ตอนที่ 1621
ตอนที่ 2896 เปิดเผยตัวตน ตะลึงรอบด้าน!
October 22, 2026
ตอนที่ 2896 เปิดเผยตัวตน ตะลึงรอบด้าน!
วินาทีนั้นเองที่จู่ๆ ร่างของเย่หยวนมันก็ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป!
คลื่นพลังอันสุดแสนชั่วร้ายนั้นมันค่อยๆ จางหายลงไปกลับกลายเป็นคลื่นพลังแบบมนุษย์
พร้อมๆ กันนั้นหน้าตาของเขาเองก็มันค่อยๆ เปลี่ยนกลับไป
ผู้คนทั้งหลายนั้นต้องอ้าปากค้าง
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?
โดยเฉพาะอย่างยิ่งทหารในเผ่าเลือดทั้งหลายนั้นพวกเขาแต่ละคนต่างต้องอ้าปากค้างเบิกตากว้าง
“นี่มัน…เรื่องบ้าอะไรกัน?”
“ท่านบุตรโลหิตศักดิ์สิทธิ์นั้น…เป็นมนุษย์?”
“นี่…ข้าตาฝาดไปแล้ว?”
“ผีหลอกแล้วจริงๆ!”
…
ภาพตรงหน้านี้มันน่าตกตะลึงจนเกินรับได้
ไม่ว่าจะเป็นใครฝ่ายไหนมันก็ไม่เคยคิดถึงเรื่องราวไม่คาดฝันเช่นนี้
ผู้สืบทอดราชาของพวกเขานั้นกลับกลายเป็นมนุษย์ไป?
นี่มันเข้าใจอะไรกันผิดหรือไม่?
อีกด้านนั้นเมื่อเฉียนั้วที่กำลังต่อสู้อยู่กับเฟิงเสี่ยวเถียนสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงเขาก็ต้องเบิกตากว้าง มองดูอย่างตกตะลึงจนแทบต้องกระอักเลือดออกมา
แต่ว่าเฟิงเสี่ยวเถียนย่อมจะไม่ปล่อยวินาทีอันมีค่าที่ศัตรูสติหลุดนี้ไป เขาต่อยหมัดออกไปทำลายร่างของเฉียนั้วจนแตกสลายไปครึ่งร่าง
เมื่อสำเร็จแล้วเฟิงเสี่ยวเถียนก็ยังไม่รีบเข้าไปซ้ำต่อใดๆ แต่กลับกล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้ม “ข้าไม่นึกเลยว่าบุตรโลหิตศักดิ์สิทธิ์ของพวกเจ้านี้กลับจะกลายเป็นมนุษย์ไปได้! ฮ่าๆๆ…”
การเปลี่ยนแปลงนี้มันยิ่งใหญ่จนเกินกว่าที่ใครจะรับ!
เฉียนั้วที่เพิ่งฟื้นสภาพร่างกายกลับมาได้ต้องกระอักเลือดออกมาอย่างรุนแรงทันทีที่ได้ยิน
นี่มันหนักหน่วงจนเกินกว่าจะทำใจรับได้!
ศึกนั้นยังไม่ทันได้เริ่มแต่พวกเขานั้นเสียทหารไปเป็นหมื่นๆ แล้ว
แต่สุดท้ายแล้วแม่ทัพของพวกเขานั้นกลับกลายเป็นศัตรูไป!
บุตรโลหิตศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นสถานะที่ยิ่งใหญ่แค่ไหน ตัวตนของเขาจะต้องยิ่งใหญ่ปานใด?
แต่เผ่าเลือดนั้นเรียกได้ว่าเขาเป็นรองแค่คนเดียวและเหนือกว่าคนทั้งหมด!
ต่อให้จะเป็นเจ้าโลกทั้งหลายเองก็ยังไม่กล้าเสียมารยาทต่อหน้าเขา
แต่ตัวตนเช่นนั้นกลับกลายเป็นเผ่ามนุษย์ไปเสียได้
นี่มันจะน่าคับแค้นจนเกินไปแล้ว!
