ตอนที่ 1782
ตอนที่ 3058 ผู้ชนะ!
October 22, 2026
ตอนที่ 3058 ผู้ชนะ!
“ดูแล้วเจ้าโลกห้วนต้วนเจ้าโกลาหลเองก็คงตายที่นี่แล้ว? เช่นนั้นข้าจะหาเขาแดนอนันต์ชิ้นอื่นเจออีกหรือไม่?”
เย่หยวนนั้นยังคงติดใจสงสัยเรื่องเขาแดนอนันต์อยู่ไม่น้อย
เพราะว่านี่มันคือสมบัติโกลาหลสวรรค์ที่เจ้าโลกห้วนต้วนนั้นทุ่มแรงกายแรงใจทั้งหมดสร้างขึ้นมา
แต่ละชิ้นนั้นมันล้วนแล้วแต่เป็นสมบัติล้ำค่า
หากสามารถรวมพวกมันทั้งเจ็ดชิ้นเข้าด้วยกันได้พลังของมันคงเหนือล้ำเกินจินตนาการ!
นอกจากนั้นแล้วสมบัติชิ้นนี้มันยังเหมาะกับตัวเย่หยวนอย่างมาก
เพราะวรยุทธบ่มเพาะของเจ้าโลกห้วนต้วนนั้นมันกลับด้าน แน่นอนว่าการหลอมสร้างสมบัตินี้มันก็ถูกทำอย่างกลับด้านเช่นกัน
เย่หยวนจึงได้แต่คิดว่าหากเขาสามารถแก้ไขมันได้ด้วยพลังโกลาหลของคงคานิรันดร์แล้วมันจะทรงพลังขึ้นไปแค่ไหน?
เพราะเขาแดนอนันต์ที่ได้มาก่อนหน้าทั้งสองชิ้นนั้นล้วนถูกเย่หยวนหลอมใหม่ในคงคานิรันดร์ไปแล้ว
ตอนนี้เขาแดนอนันต์ทั้งสองชิ้นนั้นมันผสานเข้าด้วยกันจนถึงระดับของสมบัติยอดหมอกระดับสามไปแล้ว
ได้ชิ้นที่สามนี้มามันย่อมจะไม่เป็นเรื่องยากเกินไปที่จะพัฒนามันให้ถึงระดับสี่ไป
หลังเดินไปได้อีกไม่นานคนทั้งหลายก็มาพบเข้ากับกองสมบัติที่วางเรียงรายอยู่เจ็ดถึงแปดชิ้น!
“นั่นมัน…ดาบธาตุโกลาหลวิญญาณฟ้า?”
“นั่นมันกระซิบเมฆา! นี่มันคือสมบัติประจำตัวของเจ้าโลกยูยังที่ว่ากันว่าทรงพลังอย่างมาก!”
“ของดีทั้งนั้น! ของดีจริงๆ! แค่นับสมบัติโกลาหลสวรรค์ระดับกลางนั้นมันก็มีสองชิ้นแล้ว! หยุนเซียงเราต้องฝากเจ้าด้วย!”
…
เจ้าโลกทั้งเจ็ดนั้นต่างยิ้มกว้างขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น แม้ว่าสมบัติทั้งหลายนั้นมันจะไม่ได้มีมากมายแต่ว่าคุณภาพของมันนั้นกลับสูงล้ำ!
จะยังมีใครบ้างที่ยืนนิ่งเฉยได้ต่อหน้าสมบัติเช่นนี้?
หยุนเซียงนั้นกล่าวขึ้นมาอย่างมั่นใจ “วางใจเถอะ ข้านั้นศึกษาเต๋าค่ายกลมาชั่วชีวิต ค่ายกลที่ข้าเคยได้เห็นนั้นมันมีมากกว่าจำนวนเม็ดข้าวที่ไอ้เด็กนี่เคยกินมาทั้งชีวิตเสียด้วยซ้ำ มีหรือที่ข้าจะยังพ่ายให้มัน?”
เย่หยวนยิ้มกล่าวขึ้น “อย่าเพิ่งอวดอ้างตัวให้มากจะดีกว่า เดี๋ยวถูกตบแล้วจะเสียหน้าหนักเอาเปล่าๆ”
หยุนเซียงหันกลับมาตวาดทันที “แค่ด้วยฝีมืออย่างเจ้านี้? ไอ้หนู เจ้าคิดหาทางเอาตัวรอดหลังจากที่ข้าเข้าใจสวรรค์แล้วจะดีกว่า!”
