ตอนที่ 2961 บึงน้อย!

ตอนที่ 2961 บึงน้อย!

แดนวิญญาณอมตะ แดนวิญญาณกลาง!

เหล่าคนที่เหลือรอดจากศึกครั้งนี้ต่างได้แต่ต้องนั่งทำหน้าเครียดไปตามๆ กัน

เหล่าเจ้าโลกระดับสูงทั้งหลายนั้นต่างนั่งลงพักด้วยร่างวิญญาณที่เบาบางเรากับคนใกล้ตาย

เพื่อที่จะหนีออกมานี้พวกเขาเองก็ต้องเสียหายไปหนักหน่วงเช่นกัน

เจ้าแดนวิญญาณเหนือ เจ้าโลกหวู่เหวินสละตัวเองถ่วงเวลาสามเจ้าโลกไว้ด้วยตัวเองถ่วงเวลาให้พวกเขาหนีจนสุดท้ายตายลงต่อหน้าต่อตาคนทั้งหลาย!

ตอนนี้สภาพจิตใจของคนในแดนวิญญาณกลางนั้นมันจึงหนักหน่วงจนเกินบรรยาย

“ผีเฒ่ายู่เทียนยังไม่กลับมาจนถึงป่านนี้ ดูท่ามันคงมีโอกาสรอดน้อยนิดแล้ว!” เจ้าแดนวิญญาณใต้ เจ้าโลกจือเจินกล่าวขึ้นมาด้วยท่าทางหนักใจ

“เฮ้อ ผีเฒ่าหวู่เหวิน…กลับมาตายไปง่ายๆ เช่นนี้! ผีเฒ่ายู่เทียนและท่านบรรพบุรุษบู๋เมี่ยเองก็ไม่รู้ว่าเป็นตายอย่างไร ตระกูลวิญญาณนิพพานของเรานั้นมันตกสู่ห้วงวิกฤตใหญ่แล้วจริงๆ! หากผีเฒ่ายู่เทียนเองก็ตายตกลงไปด้วยแล้วพวกเราทั้งสามคงไม่อาจจะต่อต้านพวกมันได้ด้วยตัวเองแน่!” เจ้าแดนวิญญาณตะวันตก เจ้าโลกซีเหมินกล่าวขึ้นมาอย่างหมดหวัง

ส่วนเจ้าโลกว่างหนิงนั้นไม่ได้กล่าวอะไรออกมา ได้แต่นั่งทำหน้าเครียดไป

แต่จู่ๆ ห้วงมิติมันก็สั่นสะเทือนก่อนส่งร่างหนึ่งร่วงกระแทกลงมา!

“ผีเฒ่ายู่เทียน!” คนทั้งสามที่ได้เห็นหน้าผู้มาถึงนั้นต้องอดยิ้มขึ้นอย่างโล่งใจไม่ได้

ร่างนั้นมันคือเจ้าโลกยู่เทียนที่กลับมาพร้อมอาการบาดเจ็บสาหัส!

สภาพของเจ้าโลกยู่เทียนตอนนี้เหมือนทหารที่ผ่านศึกหนักมา

ร่างวิญญาณของเขาขาดหายเรียกว่าเป็นแค่เสี้ยววิญญาณก็คงไม่ผิดนัก

“ผีเฒ่ายู่เทียน เป็นอะไรมากหรือไม่?” เจ้าโลกจือเจินถามขึ้นมาอย่างกังวล

แต่ว่าตัวเจ้าโลกยู่เทียนนั้นกลับไม่ได้ทำหน้าตาเครียดใดๆ และตอนนี้กำลังยิ้มกว้างอยู่

จือเจินและพวกนั้นต่างต้องหันไปมองหน้ากันอย่างมึนงง ได้แต่คิดสงสัยว่าเจ้าเฒ่านี้บาดเจ็บจนเสียสติไปแล้ว?

สภาพเป็นอย่างนี้แล้วคนสติดีๆ ที่ไหนจะยังมายิ้มกว้างได้เช่นนี้?

“ข้าไม่เป็นไรมากหรอก ไม่ถึงตาย! ฮ่าๆๆ…สะใจจริงๆ!” ยู่เทียนหัวเราะลั่นขึ้นมาตอบ

คนทั้งสามนั้นยิ่งต้องผงะเมื่อได้ยิน ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายนั้นกำลังดีใจเรื่องอะไรกันแน่

ผีเฒ่าหวู่เหวินนั้นตายไปแล้ว พวกเราเองก็ยังบาดเจ็บกันสาหัส เจ้ายังมีหน้ามายิ้มหัวเราะ?