เฉียนั้วเบิกตากว้างขึ้นมาอย่างคับแค้นจ้องมองเย่หยวนด้วยความดุร้าย “เฉียชิง เจ้าเป็นใครกันแน่?”
คำพูดของเขานั้นมันถามคำถามที่ทุกคนมีอยู่ในใจ
เขาคือใคร?
เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “ดูท่าความทรงจำเจ้ามันจะสั้นไม่น้อย ครั้งก่อนเจ้าก็เสียทหารไปแสนหนึ่งด้วยมือของข้ามิใช่หรือ?”
เฉียนั้วนั้นต้องเบิกตากว้างขึ้นมาร้องลั่นทันที “เจ้า…เจ้าคือเย่หยวน! นี่มัน…มันเป็นไปได้อย่างไรกัน?”
แน่นอนว่าเขาย่อมจะไม่ได้ความจำสั้นใดๆ แต่ว่าในศึกครั้งก่อนเย่หยวนเป็นเพียงแค่ตัวตนน้อยๆ แค่จักรพรรดิเซียนคนหนึ่ง
มีหรือที่มหาจักรพรรดิพ้นสวรรค์อย่างเขาจะไปรู้จักหน้าเย่หยวนได้?
เพียงแค่ว่าหลังจบสงครามลงนั้นพวกเขาถึงได้รู้ข่าวต่างๆ ที่ถูกสืบกลับมาและทำให้เฉียนั้วได้รู้ว่าที่แท้แล้วตัวเองนั้นพ่ายให้กับจักรพรรดิเซียนตัวน้อยคนหนึ่ง
แต่มันเพิ่งผ่านไปได้กี่วัน?
เย่หยวนไปทำอย่างไรถึงได้กลายเป็นบุตรโลหิตศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าเลือดเช่นนี้?
นี่มันจะบ้าเกินไปแล้ว!
ใช่แล้ว นอกจากความตกตะลึงนั้นเฉียนั้วเองก็รู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาอย่างมากเช่นกันเพราะว่าตอนนี้มันกลับมีมนุษย์ปลอมตัว เป็นเผ่าเลือดได้
นอกจากนั้นเขาคนนี้ยังได้กลายเป็นผู้นำของร้อยบุตร เข้าสู่วิหารโลหิตเทวาและเข้าไปหลอกศิลามารดาจนกลายเป็นบุตรโลหิตศักดิ์สิทธิ์ในที่สุด
นี่มันฟังดูไม่ต่างอะไรจากนิทานหลอกเด็ก
แต่ที่น่ากลัวคือมันเกิดขึ้นจริง!
เขานั้นกลับถูกมนุษย์ชี้หน้าด่าและเรียกว่าเป็นขยะ?
มดปลวกเช่นนี้ก็กล้าสั่งเขา?
เฉียนั้วนั้นรู้สึกว่าตัวเองช่างอับโชคนัก!
“ม…ไม่แปลกใจเลย ทำไมมันถึงได้ไล่สังหารพวกเราในศึกร้อยบุตร!” เฉียซวยนั้นร้องลั่นขึ้นมาเมื่อนึกย้อนกลับไป
เพราะแม้แต่เขาเองก็ยังเกือบจะตายลงด้วยน้ำมือเย่หยวน
บ้า!
บ้าบอคอแตก!
ตั้งแต่เริ่มคัดเลือกร้อยบุตรมาจนถึงตอนนี้ มันมีเผ่าเลือดกี่คนแล้วที่ต้องตายด้วยน้ำมือของเขา?
เป็นหมื่น!
และหากนับทหารอีกห้าหมื่นที่เพิ่งตายลงไปนี้แล้วด้วยเย่หยวนก็คงสังหารเผ่าเลือดจักรพรรดิเซียนไปเกือบแสนทีเดียว!
ในหมู่คนที่ตายไปนั้น ย่อมมียอดอัจฉริยะมากมายที่มีโอกาสบรรลุเจ้าโลกได้
วินาทีนี้เฉียนั้วนั้นรู้สึกคับแค้นใจจนอกแทบแตก