ตอนที่ 1724
ตอนที่ 3000 เรียกว่าท่านปู่สามครา!
October 22, 2026
ตอนที่ 3000 เรียกว่าท่านปู่สามครา!
“หืม? เย่หยวนมันทำอะไร?”
“มันถือเลือดของหลงชาไว้ในมือหรือ?”
“หลงชานั้นตายไปแล้ว มันจะเอาเลือดหลงชามาทำไม? หรือจะบอกว่าหลงชามันคืนชีพจากหยดเลือดได้เหมือนเผ่าเลือด?”
…
การกระทำของเย่หยวนนี้มันทำให้คนทั้งหลายมึนงงอย่างมาก
ความตายของหลงชานี้มันย่อมจะมีหยดเลือดกระเด็นไปทั่วทิศทาง
แต่เย่หยวนกลับวิ่งไปเป็นกิโลเพื่อเอาเลือดหยดเดียวกลับมาพร้อมวางค่ายกลปิดผนึกมันไว้
บ้าบอ!
แต่หมี่เจิ้นนั้นกำลังรุ่มร้อนอยู่ในหัวใจ
เพราะท่าทางของเขาก่อนหน้านี้ทั้งหมดแท้จริงแล้วมันเป็นเพียงแค่การแสดงเท่านั้น
หลงชานั้นยังไม่ตายใดๆ!
แน่นอนว่าเขานั้นสังหารทำลายร่างหลงชาไปแล้ว
ต่อหน้าเจ้าโลกมากมายมันย่อมจะไม่มีทางปลอมแปลงได้
แต่แท้จริงแล้วหลงชานั้นแค่บาดเจ็บหนักและเสียร่างกายไป ยังไม่ตายลงสนิท
ปราณเทวะ พลังงาน พลังสายเลือดทั้งหลายนั้นมันถูกอัดเข้าไปในหยดเลือดนี้
เขานั้นสังหารหลงชาด้วยการบี้ร่างของหลงชาทิ้งเพื่อที่จะให้เลือดมันกระเด็นไปทั่วทุกทิศ
เพื่อให้คนทั้งหลายไม่ทันเห็นว่าเลือดหยดหนึ่งมันปลิวไปไกลกว่าเพื่อน
หลงชานั้นจะอย่างไรก็เป็นยอดเจ้าโลก
นอกจากนั้นเขายังเรียกได้ว่าเป็นยอดเจ้าโลกที่ก้าวขึ้นถึงอาณาจักรล้ำสวรรค์ไปแล้วด้วย
ลูกน้องเช่นนี้มีหรือที่หมี่เจิ้นจะทิ้งไปได้ง่ายๆ?
เพราะฉะนั้นคนทั้งสองจึงได้ร่วมมือกันเล่นละครเพื่อตบตาทุกคน
ใครจะไปคิดฝันว่าหยดเลือดนั้นมันกลับถูกเย่หยวนจับไว้ได้
ขนาดเจ้าโลกทั้งหลายเต็มฟ้านี้ยังไม่อาจจะสัมผัสถึงได้ แล้วทำไมเย่หยวนถึงมองออก?
หมี่เจิ้นแทบจะคลั่งไป!
เขานั้นได้แต่ต้องมองดูหน้าเย่หยวนด้วยจิตสังหารเต็มอก
ด้วยกำลังของเขานั้นการสังหารเย่หยวนมันย่อมง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ
แต่เขาไม่อาจทำได้!
การสังหารเย่หยวนลงไปตอนนี้มันย่อมจะทำให้คนทั้งหลายสงสัยและเข้าใจว่าเขาเป็นคนร้าย…
เป็นคนเบื้องหลังคอยสั่งการเรื่องทั้งหมด!
ทำเช่นนั้นมันย่อมจะเป็นการตัดขาดตัวเองออกจากเผ่ามังกรไป
ก็จริงที่ว่าเขานั้นคือบรรพบุรุษของเผ่ามังกร
แต่การจะทำตามความทะเยอทะยานของเขานั้นก็ต้องมีเผ่ามังกรคอยหนุนให้ด้วย
เขานั้นไม่อาจจะทำมันได้ด้วยตัวเอง!
ไม่เช่นนั้นแล้วศิลาโลหิตโกลาหลก็คงไม่สร้างเผ่าเลือดขึ้นมา เพราะการจะปกครองนั้นมันต้องมีคนช่วยดูแลเฝ้าเมืองโจมตีปราสาท
เย่หยวนนั้นก็คิดถึงเรื่องนี้มาก่อนและจึงเลือกที่จะลงมือ
ไม่เช่นนั้นแล้วเขาคงยอมปล่อยหลงชาไปก่อน
เย่หยวนนั้นแตกต่างจากหลงหราน เพราะเขานั้นไม่เคยเชื่อหมี่เจิ้นตั้งแต่ต้น
เพราะฉะนั้นเขาจึงระมัดระวังตัวมาตลอดโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากหมี่เจิ้น ‘สังหาร’ หลงชา
เป็นตอนนั้นเองที่เย่หยวนสัมผัสได้ถึงพลัง
พลังแห่งคลื่นกำเนิดเลือด!
หลงชานั้นย่อมจะก้าวขึ้นมาจนถึงจุดนี้ได้ด้วยความช่วยเหลือมากมายของเผ่าเลือด
เขานั้นปรับเปลี่ยนเลือดของตัวเองไปมากมายจนทำให้เลือดมังกรของเขานั้นมันมีคลื่นกำเนิดเลือดปะปน
โชคยังดีที่เย่หยวนนั้นเองก็มีคลื่นกำเนิดเลือดจากศิลาโลหิตโกลาหล!
ต้นกำเนิดของเลือดนี้มันสูงล้ำกว่าของหลงชาไปมาก!
เขาจึงสามารถจับหลงชากลับมาสร้างความเจ็บปวดรวดร้าวให้แก่หมี่เจิ้น
ฟุบ!
เย่หยวนกลับมายังเกาะและกลืนโอสถลงคอไปไม่นานอากาศบาดเจ็บของเขามันก็แทบจะหายดี
“เย่หยวน เจ้าทำอะไร?” หลงหรานถามขึ้นอย่างสงสัย
เย่หยวนหยิบเอาหยดเลือดในผนึกนั้นขึ้นมาดูและยิ้มตอบกลับไป “หากข้าบอกว่านี่คือหลงชา พวกท่านก็คงไม่เชื่อข้าหรอก!”
หลงหรานนั้นอดหัวเราะขึ้นไม่ได้ “เย่หยวน เจ้าจะกังวลเกินไปแล้ว! บรรพบุรุษท่านนั้นมีสายตาที่เฉียบคมแค่ไหน มีหรือที่หลงชาจะหลบรอดสายตาท่านไปได้? เลือดหยดนี้มันก็แค่เลือดมังกรหยดหนึ่งเท่านั้นแหละ”
ใช่แล้ว เลือดในมือเย่หยวนนั้นมันไม่ได้ต่างอะไรจากเลือดมังกรปกติทั่วไปเลย
เย่หยวนมองหน้าหมี่เจิ้นและยิ้มราวกับว่าตัวเขานั้นกำลังจะแย่งผลงานคนอื่นก็ไม่ปาน
หมี่เจิ้นที่ได้เห็นรอยยิ้มนั้นต้องกัดฟันขึ้นด้วยความเกลียดชัง
แต่ว่าจะอย่างไรเสียหลงชานั้นก็มีสติที่เข้มแข็งมาก
เพราะจนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่แสดงอาการผิดปกติใดๆ ออกมาทำตัวเหมือนเป็นหยดเลือดทั่วไป!