ตอนที่ 1827
ตอนที่ 3103 รายนามวิญญาณสวรรค์โกลาหล!
October 22, 2026
ตอนที่ 3103 รายนามวิญญาณสวรรค์โกลาหล!
“ชนะ! เรา…ชนะแล้ว!”
“ไม่นึกเลยจริงๆ ว่าเราจะยังรอดกลับมาได้ ฮือๆ…”
“นักบุญสวรรค์เย่ท่านนั้นจะเป็นตำนานเล่าสืบขานไปชั่วกาล ไร้เทียมทานใต้แผ่นฟ้านี้!”
…
หลังจากผ่านห้วงความเงียบงันที่อี้เฉียหนีไปนั้นมันก็เกิดเสียงโห่ร้องขึ้นมาจนสั่นสะท้านนิกายยาสุดล้ำ
ชัยชนะนี้มันทำให้พวกเขานั้นยินดีกันอย่างถึงที่สุด
บ้างนั้นก็ถึงขั้นลุกขึ้นกระโดดโลดเต้น
บ้างนั้นหัวเราะ บ้างนั้นร้องไห้บ้างนั้นกัดฟันแน่นบ้างนั้นก็ทิ้งตัวลงนอนกับพื้นดิน
หลังจากผ่านพ้นหายนะมาได้นั้นจิตใจของคนเรามันย่อมจะเกิดอารมณ์ที่แตกต่างหลากหลายขึ้น
เย่หยวนมองดูพวกเขาแต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่อาจดีใจไปด้วยได้
เพราะศึกครั้งนี้มันคือหายนะ!
คนมากมายที่เขารู้จักคุ้นหน้าคุ้นตานั้นต้องตายลงไปเต๋าแตกสลาย เขานั้นไม่อาจจะพูดคุยกับพวกเขาได้อีกต่อไปเหมือนอย่างเฟิงเสี่ยวเถียนคนนี้
หลังจากผ่านช่วงความยินดีที่รอดชีวิตมาได้มันก็ค่อยๆ กลับเข้าสู่ความสงบอีกครั้ง
เย่หยวนนั้นยกมือขึ้นมาส่งสัญญาณทำให้คนทั้งหลายเงียบปากลงทันที
เย่หยวนนั้นเป็นเหมือนดั่งเทพเจ้าในหัวใจคนสวรรค์สมบูรณ์มหาหยกเจิด
เย่หยวนกล่าวขึ้น “พี่เฟิงนั้นต่อสู้แลกชีวิตเพื่อสวรรค์นี้จนวินาทีสุดท้าย! แม้ว่าเขานั้นจะตายลงไปแล้วมันก็นับว่าเป็นความตายที่ยิ่งใหญ่น่าเชิดชู! วันนี้เขาจะถูกนับเป็นเทพสงครามและตั้งรูปปั้นให้คนรุ่นหลังได้กราบไหว้บูชา! เขานั้นจะคงอยู่ตลอดไป! โจวจื่อชางและซ่งหมิงเจียงนั้นเองก็ยอมแลกชีวิตเพื่อปกป้องแผ่นดิน คุณความดีของพวกเขานั้นจะถูกจารึกไว้เหมือนดั่งเทพที่คอยปกป้องแผ่นดิน! พวกเจ้าคนใดที่ข้อโต้แย้งหรือไม่?”
คนทั้งหลายนั้นต่างก้มหัวลงอย่างพร้อมเพรียง “เราไม่มีข้อโต้แย้ง!”
หากจะถามว่าใครนั้นมีสถานะยิ่งใหญ่รองจากเย่หยวนมันก็คงเป็นเฟิงเสี่ยวเถียนแล้ว
แม้ว่าเทพสงครามผู้นี้จะตายลงไปแล้วแต่ความชื่อเสียงของเขากลับยิ่งใหญ่สะท้านฟ้าดินขึ้น!
เฟิงเสี่ยวเถียนนั้นใช้เต๋าของตัวเองทำให้ผู้คนต่างต้องยอมรับกันสุดใจ
เพราะฉะนั้นเย่หยวนจึงตั้งให้เขานั้นเป็นเทพแห่งสงครามและย่อมจะไม่มีใครคิดขัด
ฟุบ!
วินาทีต่อจากนั้นก็มีแสงเจ็ดสีพุ่งออกจากร่างของเย่หยวนปักลงกับพื้นดินเปลี่ยนขยายกลายเป็นเขาใหญ่เจ็ดลูก!
