ตอนที่ 1675
ตอนที่ 2951 เพราะข้านั้นมีร่างวิญญาณหมอขี้แพ้?
October 22, 2026
ตอนที่ 2951 เพราะข้านั้นมีร่างวิญญาณหมอขี้แพ้?
เขานั้นแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ยอดอัจฉริยะที่ผสานเข้ากับคลื่นกำเนิดของเจ้าโลกอันเก่งกาจล้ำนั้นกลับถูกคนอื่นมาชี้หน้าเรียกเป็นขี้แพ้?
จะบ้ากันไปแล้วหรืออย่างไร?
“ฮ่าๆ ไอ้เด็กตระกูลไป๋ เจ้าอย่าคิดว่าตัวเองมีบรรพบุรุษคุ้มครองหัวแล้วจะมาพูดจาอะไรต่อหน้าข้าก็ได้! เจ้าคิดหรือว่าคลื่นกำเนิดมันสามารถผสานได้ง่ายๆ? ข้าว่าเจ้านั้นเองก็คงไม่อาจผสานได้จึงได้มาเรียกคนอื่นเป็นขี้แพ้เพราะความคับแค้นใจแล้ว?” ซานหยางนั้นกล่าวขึ้นมาเย้ยไป๋ชุยซาน
“ฮ่าๆๆ”
แต่คำพูดนั้นมันกลับทำให้เกิดเสียงหัวเราะขึ้นมารอบด้าน
เหล่าผู้มีร่างวิญญาณกึ่งอมตะที่เข้าเจดีย์เจ็ดสีไปทุกๆ คนนั้นต่างหัวเราะขึ้นมาพร้อมกัน!
แม้ว่าซานหยางนั้นจะเป็นถึงมหาจักรพรรดิล้ำที่มีชื่อเสียงลือลั่นดินแดนวิญญาณอมตะแต่เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความผิดปกติและต้องอับอายขึ้น
‘ข้ากำลังถูกขยะร่างวิญญาณกึ่งอมตะมันหัวเราะเยาะ?’
‘หัวเราะลั่นจนตอนนี้ก็ยังไม่คิดจะหยุดกัน’
‘หัวเราะกับพ่อเจ้าหรือ?!’
“หุบปาก!” ซานหยางนั้นร้องลั่นขึ้นมา
เมื่อมหาจักรพรรดิล้ำโกรธขึ้นมา มันย่อมจะทำให้คนทั้งหลายต้องรีบหุบปากลงแทบไม่ทัน
และก็ไม่มีใครกล้าเปล่งเสียงหัวเราะออกมาอีก
แต่ว่าซานหยางเองก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นภายในมันคงไม่เหมือนอย่างที่เขาคาดคิดไว้!
“หวางเฉียน เจ้าว่ามาเถอะว่ามันเกิดอะไรขึ้นในเจดีย์เจ็ดสีกันแน่!” ซานหยางถามขึ้นมา
“ท่านซานหยาง ข้า…” หวางเฉียนนั้นได้แต่ต้องพูดติดๆ ขัดๆ
“ฮ่าๆๆ ท่านซานหยาง แม้ว่าหวางเฉียนมันจะหน้าด้านแค่ไหนแล้วมันก็คงยังไม่กล้าจะพูดถึงเรื่องในเจดีย์เจ็ดสีออกมาจากปากตัวเองหรอกท่าน! ให้ข้าเล่าให้ท่านฟังแทนดีไหม?” ไป๋ชุยซานกล่าวขึ้นมาพร้อมเสียงหัวเราะ
ได้เห็นว่าหวางเฉียนนั้นยังอ้ำๆ อึ้งๆ ไม่ยอมกล่าวออกมา
ซานหยางจึงพ่นลมหันหน้ามาหาไป๋ชุยซานเป็นการแสดงท่าทียอมรับไป
มหาจักรพรรดิล้ำคนอื่นๆ เองก็ต่างสนใจในเรื่องนี้ไม่แพ้กันและต้องเงี่ยหูฟังเรื่องราวอย่างสนใจ
แต่เมื่อได้ยินเข้าพวกเขาก็ต้องอ้าปากค้างขึ้นมา
ต่อให้พวกเขานั้นจะมากประสบการณ์แค่ไหน…
พวกเขาก็ไม่เคยคิดฝันว่ามันจะมีเรื่องราวเช่นนั้นเกิดขึ้นในเจดีย์เจ็ดสีได้
และสิ่งที่พวกเขาทั้งหมดได้ค้นพบนี้มันก็เพราะว่าเย่หยวนคนนี้!
ตอนนี้แม้แต่หยุนหนีเองก็ต้องหันไปมองดูเย่หยวนด้วยสายตาแปลกๆ ราวกับอีกฝ่ายนั้นเป็นสัตว์ประหลาด
พวกเขานั้นคิดว่าการเข้าเจดีย์เจ็ดสีครั้งนี้อย่างมากที่สุดมันก็คงมีคนออกมาได้แค่หนึ่งคน
แต่ใครจะไปคิดว่าคนกว่าร้อยคนกลับออกมาจากเจดีย์ได้!
นอกจากนั้นแล้วคนนับร้อยนี้ยังพัฒนาตัวเองไปอย่างไม่น่าเชื่อ
เหมือนตัวไป๋ชุยซานนั้นที่สามารถเอาชนะหวางเฉียนผู้ผสานคลื่นกำเนิดลงได้อย่างง่ายดาย!
“ไอ้ขี้แพ้!” ซานหยางนั้นแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเองต้องร้องลั่นขึ้นมาด้วยควันออกหู
หวางเฉียนนั้นเป็นสุนัขขี้แพ้อย่างถึงที่สุด!
ผสานกับคลื่นกำเนิดแล้วยังแพ้ให้คนอื่นราบคาบ!
แดนวิญญาณกลางของเขานั้นมันเสียหน้าสิ้นเชิงแล้ว!
“ศิษย์พี่มู่ ท่านบอกว่า…เย่หยวนเป็นแค่ตัวตลก?”
“ศิษย์พี่หมิงเจียน ท่านบอกว่า…เย่หยวนนั้นเป็นแค่โคลนเน่าๆ ที่ไม่มีค่าเอาไปทำอะไร?”
“พี่ซานหยาง ท่านพูดว่าหวางเฉียนมันเก่งกาจล้ำคนอื่นๆ ขนาดไหนนะ?”
วินาทีที่ไป๋ชุยซานเล่าเรื่องจบเสียงของหยุนหนีมันก็แทรกตามขึ้นมาทันที
คนทั้งสามนั้นหน้าแดงก่ำขึ้นอย่างรุนแรง
เวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ พวกเขาว่าด่าเย่หยวนไม่ขาดปาก
หยุนหนีนั้นเองก็ไม่คิดจะโต้เถียงใดๆ กลับไป
แต่ใครจะไปคิดว่านางนั้นทนฟังมาเดือนกว่าและสุดท้ายก็โจมตีสวนกลับมาอย่างไม่ให้ใครได้ตั้งตัว!
มันมิใช่ว่านางนั้นไม่สนใจแต่ว่านางนั้นแค่รอโอกาสสวนกลับอยู่เท่านั้น!
โอกาสตบหน้าให้ดังลั่น!
เย่หยวนเองที่ได้ยินก็ต้องผงะไปเช่นกัน
เพราะแน่นอนผู้หญิงก็ยังเป็นผู้หญิง!
ที่สำคัญหญิงนางนี้ยังเก่งกาจในเต๋าแห่งการโอ้อวดด้วย
ให้อีกฝ่ายพูดกันไปก่อนให้สะใจ!
หลังจากโม้กันจบแล้วนางจึงใช้ความจริงเข้าตบ!
ตบให้หน้าหัน!