ตอนที่ 2924 ข้าเข้าใจแล้ว!

ตอนที่ 2924 ข้าเข้าใจแล้ว! “ดี! ดีมาก! ดีมากๆ! ข้ามองไม่ผิดไปจริงๆ! พวกเจ้าทั้งสองจะยอมรับกันได้หรือยัง?”

มหาจักรพรรดิตงหยางพูดว่าดีขึ้นมาติดๆ กันหลายครั้งเพราะความพึงพอใจที่มีต่อฉินซื่อเถียนอันมากล้น

ในสนามรบเจาะชาดนั้นตัวมหาจักรพรรดิล้ำตงหยางเห็นฉินซื่อเถียนและก็เกิดถูกใจขึ้นมาทันที

ไม่เช่นนั้นแล้วเขาเองก็คงไม่ลงมาดูการทดสอบใดๆ นี้

แค่จักรพรรดิเที่ยงนั้นมันยังไม่มีอะไรพอให้เขาสนใจได้จนถึงขั้นต้องลงมาดู

มหาจักรพรรดิล้ำซีเฉินและมหาจักรพรรดิล้ำหลินฟางนั้นต่างต้องทำหน้าเหยเก

เพราะเจ้าโถงทั้งสามนั้นต่างแอบแข่งขันกันในเรื่องศิษย์

แท้จริงตอนที่อยู่สนามรบเจาะชาดนั้นพวกฉินซื่อเถียนทั้งสามนั้นไม่ได้แตกต่างกันมากมาย

แต่ตอนนี้ช่องว่างมันกลับเริ่มแสดงออกมา

โจวหยูและเหอเฉินนั้นต่างทำได้ดีอย่างไม่ต้องสงสัย

เพียงแค่ว่ามันไม่อาจเทียบกับฉินซื่อเถียนได้เท่านั้น

“ยินดีด้วยท่านเจ้าโถงที่ได้ศิษย์ดีๆ มาเช่นนี้!” มหาจักรพรรดิชีหยูเดินเข้ามาแสดงความยินดี

“ยินดีด้วยท่านเจ้าโถง! ท่านเจ้าโถงจงเจริญ!”

“โถงวิญญาณนิพพานกล้วยไม้สงบเรานั้นกลับมียอดคนหกรูปถือกำเนิดขึ้น! อนาคตของเจ้าหนุ่มฉินซื่อเถียนนี้คงไม่มีทางคาดเดาได้แล้ว!”

…

มหาจักรพรรดิคนอื่นนั้นต่างเข้ามาแสดงความดีใจสรรเสริญเยินยอตามๆ กัน

เมื่อมหาจักรพรรดิล้ำตงหยางได้ยินเขาก็ย่อมจะยิ้มกว้างขึ้นมา

เพราะในโถงวิญญาณนิพพานมากมายของเผ่าวิญญาณนั้นมันย่อมจะมีการแข่งขันกันมากเช่นกัน

โถงวิญญาณนิพพานนั้นต่างต้องส่งยอดอัจฉริยะกลับไปยังเผ่าหลัก ทำเช่นนั้นแล้วอัจฉริยะที่ส่งเข้าไปก็จะกลายเป็นตัวแทนของโถงวิญญาณนิพพานนั้นๆ ด้วย

เพียงแค่ว่าโถงวิญญาณนิพพานกล้วยไม้สงบนั้นไม่เคยมียอดอัจฉริยะที่แท้จริงปรากฏขึ้นมาก่อน

ตอนนี้มหาจักรพรรดิล้ำตงหยางนั้นกำลังดีใจอย่างมาก

ในตอนนี้ฉินซื่อเถียนเองก็ออกมาจากเส้นทางคุมวิญญาณและเดินมาคุกเข่าลงตรงหน้ามหาจักรพรรดิล้ำ ตงหยางพร้อมก้มกล่าว “ศิษย์ขอยอมรับความผิดทั้งหมดและขอให้ท่านอาจารย์ลงโทษด้วย ข้านั้นอยู่ห่างจากระดับเจ็ดไปแค่นิดแต่กลับอ่อนแอเกินกว่าจะไปถึงมันได้!”

เขานั้นย่อมจะไม่ได้คิดก้มหัวขอรับโทษใดๆ เขานั้นแค่กำลังเย้ยหยันคนทั้งหลายว่าเขานั้นไปถึงสุดระดับหกได้ และอยู่ห่างจากระดับเจ็ดไม่กี่ก้าวเท่านั้น!

