บทที่ 308 ลมเปลี่ยนทิศ ตระกูลซ่างกวนจบสิ้นกันแล้ว

หยุนเฉิงเซี่ยงเปลี่ยนเป็นชุดสะอาด ทำความสะอาดใบหน้า แล้วถึงเดินออกมา

“ถิงเอ๋อร์ จวินซื่อจื่อพวกท่านกลับไปเถอะ ไม่ต้องเป็นห่วงพ่อ องครักษ์จวนตระกูลหยุนน่ะมีมากนัก ปลอดภัยมาก” หยุนเฉิงเซี่ยงเปิดปาก

“แต่ข้าก็ไม่วางใจอยู่ดี คืนนี้ข้าจะพักที่บ้าน” หยุนถิงบอก

“ท่านพ่อตารีบพักผ่อนเถอะ คืนนี้ข้าจะพักที่เรือนของหยุนถิงกับนาง พรุ่งนี้เช้าค่อยกลับ” จวินหย่วนโยวเสนอ

“ได้ งั้นพวกเจ้ารีบพักผ่อนแล้วกัน” หยุนเฉิงเซี่ยงกำลังจะกลับไป

“ท่านพ่อ ข้าอยากพูดกับท่านสองสามคำ” หยุนถิงบอก

“ได้ งั้นไปห้องหนังสือเถอะ พึ่งเข้าไป หยุนถิงก็ปิดประตูห้องลง และควักปืนที่พกติดตัวออกมา "ท่านพ่อ ของสิ่งนี้ข้าจะสอนท่านใช้ดีไหม ต่อไปท่านพกติดตัวไว้นะ ถึงเวลาคับขันจะปกป้องท่านได้”

หยุนเฉิงเซี่ยงมองดูของสีดำมะเมี่ยมนั่น แล้วรู้สึกสงสัย “นี่คืออะไร?”

“ปืน” หยุนถิงบอกวิธีใช้ง่ายๆออกมา และเล็งไปที่แจกันดอกไม้ในห้องต่อหน้าหยุนเฉิงเซี่ยง

“ปั้ง!” ดังขึ้น แจกันดอกไม้แตกกระจายทันที

ทำเอาหยุนเฉิงเซี่ยงตกใจตะลึงเลย “ของสิ่งนี้ร้ายกาจเพียงนี้เลยรึ?”

“ใช่ไง ท่านลองดูสิ” หยุนถิงสอนทันที

หยุนเฉิงเซี่ยงตั้งใจเรียน ไม่นานก็ยิงเป็น หยุนถิงเหลือลูกกระสุนไว้ให้เขาเยอะมาก

หยุนเฉิงเซี่ยงไม่ได้พูดถึงเรื่องนักฆ่า หยุนถิงก็ไม่พูด ทั้งสองคนพูดคุยกันจบก็ออกจากห้องหนังสือไป

หยุนเฉิงเซี่ยงพาซูอี๋เหนียงกลับไปเรือนตนเอง ส่วนหยุนถิงกับจวินหย่วนโยวก็ไปพักผ่อนที่เรือนของเธอ

หยุนหลีกับหยุนซูได้ยินว่าพี่หญิงใหญ่กลับมา เดิมอยากมาหาพี่หญิงใหญ่ แต่กลัวจะรบกวนการพักผ่อนของพี่หญิงใหญ่กับพี่เขย ทั้งสองคนเลยไม่ได้ไป

ทางนี้องครักษ์เงามังกรไล่ตามคนที่ฆ่าคนปิดปากผู้นั้นไป คนผู้นั้นโดนไปหนึ่งนัด เจ็บปวดจนอยากตาย เลือดสดหลั่งริน รีบหนีไปอย่างไว

ไม่คิดว่าห่างไกลเพียงนี้ อาวุธลับของหยุนถิงร้ายกาจขนาดนี้ ยังยิงโดนเขาอีก

คนผู้นั้นผลันร่าง มุ่งเข้าจวนตระกูลซ่างกวน สุดท้ายปีนข้ามกำแพงเข้าไป

องครักษ์เงามังกรที่ไล่ตามมาอย่างลับๆเห็นคนที่ได้รับบาดเจ็บคนนั้นเข้าไปในจวนตระกูลซ่างกวน หลงซื่อจับตาดูต่อไป หลงเอ้อร์รีบกลับไปรายงาน

จวนตระกูลหยุน

หยุนถิงกับจวินหย่วนโยวกลับมาถึงเรือน ก็ไม่ได้เข้าพักผ่อนทันที หยุนถิงเอาแต่ครุ่นคิดเรื่องนักฆ่า

จากนั้นก็ได้ยินเสียงเคาะประตูดังขึ้น “ฮูหยิน ซื่อจื่อ ข้าเอง”

“เข้ามาก่อน” หยุนถิงบอก

หลงเอ้อร์เปิดประตูเข้าไป “ข้าน้อยกับหลงซื่อตามนักฆ่าคนนั้นไป สุดท้ายเห็นเขาเข้าไปในจวนตระกูลซ่างกวน”

หยุนถิงสีหน้าเย็นชาทันที “ซ่างกวนเจิ้นจริงๆด้วย”

“ซ่างกวนเจิ้นเป็นเฉิงเซี่ยง พรรคพวกมากมายนักในราชสำนัก อำนาจแผ่กระจายไปทั่วต้าเยียนและอีกสามแคว้น หากจะต่อกรกับตระกูลซ่างกวนก็ต้องกำจัดพรรคพวกของเขาเสียก่อน เอาทีเดียวให้ถึงตาย จะให้โอกาสเขาพักผ่อนใดๆไม่ได้เด็ดขาด” จวินหย่วนโยววิเคราะห์

“ตกลง ในเมื่อพวกมันลอบฆ่าพ่อข้า ครั้งนี้ข้าจะไม่ปล่อยพวกมันไว้แน่” หยุนถิงพูดอย่างเคียดแค้น

คืนนี้ จวินหย่วนโยวและหยุนถิงนอนอยู่บนเตียง ไม่ได้ทำกิจกรรมเฉกเช่นสามีภรรยาทั่วไป แต่คุยกันถึงเช้า

จวินหย่วนโยวเล่าข้อมูลทั้งหมดที่ตนรู้เกี่ยวกับตระกูลซ่างกวนให้หยุนถิงฟัง หยุนถิงตั้งใจฟังอย่างละเอียด ในใจคิดวางแผน

ไม่ได้นอนเลยทั้งคืน จนเช้าตรู่