ตอนที่ 1797
ตอนที่ 3073 ไม่เป็นสองรองใคร!
October 22, 2026
ตอนที่ 3073 ไม่เป็นสองรองใคร!
สมุดนี้มันย่อมจะมิใช่คัมภีร์เอกภพใดแต่ว่ามันอยู่ใกล้กับจุดเปิดที่ซ่อนอย่างมาก!
เย่หยวนนั้นเปิดอ่านผ่านๆ และพบว่ามันเป็นสมุดฝึกแต่งกลอน
เมื่อเห็นเช่นนั้นเขาจึงวางมันกลับเข้าที่เดิม
ได้เห็นเย่หยวนวางสมุดกลับลงไปนั้นหวูเทียนก็ต้องถอนหายใจยาวออกมาอย่างไม่อาจห้ามตัวเอง!
จากนั้นเขาก็หัวเราะขึ้นมาในใจ ‘หึๆ ผู้มีดวงชะตาบ้าบอใดๆ กัน เจ้าก็แค่ขู่ข้าเท่านั้น! สุดท้ายแล้วเจ้าก็เดินผ่านมันไปอย่างหวุดหวิดมิใช่หรือ? เจ้าเด็กนี่ ตอนที่มันใกล้จะตายนั้นข้าจะบอกมันว่าคัมภีร์เอกภพซ่อนอยู่ที่ใด ถึงเวลานั้นมันจะทำหน้าอย่างไรกัน?’
หวูเทียนนั้นอดวางแผนทรมานเย่หยวนไว้ไม่ได้ เพราะเมื่อสักครู่นี้เขากลัวจนใจหายจริงๆ
เขารู้ดีว่าตอนนี้จะทำหน้าหรือแสดงท่าทางใดๆ ออกมาไม่ได้เด็ดขาด
เพราะเจ้าเด็กนี่มันเฉียบคมเกินไป หากเห็นถึงความผิดปกติใดๆ แล้วมันย่อมจะรู้ได้ทันที
เพราะฉะนั้นตั้งแต่ต้นจนจบเขาจึงยืนมองด้วยใบหน้านิ่งเฉยตลอดเวลา
แต่ในวินาทีนั้นเองที่เปลวเพลิงเที่ยงสุดเต๋ามันลุกขึ้นมาพุ่งใส่ตัวเย่หยวน
เย่หยวนนั้นยกมือขึ้นปัดมันออกไปด้วยปราณเทวะโกลาหลเล็กน้อยจนเพลิงเที่ยงสุดเต๋าดับลงอย่างง่ายดาย
แต่มันช่างบังเอิญที่ปราณเทวะโกลาหลที่เหลือนั้นมันกลับพุ่งตรงหน้าไปโดนตัวเปิดใช้งานกลไก
ครืน!
เสียงของหนักๆ เลื่อนไปมาก่อนจะมีคัมภีร์หนังแพะม้วนหนึ่งยื่นออกมาจากชั้น
บรรพบุรุษหวูเทียนนั้นได้แต่ต้องอ้าปากค้าง
บ…บังเอิญได้ปานนี้?
เพลิงเที่ยงสุดเต๋านั้นมันช่างมาได้ถูกเวลา!
ตำแหน่งและมุมต่างๆ มันกลับตรงพอดี
ราวกับว่ามันคิดช่วยเย่หยวนเปิดใช้กลไก!
เพลิงเที่ยงสุดเต๋านั้นตามตัวเย่หยวนมาตลอดทางแต่เย่หยวนนั้นทรงพลังจนเกินไป
พลังของเพลิงเที่ยงสุดเต๋าในตอนนี้มันไม่อาจจะทำอันตรายใดๆ เย่หยวนได้เลย
เพลิงเที่ยงสุดเต๋าที่ผ่านๆ มานั้นหวูเทียนเองก็เห็นมันชัดเจนแก่สายตาว่าเย่หยวนสามารถจัดการมันลงได้ด้วยการสะบัดมือ
ปราณเทวะโกลาหลนั้นมันมิใช่ของเล่น หากเขาคิดจัดการจริงๆ เขานั้นต้องทุ่มกำลังใส่เย่หยวนไม่น้อยเช่นกัน
ไม่เช่นนั้นแล้วเขาก็ไม่อาจจะทำอันตรายใดๆ เย่หยวนได้แม้แต่น้อย
แต่ความบังเอิญของเพลิงเที่ยงสุดเต๋านี้มันช่างเหนือล้ำจินตนาการ!
หัวใจของหวูเทียนนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายจนเกินบรรยายออกมา
เย่หยวนมองดูที่ซ่อนลับนั้นก่อนจะยิ้มกว้างขึ้นมา “ผู้อาวุโสหวูเทียน ไม่นึกเลยว่ามันจะบังเอิญได้ขนาดนี้ คัมภีร์หนังแพะนี้คงมิใช่ว่ามันคือคัมภีร์เอกภพแล้ว?”
จริงๆ เย่หยวนย่อมจะรู้คำตอบอยู่แล้วเพราะหน้าตาของหวูเทียนในตอนนี้มันตอบมาสิ้น
ความตกตะลึงในสายตานั้นมันเป็นคำตอบชัดเจนแล้วว่านี่คือคัมภีร์เอกภพ!
‘อ่า…บรรพบุรุษนิกายยาสุดล้ำ พวกท่านทรงพลังกันจริงๆ!’
โชคชะตานั้นมันคือสิ่งที่ไม่อาจคาดเดาได้!
เย่หยวนหยิบเอาคัมภีร์หนังแพะนั้นขึ้นมาอ่านดูและแน่นอนว่ามันย่อมจะเป็นคัมภีร์เอกภพแล้ว
“ฮ่าๆ ข้าก็บอกแล้วว่าดวงของข้ามันดีเสมอมา แต่หากไม่ได้เพลิงเที่ยงสุดเต๋าของผู้อาวุโสหวูเทียนนั้นข้าก็คงเดินผ่านคัมภีร์เอกภพนี้ไปแล้ว!” เย่หยวนยิ้มขึ้นกล่าว
บรรพบุรุษหวูเทียนนั้นรู้สึกสิ้นหวังจากส่วนลึกของหัวใจ
เขาไม่นึกฝันว่าเพลิงเที่ยงสุดเต๋าของเขานั้นมันกลับจะช่วยเหลือเย่หยวนให้เจอคัมภีร์เอกภพ!
โชคชะตาช่างเล่นตลก!
นี่หรือคือผู้มีโชคชะตายิ่งใหญ่?
มันจะไม่ดวงดีเกินไปหน่อยหรือ?
มันมิใช่ว่าเขานั้นไม่เชื่อในดวงชะตาแต่ว่าเขาไม่เคยได้เห็นใครหาภาพวาดเต๋าสวรรค์เจอด้วยวิธีการเช่นนี้มาก่อนเลยในชีวิต!
“ไอ้หนู จำไว้ให้ดีเถอะ! หวังว่าเจ้านั้นจะสำเร็จคลื่นกำเนิดห้วงมิติได้ก่อนที่ข้าจะจัดการพวกมันลง!”
บรรพบุรุษหวูเทียนนั้นจางหายไปทิ้งไว้เพียงแค่ลมเบาๆ