แน่นอนว่าเขาใหญ่ทั้งเจ็ดลูกนั้นมันย่อมจะเป็นเขาแดนอนันต์แล้ว
เขาใหญ่ทั้งเจ็ดนั้นมันมีความสูงที่แตกต่างกันไป
สามสูงนั้นมีความสูงต่ำไม่เท่าลูกอื่นๆ แต่อีกสี่ลูกนั้นมีความสูงเท่าเทียมกัน
เมื่อคนทั้งหลายได้เห็นเช่นนั้นพวกเขาก็ไม่เข้าใจว่าเย่หยวนต้องการจะทำอะไรก่อนจะได้ยินเสียงของเย่หยวนกล่าวขึ้นมา “จากวันนี้ไปเขาแดนอนันต์ทั้งเจ็ดนี้มันจะถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นรายนามวิญญาณสวรรค์โกลาหล แบ่งเป็นสวรรค์ ปฐพี ลึกลับและเหลือง สี่รายนาม พวกมันจะถูกตั้งไว้ในที่แห่งนี้ชั่วนิรันดร์! ข้านั้นจะสลักนามของผู้ที่สละชีวิตลงไปบนเขาทั้งหมดนี้เพื่อบันทึกไว้ให้ลูกหลายเราได้มากราบไหว้บูชา! จากวันนี้ไปคนที่สร้างคุณให้แก่สวรรค์สมบูรณ์มหาหยกเจิดนั้นจะได้ขึ้นไปอยู่บนรายนามนี้และถูกกราบไหว้บูชาตลอดกาล! คนผู้ใดที่มันกล้าลบหลู่รายนามวิญญาณสวรรค์โกลาหลจะต้องถูกลงโทษ!”
พูดจบแล้วเย่หยวนก็ดึงเอาหยดเลือดจากศพของเฟิงเสี่ยวเถียนนั้นลอยขึ้นไปอยู่บนยอดสูงสุด
ฟุบ!
ฟุบ!
ฟุบ!
ปราณดาบของเย่หยวนพุ่งออกมาจากร่างเขาเขียนนามของเฟิงเสี่ยวเถียนไว้บนยอดสุดของรายนามสวรรค์
‘เฟิงเสี่ยวเถียน’ สามคำนั้นมันเขียนไว้อย่างชัดเจนด้วยตัวอักษรที่ส่องสว่างได้ในความมืดมิด
คำทั้งสามนั้นมันทำให้คนที่ได้เห็นต้องขนลุก
เพราะมันราวกับว่าพวกเขาได้เห็นสายตาของเฟิงเสี่ยวเถียนมองตอบกลับมาจากรายนามวิญญาณสวรรค์โกลาหลนี้!
หลังจากนั้นเย่หยวนก็สลักชื่อโจวจื่อชางและซ่งหมิงเจียงไว้บนรายนามสวรรค์ต่อ
เย่หยวนนั้นทำไปอย่างใจเย็นเขานั้นใช้ปราณดาบของตัวเองค่อยๆ สลักลงบนรายนามวิญญาณสวรรค์โกลาหล
คนทั้งหลายที่เขาเคยได้รู้จักนั้นตอนนี้กลับอยู่กันคนละภพภูมิ
การสร้างรายนามวิญญาณสวรรค์โกลาหลของเย่หยวนนี้เขาได้แรงบันดาลใจมารายนามบรรพบุรุษหอสุดแสงนั้น
เย่หยวนนั้นเป็นคนที่ให้ค่าความสัมพันธ์อย่างมาก เขานั้นไม่อยากจะเห็นคนทั้งหลายที่หลั่งเลือดหลั่งเนื้อเพื่อแผ่นดินนี้ต้องถูกลืมเลื่อนไปในอนาคต
เพราะฉะนั้นเขาจึงยอมที่จะทิ้งเขาแดนอนันต์ สมบัติโกลาหลสวรรค์ที่เขาเพิ่งหลอมขึ้นใหม่นี้ลง
เย่หยวนนั้นค่อยๆ สลักนามไปอย่างตั้งใจแต่ละการตวัดของปราณดาบเขานั้นมันหนักแน่นอย่างถึงที่สุด
คนทั้งหลายที่ได้เห็นนั้นต่างมองดูมันด้วยความเคารพเทิดทูน
คนมากมายนั้นถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว