมีใครสามารถขึ้นไปถึงร้อยบุตรจริงๆ ได้!

แต่ต่อให้จะบังเอิญเข้าไปได้ มันก็คงอยู่อันดับที่ร้อยหรือไม่ก็เก้าสิบเก้า

ตอนแรกๆ นั้นพวกเขาทั้งหลายย่อมจะคิดเข้ามาบ่มเพาะในสระโลหิตนี้

แต่ว่าเข้ามาก็มีแต่แพ้ ถูกกระทืบจนไม่รู้จักเหนือจักใต้กลับไปในที่สุด

แน่นอนว่าได้เห็นเช่นนั้นคนอื่นๆ ก็ย่อมจะไม่อยากเข้ามาตาม

เพราะฉะนั้นในสระโลหิตนี้มันจึงมีกฎที่รู้ๆ กันว่าคนจากทวีปสวรรค์แรกนั้นไม่ควรเข้ามา!

แน่นอนว่านี่มันเป็นแค่เรื่องที่รู้กันในหมู่ว่าที่ร้อยบุตร

ตามกฎจริงๆ แล้วพวกเขายังมีตำแหน่งไม่ต่างกันและสามารถเข้ามาท้าทายสระโลหิตได้อย่างเสรี เพียงแค่ว่าคนทั้งหลายก็ยังคงดูถูกคนจากทวีปสวรรค์แรกอยู่ดี

ทำไมมันถึงเกิดเรื่องเช่นนั้นขึ้น?

เพราะว่าแท้จริงแล้วเผ่าเลือดที่อาศัยอยู่บนทวีปสวรรค์แรกนั้นต่างเป็นดินแดนคนอ่อนแอที่ถูกส่งออกไปเป็นทหารเลวแนวหน้า

เป้าหมายของคนพวกนี้คือไปเป็นโล่มนุษย์ เรียกง่ายๆ ว่าเป็นคนที่ถูกส่งไปตาย

เผ่าเลือดนั้นได้ใช้คนทั้งหลายนี้เพื่อค่อยๆ กดดันเขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์ไปเรื่อยๆ

ไม่ว่าจะอย่างไรเสียหากคนทั้งหลายนี้ตายไปมันก็ไม่มีอะไรให้เสียดาย

แต่ก็เพราะเช่นนี้มันจึงทำให้เผ่าเลือดบนทวีปสวรรค์แรกถูกมองว่าอ่อนแอที่สุด!

แน่นอนว่าในทวีปสวรรค์แรกเองมันก็มียอดฝีมืออยู่เช่นกัน

เหมือนอย่างกองทัพหนึ่งแสนที่มาบุกมหานครฉีใต้นั้นหรือกองกำลังที่ลอบไปตั้งเส้นทางมิติทางเหนือเมืองทัศน์เหนือก่อนหน้า!

แต่ว่าทั้งสองกองกำลังนั้นกลับพ่ายให้แก่เย่หยวนอย่างไม่มีชิ้นดี

เพราะเช่นนี้เองมันจึงทำให้หวังจั่วนั้นคับแค้นเย่หยวนอย่างมากถึงขั้นยอมแลกอัศวินดำมากมายเพื่อหวังเอาชีวิตเย่หยวน

แม้ว่าเย่หยวนจะไม่เข้าใจว่ามันมีที่มาที่ไปอย่างไรแต่เขาก็พออ่านบรรยากาศรอบๆ ตัวตอนนี้ได้

เสี่ยวเฟยนั้นส่งเขามาอย่างไม่บอกกล่าวอะไรมันย่อมจะเพื่อหวังให้เขามาก่อเรื่องแล้ว!