ตอนที่ 1839
ตอนที่ 3115 ก้อนสายฟ้า!
October 22, 2026
ตอนที่ 3115 ก้อนสายฟ้า!
ตูม!
ตูม!
ตูม!
…
เสียงระเบิดนั้นดังขึ้นมาเป็นระยะๆ
จังหวะของมันไม่ได้รวดเร็วใดๆ แต่ว่าพลังที่กระแทกหน้าอกของผู้คนนั้นทำให้คนมากมายแทบไม่อาจหายใจได้
ตอนนี้เวลาผ่านไปได้หนึ่งเดือนแล้ว มันมาถึงทุกข์แห่งหายนะที่เก้า!
“เจ้าเย่หยวนนี่มันทรงพลังเสียจริงๆ! แม้ว่าเผ่าเลือดเรานั้นจะเป็นศัตรูของมันข้าก็ยังอดชื่นชมมันไม่ได้!”
“ข้าแค่เห็นก็ขนลุกตั้งแล้ว มันกลับรับไว้ได้จริงๆ!”
“ข้าเพิ่งได้รู้ว่าโมฟานผู้นั้นมันเก่งกาจแค่ไหนที่รอดทุกข์แห่งหายนะไปได้จนถึงระลอกที่เจ็ด!”
…
เย่หยวนนั้นได้ทำลายสถิติของโมฟานไปอย่างไม่มีอะไรเหนือคาด
แต่ในตอนนี้มันไม่มีใครกล้าดูถูกพลังของทุกข์แห่งหายนะอีกต่อไป!
นามของมันนั้นไม่ได้ตั้งกันขึ้นมาเล่นๆ
นี่มันคือหายนะที่ทำลายสวรรค์ลงได้จริงๆ!
เพราะว่าแค่ระลอกที่เก้านี้มันก็ทรงพลังจนไม่อาจจะเอาไปเปรียบเทียบกับอะไรได้แล้ว
ระลอกที่ยี่สิบจะเป็นอย่างไร?
ระลอกที่สามสิบมันจะรุนแรงแค่ไหน?
ไม่อาจจินตนาการได้!
เย่หยวนนั้นใช้พลังของสี่สายเลือดกางม่านรับทุกข์แห่งหายนะไปได้จนถึงระลอกที่ห้า
จากนั้นเขาก็ต้องพุ่งตัวขึ้นไปรับพลังของทุกข์แห่งหายนะด้วยตัวเอง
หายนะที่หกนั้นยังพอว่า
แต่พอถึงหายนะที่เจ็ดนั้นเย่หยวนก็เริ่มหอบออกมา
ในเวลานี้ หายนะที่เก้านั้นมันใกล้จบลงเต็มทีแต่ว่าทุกข์แห่งหายนะนี้มันได้ทำให้เย่หยวนนั้นมีบาดแผลไปทั่วตัวอย่างน่าสยดสยอง
พลังที่หลอมรวมกันของทุกข์แห่งหายนะที่เก้านี้มันรุนแรงจนไม่อาจจะเอาไปเปรียบเทียบกับอะไรได้อีก!
ทุกครั้งที่สายฟ้าตกลงมานั้นเย่หยวนก็ร่วงตกลงใส่กำแพงเขตแดน
แต่เขานั้นจะลุกขึ้นมาพุ่งตัวสวนกลับไปรับมันได้อีกครั้งเสมอ
กำแพงเขตแดนของสวรรค์สมบูรณ์มหาหยกเจิดนั้นย่อมจะไม่อาจทนรับพลังของทุกข์แห่งหายนะที่เก้านี้ไว้ได้แน่
“เฮอะ ไอ้เด็กนี่มันค่อยๆ ตายลงแล้ว! มันรอดทุกข์แห่งหายนะมาจนถึงระลอกที่เก้าได้แต่มันคงไม่มีทางรอดทุกข์แห่งหายนะที่สิบได้แน่!” อี้เฉียนั้นกล่าวขึ้น
แต่ศิลาโลหิตนั้นกลับส่ายหัวออกมา “เจ้าประมาทเย่หยวนมันเกินไป! หากเจ้าขึ้นมาเป็นศัตรูของเต๋าผู้นี้ได้แล้ว มันย่อมจะไม่มีทางตายเพียงแค่เพราะทุกข์แห่งหายนะที่สิบแน่!”
