บทที่ 83 ความหมายของเขาคือเจ้าไม่คู่ควร

“ข้าจำไว้แล้ว รีบนั่งลงเถอะ” หยุนถิงหัวเราะ

“ได้” ซูชิงโยวเดินไปนั่งตรงที่นั่งตนเองด้านหลัง

ที่คนที่เมื่อกี้เพิ่งดูถูกเหยียดหยามหยุนถิง เวลานี้ต่างวิพากษ์วิจารณ์ โดยเฉพาะผู้หญิงพวกนั้น

ตอนนี้ใบหน้าซูชิงโยวขาวใสเกลี้ยงเกลา มีน้ำมีนวล ขอเพียงไม่ใช่คนตาบอดล้วนสามารถมองเห็น คนเป็นผู้หญิงต่างก็รักสวยรักงาม ใครไม่อยากให้ตนเองผิวพรรณดี

แต่ว่าเมื่อกี้พวกนางล้วนต่างดูถูกเหยียดหยามหยุนถิง ทันใดนั้นจะไม่เห็นแก่หน้าไปถามไถ่หญิงอัปลักษณ์อันดับหนึ่งของแคว้นต้าเยียน มีบางคนทำไม่ได้

ศักดิ์ศรีในใจยังไงก็สู้ความหลงใหลในเรื่องหน้าตาไม่ได้ ยังคงมีผู้หญิงใจกล้าเดินไปถามขึ้นว่า “คุณหนูหยุนขอถามได้ไหมว่า เจ้าเอายาหรือครีมอะไรให้ซูชิงโยวใช้หรือ?”

เมื่อถามออกมา ผู้หญิงคนอื่นต่างก็พากันหันมามอง ทุกคนต่างเงี่ยหูฟังด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“บอกเจ้าได้อยู่แล้ว เป็นหน้ากากพอกหน้าที่ข้าคิดค้นขึ้นมาเอง ช่วยในเรื่องความขาวความชุ่มชื้น ลบฝ้าลบรอยหมองคล้ำ และลบรอยแผลเป็น ยังช่วยรักษาสิว ลบรอยแดง......ซึ่งมีหลายอย่างมากมาย ข้าผสมผสานสมุนไพรเพื่อความงามและบำรุงผิวพรรณ เป็นการแก้ปัญหาต่างๆให้ตรงจุด”

“หน้าของคุณหนูซูต้องใช้หน้ากากพอกหน้าช่วยถอนพิษก่อน จากนั้นก็ลบรอยแผลเป็น สุดท้ายใช้รักษาความชุ่มชื้นและความขาวใส จึงทำให้ผิวพรรณมีน้ำมีนวล” หยุนถิงอธิบายอย่างใจเย็น

ผู้หญิงคนนั้นคิดไม่ถึงว่าหยุนถิงจะใจเย็นขนาดนี้ พร้อมพูดขึ้นว่า “ในนี้ยังมีขั้นตอนมากมายขนาดนี้?”

“แน่นอน ผิวพรรณแต่ละคนไม่เหมือนกัน ดังนั้นก็ต้องการใช้แตกต่างกันออกไป ผิวของเจ้ามีสภาพเป็นกลาง ผิวค่อนข้างแห้ง สามารถใช้ช่วยเรื่องขาวใสรักษาความชุ่มชื้น ใช้เป็นประจำจะช่วยให้ผิวชุ่มชื้น เก็บความชุ่มชื้นของผิวไว้ แบบนี้ผิวพรรณก็จะดูมีน้ำมีนวล ต่อให้ผู้หญิงอายุสามสี่สิบใช้ ไม่ถึงขั้นที่ความงามไม่โรยรา อย่างน้อยก็ทำให้ดูเด็กขึ้นสิบปีอย่างไม่มีปัญหา ผู้หญิงจะต้องรู้จักบำรุงรักษาผิวพรรณ” หยุนถิงพูดตอบ