“ผีเฒ่ายู่เทียน เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ? ตระกูลวิญญาณนิพพานของเราเสียหายมากมายอย่างใหญ่หลวงเป็นประวัติการณ์เช่นนี้เจ้ากลับมีหน้ามาหัวเราะ?” ซีเหมินกล่าวขึ้นมาด้วยใบหน้าแดงก่ำ

ยู่เทียนนั้นยิ้มตอบกลับไป “พ่อเจ้าจะหัวเราะไม่ได้หรือ? เฉียชาง จุนยี่พวกนั้นวางแผนกันอย่างสุดตัวคิดหลอกพวกเราเข้าไปสังหารลงให้สิ้น! สุดท้ายแล้วกลับเป็นพวกมันที่เสียหายหนักหน่วงเอง พวกมันตายมากกว่าเราเสียด้วยซ้ำ! เจ้าตอบมาหน่อยเถอะว่าจะไม่ให้พ่อเจ้านั้นหัวเราะได้อย่างไร? พวกมันทั้งสามฝ่ายนั้นไม่รู้วางแผนกันมานานเท่าไหร่

สูญเสียอะไรไปบ้างเพื่อวางกับดักครั้งนี้ แต่ตอนนี้มันกลับไร้ค่าใด! เจ้าตอบมาหน่อยเถอะว่าจะไม่ให้ข้าหัวเราะได้อย่างไร ฮ่าๆๆ…”

คนทั้งสามนั้นได้แต่ต้องหันมามองหน้ากันอย่างมึนงงอีกครั้ง

ดูท่าเจ้าหมอนี่จะเสียสติไปแล้วจริงๆ!

“หยุด! เลิกหัวเราะก่อน! ผีเฒ่าหวู่เหวินตายแล้ว เจ้าเอาตาที่ไหนมามองว่าพวกมันเสียหายหนักกว่าเรากัน?” ซีเหมินกล่าวขึ้นแทรก

ยู่เทียนหัวเราะตอบกลับไป “เราเสียเจ้าโลกระดับสูงไป แต่พวกมันก็เสียไปคนหนึ่งเช่นกัน! แต่ว่าพวกเจ้าโลกทั้งสองที่ตามล่าเย่หยวนและหยุนหนีไปนั้นกลับตายลงด้วย! เจ้าบอกข้าสิว่ามันถือเป็นความเสียหายใหญ่หรือไม่?”

ผลของศึกครั้งนี้มันทำให้ยู่เทียนต้องตกตะลึงอย่างมาก

สามกองกำลังยิ่งใหญ่ร่วมมือกันวางแผนจัดการตระกูลวิญญาณนิพพาน

มันก็เป็นอะไรที่ลึกลับชั่วร้ายจนทำให้ยู่เทียนต้องกัดฟันแน่นเมื่อคิดถึง

แต่ตอนที่เขาพุ่งตัวหนีผ่านจุดที่หวู่เจียและหลูตายนั้นเขาเองก็สัมผัสได้!

แต่เพียงแค่ว่าในเวลานั้นเฉียชางนั้นยังตามติดเขามาไม่ห่าง เขาจึงไม่มีเวลาจะหยุดลงตรวจสอบดู

แต่ในตอนนั้นความคับแค้นใดๆ ของเขามันเหมือนได้ถูกสะสางลงไปสิ้น!

ตอนนี้เมื่อรอดชีวิตออกมาได้เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะลั่นขึ้น

แต่เมื่อพวกซีเหมินได้ยินเช่นนั้นพวกเขาก็ได้แต่ต้องทำหน้าสงสัยไม่อยากเชื่อ

“เจ้าแน่ใจว่าพวกมันทั้งสองตายลง?” ว่างหนิงกล่าวขึ้นถามด้วยคิ้วที่ขมวดแน่น

เขาเองก็คิดว่ายู่เทียนอาจจะเสียสติไปแล้วจริงๆ

มีหรือที่เด็กน้อยสองคนจะสังหารสองเจ้าโลกลงได้?

ยู่เทียนนั้นร้องลั่นตอบกลับมาอย่างไม่พอใจ “เจ้าคิดว่าพ่อเจ้าเสียสติไปแล้วหรืออย่างไร? ความตายของเจ้าโลกนั้นชัดเจนแค่ไหนพ่อเจ้าจะแยกไม่ออกเลยหรือ? พวกมันทั้งสองนั้นตายลงแล้วจริงๆ! เฮอะ หากมิใช่เพราะเฉียชางมันหยุดลงตรวจสอบเรื่องราวแล้วพ่อเจ้าเองก็อาจจะไม่รอดกลับมาก็ได้!”

ได้ยินเช่นนั้นคนทั้งสามก็ต้องผงะไป