อี้เฉียที่ได้ยินต้องผงะไป “เรื่องนั้น…มันจะเป็นไปได้หรือ? พลังของทุกข์แห่งหายนะที่เก้านั้นมันทรงพลังถึงขนาดนี้แล้ว ข้าน้อยเองก็คงไม่อาจรับมันไว้ได้ด้วยซ้ำ! ทุกข์แห่งหายนะที่สิบมันย่อมจะทรงพลังยิ่งกว่าแน่นอน มีหรือที่มันจะรับไว้ได้?”
ศิลาโลหิตนั้นไม่คิดอธิบายอะไรและตอบกลับไปสั้นๆ “ดูไปเถอะ มันยังมีไม้ตายอะไรซ่อนไว้แน่!”
ไม่นานทุกข์แห่งหายนะรอบที่เก้ามันก็จบลง
แต่ว่าเรื่องนั้นมันกลับทำให้คนทั้งหลายกังวลมากขึ้น
ตัวหมี่เทียนยอมรับเลยว่าทุกข์แห่งหายนะที่เก้านี้แม้แต่เขาก็คงไม่อาจรอดชีวิตกลับมาได้!
หรือก็คือในสามสิบสามสวรรค์นี้มันคงมีเพียงแค่คนสามคนที่จะรอดจากทุกข์แห่งหายนะที่เก้าไปได้!
พลังของทุกข์แห่งหายนะที่สิบนั้นมันจะเหนือล้ำกว่านี้ไปเท่าใด?
มองดูสภาพของเย่หยวนในตอนนี้แล้วร่างกายของเขามีรอยไหม้พร้อมควันดำลอยขึ้นมาจากร่าง พลังงานและปราณต่างดูยุ่งเหยิงมันคือสภาพของคนบาดเจ็บสาหัส
ใครๆ ก็มองออกว่าเขานั้นมาถึงขีดจำกัดแล้ว
ไม่นานนักเมฆเต๋าทุกข์มันก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอีกชั้นหนึ่งเหนือเมฆเต๋าทุกข์ที่เก้า!
เมื่อเมฆนี้ปรากฏขึ้นมาคนทั้งหลายก็ต้องใจสั่นไปทันที
“ช่างเป็นพลังกดดันที่รุนแรงอะไรเช่นนี้! ข้ารู้สึกได้เลยว่าทุกข์แห่งหายนะที่สิบนี้มันทรงพลังกว่าระลอกก่อนๆ ไปสิ้นเชิง! เย่หยวน…จะรับมันไว้ได้หรือ?” โฉปู้ฉุนนั้นร้องขึ้นอย่างกังวล
หมี่เทียนเองก็ต้องทำหน้าเครียดกล่าวขึ้นมา “ไม่เคยมีใครได้เห็นทุกข์แห่งหายนะที่สิบมาก่อน! แต่ดูท่าตอนนี้ระหว่างทุกข์แห่งหายนะที่เก้าและสิบนั้นมันคงเป็นการขยับพลังขึ้นไปอีกขั้น! เย่หยวน…”
หมี่เทียนนั้นไม่อาจจะกล่าวให้จบคำได้เพราะเขานั้นก็ไม่คิดว่าเย่หยวนจะผ่านมันไปได้
เมฆทุกข์แห่งหายนะที่สิบนั้นมันค่อยๆ ก่อตัวหนาขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็สมบูรณ์และพลังของมันนั้นแทบจะเท่ากับทุกข์แห่งหายนะทั้งเก้าระลอกก่อนๆ รวมกัน!
ทุกข์แห่งหายนะนั้นยังไม่ทันเริ่มขึ้นแต่คนทั้งหลายก็สัมผัสได้เลยว่าฟ้าดินจะแตกสลายลงแล้วในตอนนี้