ตอนที่ 1636
ตอนที่ 2912 บรรพบุรุษเย่มาเพื่อช่วยเหลือ!
October 22, 2026
ตอนที่ 2912 บรรพบุรุษเย่มาเพื่อช่วยเหลือ!
“พอได้แล้ว! ข้าทนไม่ไหวแล้ว! เจ้าบ้านี่จะพอได้หรือยัง?”
ลู่หยานนั้นเป็นคนแรกที่ร้องลั่นขึ้นมาพร้อมชี้หน้าด่าเย่หยวนทันที
คนอื่นๆ ในโถงใหญ่ตอนนี้ต่างก็หันมาจ้องด้วยดวงตาแดงก่ำ
เจ้าบ้านี่มันผีดูดเลือดชัดๆ!
สมุนไพรสวรรค์ที่เขาขอแต่ละอย่างนั้นมันเรียกได้ว่ากวาดคลังของนิกายไปกว่าครึ่งแล้ว
ตอนนี้ยังจะมีหน้ามาขอเพิ่ม?
มหาจักรพรรดิครึ่งก้าวอีกคนหนึ่งกล่าวขึ้นมา “บรรพบุรุษห่าเหวใดกันเล่า! ท่านเจ้านิกาย ต่อให้วันนี้ข้าจะต้องผิดกฎสวรรค์ข้าก็จะขอขับไล่เขาออกไปจากนิกายโอสถประเสริฐของเราให้ได้!”
คนอื่นๆ เองก็กล่าวขึ้นมาแย้งเย่หยวนไปตามๆ กัน
เพราะความอดทนของพวกเขามันหมดลงสิ้นแล้ว
หวังจุนนั้นได้แต่ต้องยิ้มแห้งๆ ตอบกลับเย่หยวนไป “บรรพบุรุษเย่ สิ่งที่ท่านขอมาคราวก่อนนั้นมันนับเป็นครึ่งหนึ่งของคลังนิกายโอสถประเสริฐเราแล้ว! หากท่านยังต้องการเพิ่มอีกมันคงไม่อาจจะบ่มเพาะใดๆ กันได้อีกต่อไปแล้ว”
เย่หยวนที่ได้ยินต้องผงะไปก่อนจะกล่าวขึ้น “เช่นนั้นหรือ? เช่นนั้นมันก็น่าเสียดาย ในเมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วเจ้าก็เลือกคนที่แข็งแกร่งที่สุดออกมากินโอสถสวรรค์พวกนี้ไปก่อนเถอะ นิกายโอสถประเสริฐนั้นต้องการคนช่วยปกป้องมากกว่านี้”
เขานั้นขยับมือหยิบเอาขวดใสออกมาวางกลางโต๊ะประชุมต่อหน้าคนทั้งหลาย
ลู่หยานนั้นต้องอ้าปากค้างเบิกตากว้างออกมาทันที
เพราะภายในขวดนั้นมีคลื่นพลังลึกล้ำรุนแรงจนทำให้ทั้งห้องโถงแทบพังทลาย!
ระดับลึกล้ำ!
นิกายโอสถประเสริฐนั้นแม้จะตกต่ำลงมามากแต่พวกเขานั้นก็คือนิกายที่เน้นด้านเต๋าโอสถย่อมจะมียอดฝีมือด้านโอสถในนิกายไม่น้อย
พวกเขาย่อมจะรู้ถึงตัวตนของโอสถสวรรค์ระดับลึกล้ำแน่นอน!
หวังจุนนั้นก้มลงมองขวดตรงหน้าด้วยความตกตะลึงไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง “บรรพบุรุษเย่ ท่านจะบอกว่า… โอสถ…โอสถสวรรค์ทั้งหลายนี้ท่านมอบให้เรา?”
เย่หยวนเลิกคิ้วขึ้นถาม “ไม่ให้พวกเจ้าแล้วจะให้ใครเล่า? โอสถสวรรค์พวกนี้มันแทบไม่มีประโยชน์อะไรกับข้าแล้ว ตอนนี้ข้าได้กลืนพลังของเลือดต้นมาทำให้พลังของข้ามันพุ่งทะยานจนต้องเรียกเต๋าทุกข์ลงมาบรรลุอาณาจักรก่อนทำเรื่องใดๆ ต่อไป ในขวดทั้งหลายนี้มันมีโอสถจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โรจน์ระดับลึกล้ำอยู่ยี่สิบเม็ด มันคงพอให้พวกลู่หยานทั้งหลายบรรลุอาณาจักรมหาจักรพรรดิได้ ที่เหลือนั้นเจ้าก็จงเอาให้ศิษย์คนอื่นๆ เพื่อช่วยพัฒนาฝีมือของจักรพรรดิเที่ยงทั้งหลายเถอะ”
“โอสถจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โรจน์ระดับลึกล้ำยี่สิบเม็ด?” หวังจุนนั้นแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง
โอสถจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โรจน์นั้นมันคือโอสถสวรรค์ที่ทรงพลัง สามารถช่วยคนบรรลุมหาจักรพรรดิได้!
