ตอนที่ 1701
ตอนที่ 2977 มังกรเคียงหงส์!
October 22, 2026
ตอนที่ 2977 มังกรเคียงหงส์!
เฟิ่งชิงซวนนั้นผงาดขึ้นด้วยพลังสุดเหนือล้ำราวกับเป็นดวงตะวันที่ลอยขึ้นฟ้า
และตอนนี้พลังบ่มเพาะของนางนั้นก็พัฒนาไปถึงมหาจักรพรรดิไร้สุดสวรรค์ครึ่งก้าวแล้ว!
การจุติครั้งนี้มันทำให้นางพัฒนาไปมากกว่าที่คาดคิดนัก!
เพียงแค่ว่าคนทั้งหลายที่ได้เห็นนั้นต้องยิ้มแห้งๆ
ดูท่าแล้วนางคงยังไม่รู้สถานการณ์ตรงหน้านี้
แน่นอนว่าไม่นานนางก็ต้องร้องถามขึ้นมาอย่างมึนงง “หือ? ทำไมพวกเจ้าถึงได้บาดเจ็บกันเช่นนี้?”
จากนั้นสายตาของนางก็กวาดไปเห็นเย่หยวนที่นั่งอยู่และร้องขึ้น “เจ้า…กลับยังไม่ตาย!”
ในความคิดของนาง เย่หยวนที่เผชิญหน้ายอดฝีมือเผ่าหงส์แดงนับสิบย่อมจะไม่มีทางรอดชีวิตไปได้!
ต่อให้จะรอดตอนนี้ก็คงมีสภาพปางตาย
ถึงเขานั้นจะผสานเลือดหงส์แดงเข้าร่างไป มันก็ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเรื่องนี้ได้!
เพราะนางนั้นรู้ดีว่าเฟิ่งจิ่วเกอนั้นเก่งแค่ไหน!
แต่นอกจากว่าเย่หยวนจะไม่ตายแล้วเขายังนั่งสบายใจไม่มีแม้แต่แผลสักแผล
เฟิ่งจิ่วเกอได้แต่ต้องส่ายหัวร้องขึ้นตอบไป “เลิกวางท่าเสียทีเถอะ ข้ารู้ว่าเจ้านั้นเก่งขึ้นแค่ไหน! แต่ตอนนี้เราเป็นนักโทษของท่านเย่หยวนสิ้นแล้ว เจ้าลงมาไม่ต้องไปบินเล่นแสดงพลังแล้ว!”
น…นักโทษ?
เฟิ่งชิงซวนนั้นแทบจะร่วงลงมาจากท้องฟ้า
เย่หยวนคนเดียวนั้นกลับจับมหาจักรพรรดิเมฆาสวรรค์ชาวหงส์แดงได้นับสิบ?
นางจ้องมองดูและพบว่าสายตาของคนทั้งหลายนั้นมันมีความกลัวต่อเย่หยวนอยู่จริงๆ
มันกลับเป็นความจริง!
ไม่เช่นนั้นแล้วคนทั้งหลายย่อมจะไม่มีทางอยู่ร่วมกันอย่างสงบเช่นนี้ได้แน่
เฟิ่งชิงซวนนั้นร่อนลงมาพร้อมกลายร่างคนเผยให้เห็นใบหน้าของหญิงงามสะท้านแผ่นดิน
หากให้เทียบแล้วมันอาจจะดูงามกว่าเฟิ่งจิ่วเกอผู้นี้ไปด้วยซ้ำ
เฟิ่งชิงซวนมองดูเย่หยวนตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่เข้าใจ
ผลลัพธ์เช่นนี้มันเกินกว่าที่นางคาดคิดไปมาก
คนนับสิบมาตามล่านาง หากมิได้เย่หยวนแล้วตัวนางย่อมจะไม่มีทางจุติได้สำเร็จแน่
แต่ว่าเรื่องนั้นไว้ค่อยคุยกันทีหลัง
นางหันไปมองหน้าเฟิ่งจิ่วเกอและกล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน “จิ่วเกอ เจ้าใส่ร้ายข้าโดยวางแผนช่วยเฟิงชิงหยู่ครองบัลลังก์! เจ้าคงไม่คิดสิว่าวันนี้มันจะมาถึง? เจ้าหลอกลวงนายและล้างสมองบ่าว แถมยังใส่ร้ายว่าข้าคิดร้ายต่อเผ่า วันนี้ข้าจะขอส่งเจ้าลงนรกแล้ว!”
