ตอนที่ 1710
ตอนที่ 2986 กู้ชื่อ!
October 22, 2026
ตอนที่ 2986 กู้ชื่อ!
ครึ่งเดือนจากนั้นที่ทะเลตะวันออก เมื่อเย่หยวนเดินทางมาถึงนั้นคนอื่นๆ เองก็มารออยู่ก่อนแล้ว
ชีหยูเห็นหน้าเย่หยวนเขาก็รีบยิ้มกล่าวขึ้นต้อนรับ “พี่เย่มาถึงจนได้!”
เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “ยินดีกับพี่ชีหยูด้วยที่ได้อันดับสามในอันดับท้าขุนเขามา”
ชีหยูยิ้มตอบกลับไป “เรื่องมันผ่านไปแล้ว! เมื่อเราไปถึงเกาะมังกรสวรรค์ทุกสิ่งอย่างมันก็ต้องเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น”
ดูอย่างไรชีหยูคนนี้ก็มีจิตใจที่เข้มแข็งอย่างมาก แต่ก็เพราะว่าจิตใจเช่นนี้ที่ทำให้เขาพัฒนาขึ้นมาจนมีทุกวันนี้ได้
เย่หยวนหันหน้าไปมองรอบๆ และพบว่าสภาพมันดูยุ่งเหยิงผิดปกติ นอกจากนั้นแล้วคลื่นพลังจากตัวชีหยูมันยังดูไม่สงบพร้อมรอยแผลสดๆ ร้อนๆ บนตัว ไม่ต้องเดาก็รู้ได้ว่ามันมีเรื่องอะไรกันก่อนที่เขาจะมาถึง
ชีหยูที่ได้เห็นสายตาของเย่หยวนนั้นจึงยิ้มกล่าวขึ้น “หวู่ฟานั้นไม่ยอมรับเรื่องที่ข้าได้อันดับสามเขาจึงท้าข้าดวล”
ไม่ไกลออกไปชายหนุ่มคนหนึ่งก็ทำหน้าเหยเกขึ้นมาทันทีเมื่อชีหยูกล่าวถึงเรื่องนี้
ไม่ต้องถามถึงผลใดๆ เช่นนี้มันย่อมจะเป็นชีหยูที่ชนะแน่แล้ว
เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “เก่งกาจจริงๆ พี่ชีหยู!”
ชีหยูยิ้มตอบกลับไป “แต่ข้านั้นไปท้าดวลกับหลงยี่และพ่ายแพ้ลง! เจ้าหมอนี่มันเก่งจริง เจ้าต้องระวังด้วย”
เย่หยวนที่ได้ยินนั้นต้องผงะไปและเข้าใจถึงความหมายแฝงในคำพูดนั้นทันที
ในเวลาเดียวกันนี้หลงยี่เองก็กำลังมองหน้าเขาด้วยท่าทางเย้ยหยันคิดท้าทาย
ไม่ต้องถามก็รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร
“เย่หยวน! หากเจ้าเป็นชายชาตรีก็รับคำท้าของข้าเสีย! เจ้าได้ตำแหน่งอย่างที่เราไม่ทันได้สู้กัน ข้าหลงยี่ไม่ขอยอมรับมัน!” ในที่สุดหลงยี่ก็กล่าวขึ้นมา
เย่หยวนได้แต่ต้องหัวเราะขึ้นมา “อันดับหนึ่งมันดีขนาดนั้น?”
หลงยี่ตอบกลับไปด้วยหน้านิ่ง “แน่นอนว่ามันดี! ไม่ว่าข้าจะไปที่ใดหลงยี่คนนี้ก็จะเป็นอันดับหนึ่งเสมอ!”
เย่หยวนได้แต่ต้องยักไหล่ตอบกลับไป “ขอโทษที แต่ข้าไม่สนใจ”
คนทั้งหลายนี้ไม่ได้รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะต้องเจอกับอะไร? ยังมีหน้ามาแข่งขันกันอีกว่าใครเหนือกว่าใครกัน
ได้อันดับหนึ่งไปแล้วทำไม?
คิดว่าตัวเองจะได้ไปเกาะมังกรสวรรค์จริงๆ หรือ?
