บทที่184 สูตรนี้หม่อมฉันไม่สามารถบอกได้

อู่เสี่ยวหร่านรีบคารวะทันที "คารวะซื่อจื่อ เหล้าดอกท้อของข้าทำให้ผู้ตัดสินตกตะลึง ทำเอาฝ่าบาทตกตะลึงไปด้วย ฝ่าบาทให้ข้ามาหาคุณหนูหยุน"

จากนั้นหยุนถิงจึงค่อยลืมตาขึ้น ในดวงตามีความมั่นใจแวบผ่านไป ตามที่คาดเอาไว้ ฝ่าบาทจะเรียกพบตัวเองแล้ว สิ่งที่นางรอก็คือเวลานี้แหละ

“ข้าจไปกับเจ้า” หยุนถิงลุกขึ้นยืน

จวินหย่วนโยวก็ลุกขึ้นยืน เอื้อมมือไปจับมือของหยุนถิง "ไปด้วยกัน"

"อืม"

อู่เสี่ยวหร่านเห็นซื่อจื่อกับหยุนถิงรักกันเช่นนี้ ก็รู้สึกเหมือนได้กินอาหารหมาเต็มท้องในทันทีเลย

หยุนถิงและจวินหย่วนโยวเดินเข้าไปที่สนามแข่ง ก็ถูกซูกงกงบอกว่า ฝ่าบาทกลับไปยังลานของตนเองแล้ว ซูกงกงก็พาพวกเขาไปในลานที่ฝ่าบาทประทับอยู่ด้วยตัวเอง

ในห้อง ฝ่าบาทบอกให้ทุกคนถ่อยออกไปหมด ซูกงกงพาพวกเขาไปถึงหน้าประตู "จวินซื่อจื่อ ฝ่าบาททรงต้องการเรียกให้คุณหนูหยุนเข้าพบเท่านั้น โปรดจวินซื่อจื่อรอไว้ที่ด้านนอก"

หยุนถิงมองดูจวินหย่วนโยวที่อยู่ข้างๆ "ซื่อจื่อ ท่านรออยู่ที่นี่เถอะ"

“อืม” จวินหย่วนโยวพูดด้วยความเป็นห่วง

หยุนถิงเดินเข้าไปในห้อง ซูกงกงก็ปิดประตู

ในห้องขนาดใหญ่ ฝ่าบาทกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ พร้อมกับหนังสือในมือ เมื่อเห็นหยุนถิงเข้ามา ฝ่าบาทก็วางหนังสือลง

“หม่อมฉันคารวะฝ่าบาท” หยุนถิงคารวะทันที

“ลุกขึ้นเถอะ ข้าได้ยินมาว่าเจ้าใส่บางอย่างลงในเหล้าของอู่เสี่ยวหร่าน ถึงได้ทำให้รสชาติของเหล้ากลมกล่อมเช่นนี้ นั่นคือสิ่งใด？” ฝ่าบาทพูดตรงไปตรงมา

“ทูลฝ่าบาท นั่นคือผงยาที่หม่อมฉันปรุ่งขึ้นเอง เพื่อใช้ในการกระตุ้นและหมัก หม่อมฉันก็ได้ทำการทดลองมานานกว่าครึ่งปี ล้มเหลวมานับหลายครั้ง นี่เป็นครั้งแรกที่หยิบมันออกมา ฟังจากความหมายของฝ่าบาทมันสำเร็จแล้วหรือ？" หยุนถิงมองมา

มุมปากของฝ่าบาทกระตุก "ในเมื่อนี่เป็นครั้งแรก หากผลไม่ดีล่ะ?"

"เดิมทีเหล้าดอกท้อที่อู่เสี่ยวหร่านทำก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว เหมือนดั่งน้ำ ยังไงก็ต้องถูกคัดออกอยู่แล้ว จึงลองอีกสักตั้งเป็นครั้งสุดท้าย ดังนั้นหม่อมฉันจึงใช้เหล้าดอกท้อของเขาลองดู" หยุนถิงตอบ

ทำเอาฝ่าบาทถึงกับขมวดคิ้ว เจ้าช่างกล้ายิ่งนัก กล้าเอาการแข่งขันมาทดลอง แต่โชคดีที่สำเร็จแล้ว

“ผงยานั้นคืออะไร？” ฝ่าบาทถาม

"ในผงยานั้นมีเครื่องยามากกว่าสิบชนิด มีเครื่องยากี่ชนิดหายากมาก ข้าพบมันในเครื่องยาที่ซื่อจื่อค้นหาและรวบรวมไว้ ขั้นตอนการทำค่อนข้างยุ่งยาก เช่นการปรับยา อุณหภูมิสภาพอากาศ และการกลั่นให้บริสุทธิ์------นี่คือสิ่งที่หม่อมฉันทดลองไปนับหลายร้อยครั้ง และใช้เวลาในการทำนานกว่าครึ่งปี" หยุนถิงพูดให้มันยุ่งยาก

