ตอนที่ 1814
ตอนที่ 3090 ปั่นหัวเล่น!
October 22, 2026
ตอนที่ 3090 ปั่นหัวเล่น!
เขาน้อยเจ็ดลูกนั้นมันกำลังหมุนวนอยู่รอบกายเย่หยวนด้วยคลื่นพลังที่ทำให้คนทั้งหลายไม่อาจจะกล้าเข้าใกล้ ดูอย่างไรมันก็ย่อมจะมิใช่แค่สมบัติธรรมดาๆ
เพียงแค่ว่ากำลังของเย่หยวนอ่อนแอเกินไป เขาจึงดึงพลังของสมบัติโกลาหลสวรรค์ออกมาใช้ได้เพียงเสี้ยวหนึ่ง
ไม่เช่นนั้นแล้วแค่สังหารเจ้าโลกตรงหน้ามันคงง่ายเสียยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ!
สมบัติระดับนี้ต่อให้จะเป็นใครก็คงอยากได้มันไปครอง
“สมบัติมันอยู่ตรงนี้แล้ว เจ้ามีปัญญาก็เข้ามาเอาไปสิ!” เย่หยวนตอบเย้ยกลับไป
แม้ว่าเขานั้นจะบาดเจ็บอย่างหนักหน่วงแต่เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีอ่อนแอออกมาแม้แต่น้อย
เหมิงจินนั้นตอบกลับไปอย่างดูถูก “หากข้านั้นอยากจะสังหารเจ้าจริงๆ แล้วเจ้าคิดว่าตัวเองจะยังรอด? รอก่อนเถอะ ข้าจะเข้าไปเอาสมบัติมาแล้ว!”
พูดไปนั้นเหมิงจินก็พุ่งตัวหายไป
ความเร็วของเจ้าโลกนั้นมันเร็วแค่ไหน?
พริบตาเดียวกันนั้นเขาก็มาอยู่ตรงหน้าเย่หยวนแล้ว
ฝ่ามือผีดูดเลือดกลืนหทัย!
ฝ่ามือนั้นมันซัดเข้ากลางหน้าอกของเย่หยวน
เหมิงจินยิ้มเย้ยขึ้นที่มุมปาก
ดูอย่างไรเย่หยวนก็ไม่อาจจะหลบมันได้พ้นแล้ว!
“ระวัง!” แต่ในเวลาเดียวกันนั้นเองที่เสียงของฉือชางมันดังขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตกตะลึง
เหมิงจินที่ได้ยินนั้นต้องหน้าเปลี่ยนสีไปพร้อมขนลุกตั้งทั้งกายก่อนจะพุ่งตัวออกไปด้านหน้าอย่างไม่คิดรอช้า
ตูม!
เขายักษ์ใหญ่นั้นกระแทกลงใส่จุดที่เขายืนอยู่!
เหมิงจินนั้นสั่นสะท้านไปทั้งใจได้แต่คิดกับตัวเองว่าเจ้าเด็กบ้านี่มันเร็วขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อใด?
เพราะสิ่งที่เขาซัดฝ่ามือใส่นั้นมันเป็นแค่เงาติดตาของเย่หยวน!
นั่นมันหมายความว่าอะไร?
มันหมายความว่าเย่หยวนเร็วจนสายตาของเขาตามไม่ทัน!
แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร?
เพราะก่อนหน้านี้มันเป็นตัวเย่หยวนเองที่มองตามเงาของเขาไม่ทัน
พริบตาต่อมาเย่หยวนกลับเอาชนะความเร็วของเขาไปได้สิ้นเชิง?
นี่มันจะเปลี่ยนแปลงเร็วเกินไปหรือไม่?
เย่หยวนลอยตัวอยู่บนฟ้าไม่ไกลจากจุดที่เขาหนี “เจ้าจะมาเอาสมบัติมิใช่หรือ? ทำไมถึงหนีออกไปจากสมบัติเสียเล่า?”
