ตอนที่ 3100 บุปผาลวงฝังเทพ!

ตอนที่ 3100 บุปผาลวงฝังเทพ!

“แข็งแกร่งนัก! เขา…เขากลับต้านทานพลังของเจ้าโลกระดับสูงได้!”

“นี่มันจะบ้าเกินไปแล้ว มหาจักรพรรดิพ้นสวรรค์คนหนึ่งปะทะเจ้าโลกระดับสูง นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกันแน่!”

“หากมันนั้นบรรลุเจ้าโลกได้จริงๆ แล้วมันจะต้องกลายเป็นตัวตนที่ทรงพลังแค่ไหนกัน? ดูท่าแล้วแม้แต่บรรพบุรุษท่านเองก็คงไม่อาจรับมือมันได้ง่ายๆ!”

…

ตอนนี้คนเผ่าเลือดทั้งหมดต่างสั่นสะท้านกายขนลุกตั้ง!

เพราะว่าหมัดนี้มันทำลายกฎที่มีแต่มาบรรพกาลทำให้พวกเขานั้นหวาดกลัวขึ้นมาจับใจ!

อัจฉริยภาพและฝีมือที่เย่หยวนแสดงออกมานั้นมันทำให้โลกหล้าต้องสั่นสะเทือน

เขาหันไปมองหน้าเฉียนั้วและกล่าวขึ้น “เจ้าโลกระดับสูงมันก็แค่เท่านี้! ทีนี้ข้าจะสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพี่เฟิงแล้วเจ้ายังมีอะไรจะพูดอีกหรือไม่?”

เฉียนั้วนั้นได้แต่ต้องกัดฟันแน่นด้วยใบหน้าดำมืด

เพราะเย่หยวนที่อุ้มแบกเฟิงเสี่ยวเถียนไว้บนหลังนั้นมันเป็นสภาพที่น่าหัวเราะเยาะอย่างมาก

ไม่มีใครคิดว่าเย่หยวนในสภาพนี้จะยังแก้แค้นใดๆ ให้เฟิงเสี่ยวเถียนได้

แต่ว่าผลลัพธ์มันก็ชัดเจนแก่สายตาเพราะพริบตาต่อมาเย่หยวนกลับเรียกกองทัพใหญ่มาเปลี่ยนแปลงสนามรบและปิดล้อมเฉียนั้วไว้จนเหมือนเต่าในโหล

จนถึงวินาทีนี้คนทั้งหลายก็ยังไม่อยากจะเชื่อว่าเย่หยวนนั้นมีพลังพอเทียบเคียงเฉียนั้ว

เพราะจะอย่างไรเสียเฉียนั้วก็มิใช่คนธรรมดา!

เขานั้นเป็นอัจฉริยะของเผ่าเลือด เจ้าโลกระดับสูงคนหนึ่ง!

เจ้าโลกระดับสูงที่มาวันนี้มีเขาเป็นผู้นำ แน่นอนว่าตำแหน่งของเขาในหมู่เจ้าโลกระดับสูงด้วยกันก็สูงส่งไม่น้อย

แต่เย่หยวนนั้นกลับแสดงให้โลกได้รับรู้ถึงพลังของเขาด้วยหมัดเดียวนี้!

เขานั้นสามารถปะทะกับเจ้าโลกได้โดยที่ไม่ต้องเป็นเจ้าโลกใดๆ

แต่จู่ๆ คลื่นพลังจากร่างของเฉียนั้วมันก็เปลี่ยนแปลงไปก่อนจะได้ยินเสียงเขากล่าวขึ้น “เจ้าคิดจริงๆ หรือว่านี่คือพลังทั้งหมดของข้าแล้ว? ต่อให้เจ้านั้นจะเก่งกาจจนต่อสู้ข้ามอาณาจักรได้แต่แล้วมันทำไม? คิดจะเอาชนะข้านั้นมันต้องแลกด้วยชีวิตเจ้าเช่นกัน!”

ในตอนนี้เขาไม่คิดว่าตัวเองจะรอดกลับออกไปได้แล้ว

เขานั้นเข้าใจแล้วว่าตอนนี้ตัวเองถูกปิดล้อมรอบด้านไม่มีทางใดที่เย่หยวนจะไว้ชีวิตเขา

สุนัขที่จนตรอกนั้นมันก็สู้กลับสุดชีวิตได้เช่นกัน!

ในเมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วเขาก็จะสู้ให้มันสุดชีวิตไม่แพ้สุนัขมัน!

ตราบเท่าที่เขาสังหารเย่หยวนลงได้นั้นเขาย่อมจะได้รับการยอมรับจากเผ่าเลือดแม้จะไม่มีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว!

เฉียนั้วในตอนนี้เหมือนคนที่ได้เป้าหมายใหม่ในชีวิตทำให้ท่าทางของเขาเปลี่ยนแปลงไปสิ้นเชิง

เขานั้นเป็นคนที่เชิดหัวเหนือคนเป็นปกติ เวลานี้เขาได้ปล่อยพลังรุนแรงออกมาจากร่างกายนั้นและเล็งไปยังตัว เย่หยวนและเฟิงเสี่ยวเถียนนั้น

คนทั้งสองนั้นมันเป็นตัวตนที่ทำให้เขาอึดอัดใจและเสียความมั่นใจไปหลายครั้ง

แต่ในวินาทีแห่งหายนะนี้ความเดือดดาลในกระดูกของเขามันได้ถูกปลุกขึ้นมาสิ้นเชิง

ได้เห็นเช่นนั้นคนมากมายก็เริ่มแสดงสีหน้ากังวลออกมา

“เจ้านี่มันคงไม่ได้เล่นอะไรเกินตัวใช่หรือไม่? เฉียนั้วมันนั้นจะอย่างไรก็มิใช่เด็กอมมือ สภาพเป็นหมาจนตรอกของมันนี้คงดุร้ายไม่น้อยทีเดียว!” เมื่อหยางชิงได้เห็นเขาก็ต้องร้องขึ้นอย่างกังวล

เฟิ่งชิงซวนนั้นกัดฟันแน่นกล่าวขึ้นตาม “เจ้าบ้านี่มันชอบเล่นกับชีวิตอยู่เรื่อย! ชัยชนะอยู่แค่เอื้อมแล้วแท้ๆ แต่กลับคิดจะจัดการด้วยฝีมือตัวเอง!”

หยางชิงส่ายหัวออกมาเมื่อได้ยิน “เจ้าไม่เข้าใจมัน บางเรื่องนั้นมันก็จำเป็นต้องลงมือเอง! หากเป็นข้า ข้าเองก็คงทำไม่ต่างจากมัน!”

เฟิ่งชิงซวนนั้นได้แต่ต้องขมวดคิ้วด้วยความกังวลสุดใจ

นางนั้นไม่เข้าใจแต่นางนั้นก็ยังคงเป็นห่วงเย่หยวนอย่างมาก

ในเวลานี้หยางชิงและเฟิ่งชิงซวนนั้นย่อมจะบรรลุเจ้าโลกมาได้เรียบร้อย กำลังฝีมือของคนทั้งสองนั้นเองก็เหนือล้ำกว่าเจ้าโลกทั่วๆ ไปมากนัก

แต่ในศึกใหญ่เช่นนี้พวกเขาก็ยังทำอะไรไม่ได้มากมาย

ตอนนี้พวกเขาทั้งสองต่างได้รับบาดเจ็บจนเรียกว่าเกือบสาหัส แต่พวกเขาก็ยังคงต่อสู้ไล่สังหารเผ่าเลือดไม่ยั้งมือ

ภายในเวลาไม่กี่อึดใจนั้นเฉียนั้วก็ปล่อยคลื่นพลังรุนแรงปะทุจนถึงไประดับของเจ้าโลกระดับสูงขั้นสุด!

เขานั้นอยู่ห่างจากยอดเจ้าโลกเพียงแค่เส้นผมเท่านั้น!

จากนั้นมันก็ปรากฏดอกไม้สีแดงเลือดลอยออกมาจากร่างของเฉียนั้วลอยออกไปทั่วฟ้าดิน

ไม่นานนั้นดอกไม้ทั้งหลายก็ปกคลุมท้องฟ้าไว้

ฟุบ!

ดอกไม้สีเลือดนั้นพุ่งเข้าใส่เย่หยวนทำให้เย่หยวนต้องโยนตัวแรงหลบมันไป

ฉัวะ!

แต่กลับมีรอยบาดเกินขึ้นบนหน้าเย่หยวน!

เย่หยวนได้แต่ต้องขมวดคิ้วแน่นขึ้นมา เพราะเขานั้นหลบดอกไม้นั้นไปได้แล้วแน่นอน!