ฝ่าบาทฉลาดเพียงใด จะดูไม่ออกได้อย่างไรว่าหยุนถิงกำลังจงใจพูดอ้อม

"ข้าอยากยึดผงยานี้ของเจ้ามาใช้เพื่อประโยชน์ของแคว้น เจ้าอยากได้รางวัลอะไรก็ว่ามาเถอะ？" ฝ่าบาทรู้ว่าหยุนถิงเจ้าเล่ห์ดั่งสุนัขจิ้งจอก หากไม่ให้รางวัลแก่นางสักหน่อย คงไม่ยอมเอาออกมาแน่นอน

หากเป็นคนอื่น ฝ่าบาทสามารถเก็บรวบรวมไว้อย่างกระด้างกระเดื่องได้ แต่หยุนถิงเป็นคนที่จวินหย่วนโยวใส่ใจ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงใช้วิธีที่อ่อนโยนเท่านั้น

“ฝ่าบาทไม่จำเป็นเกรงใจเยี่ยงนี้ การรับใช้แคว้นเป็นหน้าที่ของหม่อมฉันอยู่แล้ว หม่อมฉันยินดีถวายผงยาแด่ฝ่าบาท แต่ผงยานั้นล้ำค่ายิ่งนัก กระบวนการผลิตยุ่งยาก และขั้นตอนก็ซับซ้อน ดังนั้นสิ่งที่หม่อมฉันเสนอให้นั้นจะไม่มากนัก แต่รับรองว่าการที่จะทำให้รายได้ของเหล้าขาวแห่งแคว้นต้าเยียนเพิ่มขึ้นเป็นหลายสิบเท่าไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน”

“นี่เป็นสูตรเฉพาะของหม่อมฉัน ฝ่าบาทโปรดให้ให้อภัย หม่อมฉันไม่สามารถสอนให้คนภายนอกได้ เพราะสอนลูกศิษย์เป็นแล้วอาจารย์ก็จะอดตาย อีกอย่างฝ่าบาทสามารถรับรองได้หรือว่าคนอื่นจะจงรักภักดีชั่วชีวิต และจะไม่มีวันทรยศ”

“หากมีคนใดทรยศแล้วสอนให้กับอีกสามแคว้น เกรงว่าคงจะส่งผลร้ายแรงต่อเศรษฐกิจของแคว้นต้าเยียน ส่วนหม่อมฉันก็เป็นคนต้าเยียน ครอบครัวและญาติพี่น้องก็ล้วนอยู่ในแคว้นต้าเยียน ท่านพ่อและสามีของหม่อมฉันต่างก็จงรักภักดีต่อฝ่าบาท ดังนั้นหม่อมฉันเองก็ต้องซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ของตัวเองอยู่แล้ว“

“หากฝ่าบาทอยากให้รางวัลแก่หม่อมฉันจริง เช่นนั้นก็ให้รางวัลท่านพ่อหม่อมฉันเถิด ท่านพ่อรับใช้แว่นแคว้นมาทั้งชีวิต ทุ่มเทสติปัญญาเเละความสามารถ ตราบจนชีวิตหาไม่ ตอนนี้แก่แล้ว ขอให้ฝ่าบาทโปรดอย่างให้ท่านพ่อได้ทำงานหนักเกินไป ตราบใดที่ท่านพ่อยังเป็นเฉิงเซี่ยงของฝ่าบาทวันหนึ่ง หม่อมฉันก็จะซาบซึ้งฝ่าบาทถึงวันนั้น และทุ่มเทสติปัญญาเเละความสามารถ ตราบจนชีวิตหาไม่" ทุกคำและทุกประโยคที่หยุนถิงกล่าวมา ล้วนเต็มไปด้วยความเคารพ

ฝ่าบาทมองนางอย่างลึกซึ้ง เขาคิดไม่ถึงว่าหยุนถิงจะมีความคิดเห็นเช่นนี้

แม้จะไม่สามารถรับประกันได้ว่าผู้จงรรักภักดีที่อยู่ต่อหน้านี้ จะยังคงจงรักภักดีต่อไปในอนาคตได้หรือไม่ แต่เขากลับลืมว่ายังมีคำพูดที่ว่าทรยศนี้ไป

แต่อีนังหนูนี้พูดอย่างซื่อสัตย์ และกล้าหาญมากเช่นนี้ ก็เพราะว่าอยากขอการรับประกันให้หยุนเฉิงเซี่ยง หากวันหนึ่งถอดถอนตำแหน่งของหยุนเฉิงเซี่ยงทิ้ง เกรงว่าอีนังหนูนี้ก็คงไม่ให้ผงยาแล้วสินะ แต่นั่นก็เป็นเรื่องทีหลัง ต่อนี้แค่นางตอบตกลงก็พอแล้ว