“งั้นเจ้ายังมีอีกไหม ราคาเท่าไหร่ ข้าอยากซื้อ?” หญิงสาวถามอย่างตื่นเต้น

“ต้องขออภัยจริงๆ หน้ากากพอกหน้ามีขั้นตอนในการทำค่อนข้างยุ่งยาก ที่ผ่านมาข้าทำไว้ใช้เอง ที่เหลือก็ให้คุณหนูซูแล้ว หากเจ้าอยากได้ รอข้ามีเวลาว่างจะทำไว้ให้ แต่ราคาแพงนะ เพราะต้องใช้ยาสมุนไพรถึงสิบชนิด” หยุนถิงพูดขึ้น

“ไม่เป็นไร ขั้นตอนทำยุ่งยากขนาดนี้แพงหน่อยก็สมควรแล้ว หากคุณหนูหยุนทำเสร็จแล้วก็ส่งคนไปบอกข้า ข้าจะไปซื้อทันที ข้าชื่อฉินลั่ว” ฉินลั่วพูดขึ้น

“ได้ คุณหนูฉินตัดสินใจไวขนาดนี้ งั้นข้าจะบอกสูตรลับเฉพาะของข้าให้” หยุนถิงพูดขึ้นอย่างยิ้มแย้ม พร้อมกระซิบบอกข้างหูฉินลั่ว

สีหน้าคนอื่นๆแสดงท่าทีโกรธโมโหขึ้นมาทันที อย่างไม่พอใจ เดิมอยากจะฟังว่าสูตรลับเฉพาะอะไร สุดท้ายคนอื่นกระซิบบอกกัน ในใจทุกคนขุ่นเคือง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

“ฮ่องเต้เสด็จ ไทเฮาเสด็จ ฮูหยินเฒ่าฟู่มาถึง” เสียงซูกงกงตะโกนดังขึ้น

ทุกคนรีบลุกขึ้น พร้อมถวายทำความเคารพ

ฮ่องเต้สวมชุดลวดลายมังกรสีเหลืองอร่าม สีหน้าเยือกเย็น โครงหน้าคมชัด รูปร่างแข็งแกร่ง ทั้งร่างกายแสดงออกถึงความสง่างามและความสุขุมเย็นชา เดินอยู่ด้านข้างไทเฮาอย่างอ่อนน้อม

ไทเฮาสวมชุดชาววังสีม่วง ลักษณะท่าทีสูงศักดิ์ หน้าตาใจดีมีเมตตา ลักษณะท่วงทีน่าเกรงขามอย่างไม่อาจละเลย

ยังไงก็เคยเป็นผู้ปกครองวังหลังมาก่อน เอาชนะสนมวังหลังทั้งหมดจนได้ตำแหน่งมาอย่างประสบความสำเร็จ ใช่คนธรรมดาเสียที่ไหน

ดวงตาคู่หงส์ของหยุนถิงหรี่ลง หันไปมองฮูหยินเฒ่าฟู่ที่อยู่ด้านหลังสุด

เทียบกับชุดทางการอย่างน่าเกรงขามของฮ่องเต้กับไทเฮา วันนี้ฮูหยินเฒ่าฟู่สวมชุดสีขาวเรียบง่าย สง่างมา ผึ่งผายภูมิฐาน

ถึงฮูหยินเฒ่าฟู่จะอายุเกินห้าสิบแล้ว แต่ร่างกายแลดูแข็งแรง หน้าตาคล้ายคลึงกับไทเฮา ไม่เคร่งขรึมเหมือนอย่างไทเฮา ฮูหยินเฒ่าฟู่ดูเหมือนเป็นคนร่าเริงตรงไปต่อมา ฝีเท้ามั่นคง แสดงว่าเป็นคนฝึกฝีมือการต่อสู้

ฮ่องเต้กับไทเฮานั่งลง ทุกคนถวายความเคารพ

“ทุกคนตามสบาย วันนี้เป็นวันครบรอบวันเกิดของท่านป้า ทุกคนทำตัวตามสบาย” ฮ่องเต้พูดขึ้นมา