ตอนที่ 3088 ปะทะเจ้าโลก!

ตอนที่ 3088 ปะทะเจ้าโลก!

ในมหาค่ายกลโลหิตเมฆานั้นฉือชาง เยียวเลอและเหมิงจินสามเจ้าโลกเผ่าเลือดนั้นต่างมองดูหน้าเย่หยวนด้วยความเย้ยหยัน

ในความคิดของพวกเขานั้นเย่หยวนย่อมจะเป็นได้แค่เต๋าในโหล

พวกเขาทั้งสามนั้นคือยอดฝีมือแม้ในหมู่เจ้าโลกด้วยกัน

มาจัดการกับมหาจักรพรรดิพ้นสวรรค์นี้มันย่อมจะง่ายดายเกินไป

มหาจักรพรรดิพ้นสวรรค์และเจ้าโลกนั้นแม้จะห่างกันแค่หนึ่งอาณาจักรแต่มันคือตัวตนที่แตกต่างชั้นกันอย่างสิ้นเชิง

ไม่มีใครเคยก้าวข้ามความต่างนี้ขึ้นมาสู้กับเจ้าโลกได้มาก่อน!

ได้เห็นยอดฝีมือทั้งสามนั้นเยวี่ยเมิ่งลี่ก็หน้าซีดขาวลง

แต่ตอนนี้เย่หยวนก็กลับมาสงบจิตใจได้แล้ว

เขานั้นดึงดาบน้อยออกมาจากหว่างคิ้วก่อนจะถือมันไว้ในมือและยื่นไปใกล้ตัวเยวี่ยเมิ่งลี่

“ลี่เอ๋อ เจ้าเข้าไปซ่อนในมิติของดาบเต๋าก่อน”

แม้ว่าโลกภายในของเย่หยวนนั้นมันจะแตกสลายไปแล้วแต่การเปิดมิติภายในดาบเต๋าแค่เพื่อให้เยวี่ยเมิ่งลี่ได้ซ่อนตัวนั้นมันย่อมจะไม่ยากเย็นเกินไป

เยวี่ยเมิ่งลี่ได้แต่ต้องทำหน้าลังเลก่อนจะส่ายหัวตอบกลับไป “พี่หยวน หากท่านจะสู้กับมันข้าก็จะขอตายกับพี่ด้วย!”

เย่หยวนหันมายิ้มให้เยวี่ยเมิ่งลี่ “ทำไมพี่หยวนของเจ้าถึงจะยอมตายง่ายๆ เล่า? พี่บอกแล้วว่าจะแต่งงานกับเจ้า พี่ไม่มีทางคืนคำแน่นอน! มันแค่สามเจ้าโลกธรรมดาๆ ไม่มีอะไรให้ต้องกลัวมากมายหรอก!”

เมื่อสามเจ้าโลกนั้นได้ยินพวกเขาก็อดหัวเราะขึ้นไม่ได้

“ฮ่าๆๆ ช่างเป็นคำพูดที่ยิ่งใหญ่ดีแท้! เย่หยวน เจ้านี่มันอย่างที่เขาลือกันจริงๆ ไอ้คนขี้โม้! คิดจะปลอบใจนังเด็กน้อยมันแต่เจ้าไม่คิดว่าคำพูดเช่นนี้มันจะฟังดูโง่เกินไปหรือ?” ฉือชางกล่าวขึ้น

“ก่อนๆ มานั้นบรรพบุรุษท่านคิดว่าเจ้านั้นไม่ได้เก่งกาจมากมายจึงไม่ได้คิดลงมือสังหารเจ้าเป็นจริงเป็นจัง แต่ครั้งนี้ในเมื่อเราออกมาเองแล้วเจ้ายังคิดว่าจะรอดไปได้? แค่สามเจ้าโลกธรรมดาๆ? ฮ่าๆ วันนี้ข้าจะให้เจ้าได้ลิ้มรสพลังของเจ้าโลกเอง!” เยียวเลอกล่าวขึ้นตาม

เท่านี้มันก็ยิ่งทำให้เยวี่ยเมิ่งลี่กังวลกว่าเก่า

เจ้าโลกนั้นมิใช่เรื่องตลก!

หากอีกฝ่ายนั้นเป็นมหาจักรพรรดิพ้นสวรรค์หรือแม้แต่ยอดฝีมือคลื่นกำเนิดนับสิบๆ เยวี่ยเมิ่งลี่ก็ยังไม่คิดจะกังวลแม้แต่น้อย

แต่ต่อหน้าเจ้าโลกนั้นต่อให้จะเป็นเจ้าโลกที่อ่อนแอแค่ไหนมันก็ยังเป็นเจ้าโลก ตัวตนที่เย่หยวนในตอนนี้ไม่อาจจะก้าวขึ้นไปถึงได้!

เย่หยวนหันมายิ้มปลอบใจให้แก่นาง “สบายใจได้น่า พี่เคยโกหกเจ้าหรือ? ในเมื่อมันกล้ามาพี่ก็จะทำให้มันไม่ได้กลับไปแน่นอน!”

ใบหน้าสบายๆ ของเย่หยวนนั้นทำให้เยวี่ยเมิ่งลี่สงบใจลงได้บ้าง

มาถึงขนาดนี้แล้วต่อให้อยากจะหนีมันก็คงหนีไม่ได้ มันมีแต่สู้หรือตายเท่านั้น

จะบอกว่าขอตายด้วยมันย่อมจะเป็นได้แค่เรื่องตลก

เพราะนางรู้ตัวดีว่าการที่นางอยู่สู้ด้วยกันนั้นมีแต่จะเป็นภาระให้แก่เย่หยวน

คิดได้เช่นนั้นนางก็พยักหน้ารับมุดตัวเข้ามิติของดาบเต๋าไป

ในมหาค่ายกลโลหิตเมฆานี้มันไม่มีที่ไหนปลอดภัยไปกว่าในดาบเต๋าแล้ว

เพราะหากเย่หยวนยังไม่ตาย มันก็จะไม่มีใครเข้าถึงตัวเยวี่ยเมิ่งลี่ได้

สามเจ้าโลกเองก็ไม่คิดจะห้ามเย่หยวนใดๆ ปล่อยให้เย่หยวนได้ทำตามใจชอบไป

เพราะพวกเขานั้นมั่นใจว่าจะสามารถสังหารเย่หยวนได้ในฝ่ามือเดียว

ฉือชางยิ้มกล่าวขึ้น “เอาล่ะ โม้กันจบแล้วเราก็จะได้จบเรื่องกันเสียที!”

เขานั้นกำลังจะเข้าโจมตีแต่กลับถูกเหมิงจินห้ามไว้ก่อน “อย่าเพิ่งน่า จะอย่างไรเสียเราก็ต้องติดอยู่ในนี้เจ็ดวัน ฆ่ามันไปในกระบวนท่าเดียวนั้นจะน่าเบื่อไปไหมเล่า? ไปเล่นกับมันเสียหน่อยจะไม่ดีกว่าหรือ?”

ฉือชางที่ได้ยินต้องผงะไปเล็กน้อยก่อนจะยิ้มตอบไป “เอาสิ”

เหมิงจินมองดูหน้าเย่หยวนก่อนจะขยับตัวหายไปทันควัน

เย่หยวนนั้นได้แต่ต้องทำหน้าเหยเกเพราะสัมผัสได้ถึงอันตรายจากรอบด้านแต่ไม่รู้ว่ามันมาจากทางไหนกันแน่!

สายตาของเขานั้นไม่อาจจะมองตามอีกฝ่ายได้เลย

นี่มันคือครั้งแรกที่เขาได้ปะทะกับเจ้าโลกตรงๆ!

เขานั้นได้รู้ซึ้งถึงพลังของเจ้าโลกเป็นครั้งแรก!

ส่วนฉือชางและเยียวเลอทั้งสองคนนั้นต่างยืนมองดูเฉยๆ ราวกับไม่คิดสนใจจะลงมือ

วินาทีเดียวกันนั้นเย่หยวนก็ต้องขนลุกตั้งไปทั้งร่างเพราะสัมผัสได้ถึงความตายจากด้านหลัง

เขารีบปล่อยปราณเทวะโกลาหลออกมาสุดกำลังและหันหลังกลับไปเตรียมรับการโจมตี