ฉินซื่อเถียนคนนี้ไม่รู้จักคำว่าถ่อมตน แน่นอนว่าเมื่อคนทั้งหลายได้ยินเช่นนั้นต้องรู้สึกอยากจะมุดดิน หนีไปให้พ้นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกโจวหยูทั้งสองคน

‘เจ้าไปถึงสุดระดับหกแล้วยังมีหน้ามาก้มหัวขอรับโทษ เช่นนั้นเราจะไม่ต้องฆ่าตัวเองลงเสียหรือ?’

มหาจักรพรรดิตงหยางนั้นยิ้มตอบกลับไป “ลุกขึ้นเถอะ เจ้านั้นทำได้ดีแล้ว! มาถึงตอนนี้ร่างวิญญาณหกรูปของเจ้ามันก็มาถึงขั้นสุดแล้วด้วย หลังจากเข้าเตาหลอมวิญญาณไปเจ้าคงสามารถบรรลุเจ็ดรูปได้แน่แล้ว! วันหน้าหากเจ้าไปถึงเผ่าหลักแล้วเจ้าต้องผงาดขึ้นอีกได้แน่นอน!”

พูดไปมหาจักรพรรดิล้ำตงหยางก็ยกมือขึ้นมายิงพลังวิญญาณสายหนึ่งเข้าสู่ร่างฉินซื่อเถียน

ฉินซื่อเถียนรู้สึกได้ทันทีว่าอาการบาดเจ็บใดๆ นั้นมันจางหายไปสิ้น

ฉินซื่อเถียนนั้นรู้สึกซาบซึ้งในพระคุณของมหาจักรพรรดิล้ำตงหยางอย่างมาก

เผ่าหลักนั้นมันคือหัวใจของเผ่าวิญญาณ!

“อ่าว? เย่หยวนมันเข้าไปถึงระดับสามแล้ว!” ในตอนนั้นเองที่มีเสียงหนึ่งร้องขึ้นจากด้านหลัง

คนทั้งหลายนั้นผงะไปเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองตามและพบว่าเย่หยวนเข้าไปถึงระดับสามแล้วจริงๆ

เจ้าหมอนี่กลับผ่านการทดสอบมาได้?

เมื่อฉินซื่อเถียนได้เห็นเขาก็ต้องอมยิ้มขึ้น

“เจ้านี่มันบอกว่าผ่านให้ได้ค่อยมาพูด แต่สุดท้ายเสียเวลาไปเป็นวันมันกลับเพิ่งผ่านด่านนี้! ข้าอยากจะรู้นักว่ามันจะเอาอะไรมาอวดดีหลังจากออกมาอีก!” ฉินซื่อเถียนยิ้มเย้ยขึ้น

เขานั้นสามารถกดหัวเย่หยวนลงได้ด้วยผลลัพธ์ของตน

มองดูเย่หยวนที่ค่อยๆ ก้าวเดินอย่างยากลำบากนั้น ระดับสามมันคงเป็นขีดกำจัดของเขาแล้ว

‘ความอับอายที่พ่อเจ้าได้รับมานี้ จะคืนให้อย่างสาสม!’

ในตอนนี้เขาคิดเพียงแค่อยากจะทำให้เย่หยวนต้องอับอายเท่านั้น

“หึๆ ทำไมพี่ฉินต้องไปสนใจขยะอย่างมันด้วย? พี่นั้นคือบุตรแห่งสวรรค์เชียวนะ!”

“แค่ตัวตลกทำงานของมัน มันไม่มีค่าพอจะถือรองเท้าให้พี่ฉินด้วยซ้ำ!”

“ขยะมันก็ยังเป็นแค่ขยะ ดื้อด้านจนผ่านมาถึงระดับสามได้! มีฝีมือแค่นี้ก็กล้ามาอวดดีต่อหน้าคน มันช่างไม่ประเมินตัวเองจริงๆ!”

…

เมื่อฉินซื่อเถียนผงาดขึ้นมาเช่นนี้มันก็ย่อมจะมีคนเข้ามาเลียเท้าเขาอย่างมาก

วันหน้าตัวเขาคนนี้จะกลายเป็นสมาชิกของโถงวิญญาณนิพพานและการตีสนิทไว้ก่อนมันย่อมจะไม่แย่