ตอนที่ 3076 ทะลวงกำแพงมิติ!

ตอนที่ 3076 ทะลวงกำแพงมิติ!

“หลอมให้ข้า!”

หวูเทียนร้องลั่นขึ้นมาพร้อมเร่งเพลิงเที่ยงสุดเต๋าขึ้นอย่างรุนแรงจนพวกหยุนหนีทั้งหลายแทบไม่อาจหายใจได้อีก

คนทั้งหลายนั้นต่างกรีดร้องขึ้นมาพร้อมๆ กัน คลื่นพลังจากร่างของพวกนางนั้นตกฮวบลงอย่างเห็นได้ชัด

พวกนางทั้งหลายนั้นดูท่าคงไม่อาจจะรอดไปแล้ว

ตอนนี้หยางชิงนั้นไม่อาจจะทนพลังของเพลิงเที่ยงสุดเต๋าได้ด้วยตัวเอง หากหยุนหนีไม่แบ่งพลังวิญญาณของนางมาหุ้มร่างของเขาไว้นั้นเขาคงตายลงไปในกองเพลิงแล้ว

ได้เห็นคนทั้งหลายกรีดร้องขึ้นมาเช่นนั้นหวูเทียนก็ต้องหัวเราะลั่นขึ้น “ฮ่าๆๆ! เย่หยวนเด็กเวร บรรพบุรุษผู้นี้ทำอะไรเจ้าไม่ได้แล้วแต่เจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยสหายเจ้ากลับไป? บรรพบุรุษผู้นี้จะทำให้เจ้าต้องเสียใจที่มายุ่งกับแผนของข้า!”

การแปลงการเป็นโกลาหลนั้นมันทำให้หวูเทียนต้องสูญเสียความสามารถไปมากมาย

เพราะหากออกจากเขตแดนมิติของโลกใบนี้ไปแล้ว พลังของเขามันไม่อาจจะโจมตีทำร้ายใครได้เลย

เพราะฉะนั้นตอนนี้ตัวเขาจึงไม่อาจทำอันตรายใดๆ เย่หยวนที่อยู่ในคงคานิรันดร์ได้และต้องเอาความคับแค้นใจนั้นมาลงใส่พวกหยุนหนีแทน

หยางชิงนั้นรู้สึกได้ถึงผิวหนังที่ไหม้ลงด้วยเพลิงร้อนแรงจนสภาพของเขาในตอนนี้มันดูไม่เหมือนมนุษย์อีกต่อไป

ร่างกายของเขานั้นมันกลายเป็นสีดำและมีผิวที่ไหม้เกรียมหลุดออกมาเรื่อยๆ จนใกล้ถึงกระดูก

เขากัดฟันร้องขึ้นมาด้วยลิ้นไหม้ๆ นั้น “เหอะ เจ้าเฒ่านี่มันขี้ขลาดดีจริงๆ รอก่อนเถอะ หลังจากข้าบรรลุล้ำสวรรค์แล้วข้าจะเหยียบหน้าเจ้าให้จมดินเอง!”

เฟิ่งชิงซวนนั้นเองก็กล่าวขึ้นมาด้วยลมหายใจสุดท้าย “จะตายกันอยู่แล้วเจ้าจะไปอวดอ้างตัวเพื่ออะไรอีก? แต่รู้ว่าเย่หยวนหนีออกไปได้นั้นข้าก็คงตายตาหลับแล้ว”

ตอนนี้ตัวนางเริ่มจะไม่มีสติอีกต่อไปแล้ว

เพราะว่าพลังชีวิตในร่างของนางนั้นมันกำลังลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว

ในเวลาเดียวกันนั้นเองที่มันกลับมีปราณเทวะหนักหน่วงพุ่งออกมาห่อร่างนางไว้

พร้อมๆ กับพลังงานห้วงมิติที่แยกร่างของนางออกมาจากเพลิงเที่ยงสุดเต๋าและดึงตัวเฟิ่งชิงซวนออกไป

เมื่อความร้อนหายไปเฟิ่งชิงซวนจึงสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะความเย็นของบรรยากาศรอบๆ

เบื้องหน้าของนางนั้นมันเป็นผืนน้ำกว้างใหญ่

ไม่ไกลจากจุดที่นางอยู่นั้นมันมีเงาร่างหนึ่งกำลังลอยคออยู่พร้อมด้วยปราณเทวะที่หนักหน่วงที่ไหลออกมาจากร่างกาย มันจะเป็นใครไปได้นอกจากเย่หยวน?

นอกจากตัวนางแล้วรอบๆ มันก็มีหยุนหนี หยางชิงและคนอีกมากมายที่ถูกดึงออกมาด้วย

คนนับพันๆ ที่เหลือของสวรรค์สมบูรณ์มหาหยกเจิดนั้นต่างถูกเย่หยวนดึงออกมาจากโลกศักดิ์สิทธิ์เขาวงกตสิ้น

มันเป็นปาฏิหาริย์ที่คนนับพันๆ นั้นทนเพลิงเที่ยงสุดเต๋าและรอดชีวิตกลับมาได้

นอกจากนั้นแล้วเย่หยวนยังดึงเอาตัวคงถาน ยู่หรานและเจ้าโลกหนุ่มสาวจากสวรรค์ต่างๆ กลับออกมาด้วย

เฟิ่งชิงซวนนั้นยิ้มกว้างขึ้นทันที!

“ข้า…ข้ากลับยังไม่ตาย?”

เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “ข้าสัญญาพวกเจ้าแล้วว่าจะช่วย มีหรือที่ข้าจะกลับคำสัญญาได้?”

หยางชิงมองหน้าเย่หยวนด้วยความตกตะลึง “เจ้า…บรรลุมหาจักรพรรดิพ้นสวรรค์แล้ว?”

ความสนใจของเขานั้นมันแตกต่างกันคนอื่นอย่างสิ้นเชิง

การที่เย่หยวนบรรลุมหาจักรพรรดิพ้นสวรรค์ขึ้นมานั้นมันเท่ากับว่าเย่หยวนสามารถเอาชนะหยางชิงได้โดยไม่ต้องพึ่งพลังศักดิ์สิทธิ์หรือดาบเต๋าเลย

รับไม่ได้!

‘ทำไมพริบตาเดียวเจ้าบ้านี่มันก็ตามข้ามาทันอีกแล้ว?’

เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “แม้แต่คงถานมันยังบรรลุอาณาจักรใหญ่ได้ มีหรือที่ข้าจะไม่บรรลุเลย?”

“อ๊าก!”

คงถานนั้นต้องกระอักเลือดออกมาทันทีด้วยความคับแค้นสุดใจ

เขานั้นแทบจะสิ้นลมจริงๆ

เพราะสภาพของพวกเขาทั้งหลายในตอนนี้อ่อนแออย่างมาก พวกเขานั้นเหลือแค่ลมหายใจสุดท้ายอันรวยริน

“ใช่แล้ว! พี่เย่หยวนนั้นเป็นยอดอัจฉริยะไร้ที่ติ เขานั้นแตกต่างจากคนธรรมดาอย่างเรามากนัก ก่อนหน้านี้ข้าแค่ยึดติดศักดิ์ศรีและเย่อหยิ่งจนเข้าใจพี่เย่หยวนผิดไป มันเป็นความผิดของน้องสิ้น บุญคุณที่ช่วยชีวิตครั้งนี้ยู่หรานจะไม่มีวันลืมชั่วชีวิต”

ยู่หรานเองก็มีหน้าซีดขาวเป็นกระดาษเช่นกันแต่ท่าทางของนางนั้นมันแตกต่างจากก่อนหน้าสิ้นเชิง

เพราะนางไม่คิดว่าเย่หยวนจะช่วยนางกลับออกมา

เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาสองกลุ่มนั้นเรียกว่าเป็นศัตรูกันคงไม่ผิด

ไม่ว่าเย่หยวนจะมีเป้าหมายอะไร แต่เรื่องที่เขาช่วยชีวิตไว้นี้มันก็เป็นความจริงที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลง

เมื่อเย่หยวนได้ยินเขาก็พยักหน้ารับอย่างไม่คิดตอบกลับอะไร

เขานั้นย่อมจะมีเป้าหมายอื่นที่ช่วยคงถานและพวกกลับออกมา

เพราะหลังจากกลับไปครั้งนี้แล้วสวรรค์สมบูรณ์มหาหยกเจิดคงกลายเป็นเป้าโจมตีของหลายๆ ค่ายกำลัง

เผ่าเลือด เผ่าวิญญาณตระกูลฉี ค่ายสำนักมากมายบนสวรรค์นั้นคงไม่อาจจะมาช่วยเหลือเป็นมิตรกับสวรรค์สมบูรณ์มหาหยกเจิดได้อีกเพราะว่าภัยอันตรายนั้นมันก็คืบเข้าไปใกล้พวกเขาเช่นกัน

ศิลาโลหิตโกลาหล เจ้าโลกหลุนฮวย บรรพบุรุษหวูเทียน สามเจ้าโลกผู้ปกครองสวรรค์นั้นต่างจะมองเขาเป็นภัยร้ายที่ต้องรีบกำจัด