พูดจบหลังของเฟิ่งชิงซวนก็ปะทุขึ้นมาและกำลังจะลงมือ
แต่ว่าเย่หยวนนั้นกลับลุกขึ้นมาหยุดนางไว้ก่อน “ขออภัยด้วยแต่ข้านั้นสัญญากับพวกเขาว่าจะปล่อยพวกเขาไป พวกเจ้าเองก็ไปได้แล้ว”
เฟิ่งจิ่วเกอนั้นรู้สึกโล่งเหมือนได้ยกเขาใหญ่ออกจากอกและเตรียมตัวที่จะออกเดินทางทันที
เฟิ่งชิงซวนนั้นขมวดคิ้วแน่นขึ้นมาด้วยใบหน้าดำมืด “ก็บ้าแล้ว! นี่มันใช่เรื่องที่เจ้าต้องมายุ่งหรือ?
พวกเจ้าหยุดลงเดี๋ยวนี้ วันนี้จะไม่มีใครรอดชีวิตไปได้ทั้งนั้น!”
เพราะต่อให้เย่หยวนจะจับตัวเฟิ่งจิ่วเกอและพรรคพวกไว้ได้
แต่ในความคิดของเฟิ่งชิงซวนนั้นเย่หยวนก็ยังเป็นแค่มดปลวกคนหนึ่ง
นางนั้นเป็นผู้มียศสูงส่งและยังมีสายเลือดระดับสวรรค์แห้งย่อมจะมีนิสัยดูถูกโลกหล้าเป็นธรรมดา!
นางกระแทกฝ่ามือออกมาคิดอยากจะผลักเย่หยวนให้พ้นทาง
แต่เย่หยวนกลับไม่คิดขยับและยกมือขึ้นมาใช้หงส์แดงเก้าตระการสวนกลับออกไป
ตูม!
คนทั้งสองกระเด็นกลับออกมาหลายพันก้าวกว่าที่จะยืนหยัดได้อีกครั้ง
เย่หยวนกล่าวขึ้น “ขออภัยด้วย แต่สัญญาระหว่างเจ้าและข้านั้นถือว่าจบสิ้นกัน ตอนนี้ข้าได้สัญญากับพวกเขาไว้ว่าจะปล่อยไป หากเจ้ายังไม่คิดฟังก็อย่าได้หาว่าเย่ผู้นี้ไม่เกรงใจ”
เฟิ่งชิงซวนนั้นตกตะลึงสุดหัวใจ
เพราะตอนที่เย่หยวนสวนกลับออกมานั้นมันกลับเป็นพลังของสายเลือดระดับสวรรค์แห้ง
ที่สำคัญเขายังสวนกลับมาด้วยวิชาลับอย่างหงส์แดงเก้าตระการ!
เจ้าหมอนี่มันทำได้อย่างไรกัน?
เฟิ่งชิงซวนเริ่มเข้าใจขึ้นมาว่าทำไมเฟิ่งจิ่วเกอและพวกถึงได้กลายเป็นนักโทษของเย่หยวนไป
เมื่อเฟิ่งจิ่วเกอได้เห็นเช่นนั้นนางก็ต้องยิ้มกว้างขึ้นมาอย่างสะใจ
‘ไอ้เด็กสัตว์ประหลาดที่เจ้าเจอนี้ เจ้าจัดการมันเองเถอะ!’
แต่ว่าเฟิ่งชิงซวนนั้นก็มีศักดิ์ศรีของตนเอง!
มีหรือที่นางจะยอมแพ้เพราะคำพูดเดียวจากเย่หยวน?
ที่สำคัญพลังบ่มเพาะของนางนั้นยังเหนือล้ำเย่หยวนไปสิ้นเชิง!