เพียงแค่ว่าคำพูดทั้งหลายนี้เย่หยวนย่อมจะไม่กล่าวมันออกมา
แต่นอกจากตัวชีหยูแล้วนั้นคนทั้งแปดย่อมจะไม่มีใครคิดเปิดทางให้เย่หยวนได้ถอย
“เย่หยวน ที่แท้เจ้ามันเป็นแค่คนกระจอกที่รู้จักแต่รังแกคนอ่อนแอกว่า! ไอ้ขี้ขลาด!”
“เจ้าท้าทายเราแต่ตอนนี้พอมาเจอหลงยี่ที่เก่งจริงๆ แล้วเจ้ากลับกลัว? หากข้าเป็นเจ้าข้าคงไม่มีหน้าไปยังเกาะมังกรสวรรค์หรอก!”
“แค่จะกู้ชื่อตัวเองยังไม่กล้าทำ เจ้ามันมีค่าใดให้ไปยังเกาะมังกรสวรรค์กัน?”
“เกาะมังกรสวรรค์นั้นรับแต่ยอดฝีมือเข้าไป ขยะอย่างเจ้ามันไม่มีค่าจะเข้าไปแม้แต่น้อย!”
…
คนที่พูดขึ้นมาทั้งหมดนั้นต่างเคยพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือเย่หยวน
พวกเขานั้นเก็บเรื่องนี้ไปฝังใจเจ็บแค้นจนถึงทุกวันนี้ ไม่ได้มีจิตใจที่ขวางใหญ่เหมือนชีหยูแม้แต่น้อย
ได้เห็นว่าเย่หยวนไม่คิดรับคำท้าเช่นนั้นพวกเขาย่อมจะช่วยกันท้าทายและคิดว่าเย่หยวนกำลังกลัว
นอกจากนั้นแล้วฝีมือของหลงยี่มันเป็นเช่นไรชีหยูก็ได้พิสูจน์ให้คนทั้งหลายเห็นกับตา
คนที่เอาชนะชีหยูในตอนนี้ได้นั้นมันย่อมจะแข็งแกร่งอย่างไม่ต้องสงสัย
เพราะตัวชีหยูในตอนนี้เขามีกำลังฝีมือที่เรียกได้ว่าเป็นคนละคนกับชีหยูที่เคยต่อสู้กับเย่หยวนเมื่อสองปีก่อน!
“เฮอะ! จะรับคำท้าหรือไม่นั้นเจ้ามิใช่คนตัดสินแล้ว!” หลงยี่ตะโกนขึ้นก่อนจะปล่อยคลื่นพลังสายเลือดออกจากร่างต่อยหมัดเข้าใส่เย่หยวน
เพราะว่าตอนนี้พวกเขาได้หลุดพ้นจากท้าขุนเขามาแล้ว ไม่จำเป็นต้องทำตามกฎใดๆ อีก
หากไม่พอใจก็สามารถซัดกันได้ทันที
ตูม!
ตูม!
ตูม!
พริบตาเดียวนั้นคนทั้งสองก็ปะทะกันจนเกิดคลื่นพลังปลิวว่อนไปทั่วทิศ
บนผิวน้ำทะเลนั้นมันมีคลื่นรุนแรงสาดซัดพร้อมห้วงมิติที่ดูบิดเบี้ยวขึ้น
กำลังของคนทั้งสองนั้นแข็งแกร่งจนเกินความคาดหมายของผู้คน
ในมหาจักรพรรดิเมฆาสวรรค์นั้นมันคงไม่มีใครเก่งกาจไปกว่าคนทั้งสองแล้ว
“แข็งแกร่งนัก! ที่แท้เจ้าบ้านี่มันเก่งกาจปานนี้!”
“เป็นไปได้อย่างไรกัน? มันกลับสามารถสู้ได้อย่างสูสีกับหลงยี่!”
“ที่แท้ตอนที่มันเอาชนะพวกเรานั้นมันไม่ได้ใช้ฝีมือที่แท้จริงออกมาเลย!”
…
ได้เห็นภาพนี้คนทั้งหลายก็ต้องอ้าปากค้าง
เพราะฝีมือของเย่หยวนนั้นมันเหนือล้ำกว่าที่คาดหมายไปมากมายนัก
เพราะแท้จริงแล้วตั้งแต่เริ่มท้าขุนเขามาคู่ต่อสู้ที่เย่หยวนสู้แล้วรู้สึกลำบากมันก็มีแค่ชีหยูคนเดียวเท่านั้น