เย่หยวนยิ้มและไม่คิดตอบใดๆ กลับไป
หยุนเซียงกล่าวขึ้น “พวกเจ้าทั้งหลายต้องพยายามให้มาก! ไม่เช่นนั้นแล้วก็อย่าได้หวังจะหนีรอดออกไปจากมหาค่ายกลนี้ได้เลย! เริ่มเถอะ!”
จางเหอชินและเจ้าโลกคนอื่นๆ นั้นเริ่มเข้าประจำตำแหน่งภายใต้คำสั่งของหยุนเซียงและพุ่งตัวเข้าไปหาสมบัตินั้นพร้อมๆ กัน
ตูม!
ตูม!
ตูม!
เสียงระเบิดดังลั่นขึ้นมาแทบพร้อมๆ กันส่งร่างของคนทั้งหกนั้นให้ลอยลิ่วกลับออกมาทันที
นี่มันคือการหาเรื่องเจ็บตัวอย่างไม่ต้องสงสัย
หากจะถามว่าค่ายกลนี้มันทรงพลังมากมายไหม?
คำตอบก็คงไม่มาก แต่หากจะบอกว่ามันไร้พลังก็คงมิใช่เช่นกัน
เพราะคนทั้งหลายนั้นต่างถูกซัดออกมาด้วยเลือดอาบหน้าแขนขาหักไปตามๆ กัน
พวกเขานั้นมีแต่ต้องยอมเจ็บตัวเช่นนี้
ทำไมถึงไม่ใช้คนอื่นเข้าไปแทน?
เพราะว่ามีพลังไม่ถึงระดับเจ้าโลกแล้วพวกเขาทั้งหลายย่อมจะไปไม่ถึงค่ายกลใดๆ มีแต่เข้าไปตายเปล่าๆ อย่างไม่มีค่า
เพราะฉะนั้นเจ้าโลกเฒ่าทั้งหลายจึงต้องลงมือเอง
“ฉิบหาย พ่อเจ้าอยู่มาจนป่านนี้แล้วก็เพิ่งเคยถูกคนปั่นหัวได้ขนาดนี้เป็นครั้งแรก! หยุนเซียง หากเจ้าแพ้ไอ้เด็กนั่นแล้วอย่าได้หาว่าข้าไม่มีมารยาทเลยแล้วกัน!” เจ้าโลกคนหนึ่งร้องลั่นขึ้นมา
“ข้ารู้ว่าในหมู่พวกเจ้ามันคงมีเจ้าโลกเฒ่าหลบซ่อนอีกไม่น้อย หากเจ้ามีปัญญาจริงก็อย่าได้ออกมาจนกว่าจะจบเรื่องแล้วกัน! เฮอะ!”
เจ้าโลกทั้งหกนั้นต่างรู้สึกคับแค้นอับอายใจ แต่มันก็โทษใครไม่ได้เพราะว่าพวกเขานั้นรีบปรากฏตัวออกมาเอง
เจ้าโลกแต่ละคนนั้นล้วนแต่เป็นยอดฝีมือ หากพวกเขาคิดจะซ่อนตัวในหมู่คนนับหมื่นๆ นี้แล้วมันย่อมจะไม่มีทางตรวจสอบหาได้ง่ายๆ
แต่ที่แน่ๆ คือมันไม่ได้มีเจ้าโลกมาแค่เจ็ดคนนี้แน่
หยุนเซียงและเย่หยวนนั้นจ้องมองดูค่ายกลไปอย่างไม่วางตาเพื่อสัมผัสถึงทุกความเคลื่อนไหวของค่ายกล
มหาค่ายกลนี่มันเหมือนมีชีวิตของตัวเองแต่สมบัติทั้งหลายตรงหน้านี้มันย่อมจะไม่ได้อยู่ในห้วงมิติเดียวกับพวกเขาอย่างแน่นอน
คิดอยากจะเข้าใจค่ายกลสวรรค์มันย่อมจะต้องเริ่มจากการรู้ตำแหน่งที่แท้จริงของสมบัติก่อน