เหมิงจินได้แต่ต้องหันหน้าดำมืดกลับมามอง “ไอ้หนู เจ้าซ่อนฝีมือไว้?”
เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “ข้าก็แค่ปั่นหัวเจ้าเล่นเท่านั้น เจ็ดวันนี้มันก็นาน จะให้น่าเบื่อไปมันก็คงไม่ได้มิใช่หรือ? ตอนนี้คงจุกอกเลยสิ? เพราะเจ้ากลับไม่มีปัญญาตามทันมหาจักรพรรดิพ้นสวรรค์อย่างข้า?”
เมื่อเย่หยวนกล่าวเช่นนี้ขึ้นมาเหมิงจินก็ยิ่งมั่นใจว่าเย่หยวนนั้นซ่อนฝีมือไว้ตั้งแต่ต้นจนรู้สึกจุกขึ้นที่กลางอกจริงๆ
เขานั้นคิดว่าตัวเองนั้นหยอกเย่หยวนเล่น ไปๆ มาๆ มันกลับกลายเป็นเขาที่ถูกปั่นหัวแทน
ที่สำคัญกว่านั้นคือเขาเป็นเจ้าโลก!
เมื่อฉือชางเห็นหน้าเหมิงจินนั้นเขาก็แทบอยากจะพุ่งตัวไปตบหัวอีกฝ่ายให้จมดิน
เขาหัวเราะขึ้นร้อง “ไอ้โง่! เจ้าก็เชื่อที่มันพูด? มันเพิ่งจะพัฒนาขึ้นมาได้ชัดๆ นั่นคือเหตุผลที่ความเร็วของมันพุ่งทะยานขึ้นมา!”
ฉือชางนั้นเสียใจขึ้นมาที่ไม่คิดปิดฉากเสียแต่แรก!
เขาประมาทเจ้าเด็กคนนี้มากเกินไป มีหรือที่เด็กน้อยที่แม้แต่บรรพบุรุษท่านยังเสียท่าให้จะเป็นเด็กโง่ๆ คนหนึ่ง?
เพียงแค่ว่าตัวเขาเองก็ไม่คิดฝันว่าเย่หยวนกลับจะมีความสามารถในการคิดวิเคราะห์และทำความเข้าใจที่บ้าบอขนาดนี้ ภายใต้สถานการณ์แห่งความเป็นความตายนั้นเขากลับสามารถจะเพิ่มความเร็วของตัวเองขึ้นมาได้!
แล้วก็เจ้าเหมิงจินโง่นี่อีกคน มันกลับเชื่อว่าเย่หยวนซ่อนฝีมือไว้จริงๆ
น่าขัน!
เหมิงจินนั้นผงะไปเมื่อได้ยินและได้สติขึ้น แต่ยิ่งรู้เช่นนั้นเขาก็ยิ่งอับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
ที่แท้แล้วเขากลับถูกปั่นหัวเหมือนเป็นคนโง่!
นอกจากนั้นแล้วเขายังโง่ไปเชื่อจริงๆ!
เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “ข้าก็บอกแล้วว่าเจ้าจะได้เสียใจ! บรรพบุรุษพวกเจ้าไม่ได้บอกมาหรือว่าข้านั้นก็มีคลื่นกำเนิดเลือดเช่นกัน? นอกจากนั้นมันยังเป็นคลื่นกำเนิดเลือดที่บริสุทธิ์ที่สุด! แม้ว่ามหาค่ายกลโลหิตเมฆานี้มันจะเป็น ดินแดนแห่งเลือดทำให้ข้าไม่อาจจะแก้ไขมันได้ง่ายๆ แต่มันก็ไม่ได้ยากเย็นนักหากข้าคิดจะใช้คลื่นกำเนิดเลือดพร้อมๆ กับคลื่นกำเนิดห้วงมิติ!”