แต่ความยากในการหลอมของมันนั้นเองก็น่ากลัวอย่างยิ่ง
แม้แต่บรรพบุรุษหางหยางนั้นเองก็ยังไม่อาจจะหลอมโอสถจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โรจน์ระดับลึกล้ำได้เช่นกัน
แต่บรรพบุรุษเย่ผู้เป็นแค่นักหลอมโอสถสวรรค์ระดับหกนั้นกลับหลอมมันได้?
เราสามารถสร้างมหาจักรพรรดิด้วยโอสถได้หรือไม่?
แน่นอนว่าได้!
มิใช่แค่มหาจักรพรรดิเมฆาสวรรค์เท่านั้นแต่แม้เจ้าโลกทั้งหลายเองก็ยังสามารถสร้างขึ้นได้ด้วยโอสถสวรรค์ เช่นกัน!
แต่สิ่งที่น่าเสียดายก็คือสมุนไพรสวรรค์ที่ใช้ในโอสถสวรรค์โกลาหลนั้นมันเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง
ในรอบแสนปีมันอาจจะไม่ปรากฏขึ้นมาเลยก็ได้!
เพียงแค่ว่าการสร้างมหาจักรพรรดินั้นมันแตกต่างจากอาณาจักรบ่มเพาะก่อนๆ อย่างสิ้นเชิง
เพราะต่อให้จะเป็นโอสถสวรรค์ระดับลึกล้ำแต่มันก็ไม่ได้การันตีว่ามหาจักรพรรดิครึ่งก้าวคนนั้นจะบรรลุ มหาจักรพรรดิได้จริงๆ
มหาจักรพรรดิมันลึกล้ำกว่านั้นมาก!
เพราะฉะนั้นเย่หยวนจึงได้หลอมมันมาถึงยี่สิบเม็ด
ไม่ว่าพวกลู่หยานนั้นจะไร้พรสวรรค์แค่ไหนมันก็คงสามารถบรรลุมหาจักรพรรดิได้ด้วยโอสถจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ โรจน์ถึงยี่สิบเม็ด
เพราะไม่ว่าอย่างไรมันก็คือโอสถสวรรค์ระดับลึกล้ำ!
หากไม่ใช่เพื่อจะหลอมโอสถจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โรจน์ทั้งยี่สิบเม็ดนี้แล้วมันก็คงไม่ถึงขั้นทำให้คลังที่สะสม มาเป็นหมื่นปีของนิกายโอสถประเสริฐแห้งเหือดลงไป
แต่ถึงแม้นิกายโอสถประเสริฐจะเอาของทั้งคลังออกมาแลกมันก็คงไม่มีค่าเท่าโอสถจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โรจน์ ยี่สิบเม็ด
หากให้พูดเทียบคุณค่าแล้ว ของทั้งคลังของนิกายนั้นคงซื้อโอสถจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โรจน์ได้สักเม็ดสองเม็ด
เพราะโอสถสวรรค์นี้มันล้ำค่านัก!
หวังจุนมองหน้าเย่หยวนด้วยสีหน้าซีดขาวเหมือนได้เห็นผี “ท่าน…ท่านเป็นแค่จักรพรรดิเที่ยงขั้นต้นแท้ๆ ท่าน…ท่านกลับหลอมโอสถสวรรค์ระดับลึกล้ำได้แล้ว?”
เย่หยวนยิ้มส่ายหัวตอบกลับไป “ไม่หรอก”
หวังจุนถอนหายใจยาวออกมา “ค่อยยังชั่ว…”
“ข้าหลอมมันได้ตั้งแต่ตอนเป็นจักรพรรดิเซียนขั้นกลาง”
“…”
ศิษย์นิกายโอสถประเสริฐทั้งหลายนั้นต่างอ้าปากกว้างขึ้นมาพร้อมๆ กัน