บทที่855 ทั้งชีวิตนี้นอกจากเขาจะไม่ย่อมแต่งกับชายอื่น

หยุนถิงหันมองหยุนห้า "พี่ห้า เจ้าชอบนางจากใจจริงหรือ？"

"น้องสาวเจ้าพูดอะไรของเจ้า ข้าก็ต้องชอบนางจริงอยู่แล้ว เพื่อนาง ข้ายอมสละทุกอย่างแม้กระทั่งชีวิตของข้า!" สีหน้าของหยุนห้าตึงเครียดเล็กน้อย

"รู้ความตั้งใจของเจ้า ข้าถึงจะทำอะไรได้สะดวกหน่อย ตอนนี้สถานการณ์ของตระกูลเก๋อเป็นอย่างไรบ้าง？" หยุนถิงถาม

“เรียนซื่อจื่อเฟย ตระกูลเก๋อเป็นหนึ่งในแปดตระกูลใหญ่ ตอนนี้เจ้าบ้านคือเก๋อเฟิง เขามีลูกสาวหนึ่งคน ลูกชายสองคน

ว่ากันว่าลูกสาวนอกสมรสคนนี้ เป็นลูกที่เก๋อเฟิงออกไปทัศนาจร และได้รักแรกพบกับหญิงเก็บชาคนหนึ่ง ไม่นานทั้งสองก็มีลูกแล้ว

ต่อมาหญิงเก็บชากลับตระกูลเก๋อกับเขา แน่นอนว่าฮูหยินของเจ้าบ้านก็รับนางไม่ได้ ทรมานและทารุณนางด้วยทุกวิถีทาง

จนหญิงเก็บชาคนนั้นเสียชีวิตภายในเวลาไม่กี่ปีหลังจากให้กำเนิดลูกสาว และลูกสาวของนางก็สูญเสียแม่ไปตั้งแต่เด็ก ชีวิตในตระกูลเก๋อก็สามารถจินตนาการออกได้" หลงเอ้อตอบกลับทันที

"ในเมื่อเช่นนี้ พวกข้าก็ไปพบลูกสาวนอกสมรสที่พี่ห้าชอบสักหน่อย" หยุนถิงกล่าว

“น้องสาว ไปกันเถอะ” หยุนห้าเร่ง

"ถิงเอ๋อร์ ข้าไปกับเจ้า" จวินหย่วนโยวเดินมา

"อืม!"

จากนั้นทุกคนก็ขึ้นรถม้าและตรงไปยังตระกูลเก๋อที่อยู่นอกเมือง

ตระกูลเก๋อซึ่งเป็นหนึ่งในแปดตระกูลใหญ่นั้น ถูกสร้างไว้บนไหล่เขาทางตอนใต้ของเมือง ไม่ยุ่งเกี่ยวกับราชสำนัก ไม่ทำธุรกิจ แต่กลับได้ชื่อเสียงเพราะวิชากกลไก ว่ากันว่ากลไกหลายแห่งของสี่แแคว้นนั้นล้วนทำมาจากฝีมือของตระกูลเก๋อ

รถม้าหยุดลงที่เชิงเขา จวินหย่วนโยวจับมือหยุนถิง ทั้งสองเดินนำหน้าสุด

"ถิงเอ๋อร์ ระวังรื่น" จวินหย่วนโยวกล่าวด้วยความเป็นห่วง

"อืม"

หยุนห้าเดินตามหลัง เพราะเขาไม่เป็นวรยุทธ และชอบนักปัญญาชนและการเขียนมาตั้งแต่เด็ก ดังนั้นกำลังของหยุนห้าจึงไม่ค่อยดีนัก เดินไปไม่นานก็เริ่มหอบ

"พี่ห้า พวกข้าพักหน่อยหรือไม่？" หยุนถิงเสนอแนะ

"ไม่ได้ หงหลิงคงกำลังถูกทรมานอยู่แน่เลย ไม่รู้ว่าพวกเขาทรมานหงหลิงอย่างไร ข้าจะพักผ่อนไม่ได้ พวกข้ารีบไปกันเถอะ" หยุนห้ากังวลเป็นอย่างยิ่ง

หยุนถิงเห็นเขากังวลขนาดนี้ ก็เร่งความเร็วทันที

ขณะนี้ ณ ห้องโถงของตระกูลเก๋อ

เก๋อฉีคุณหนูใหญ่ของตระกูลเก๋อกำลังเฆี่ยนหงหลิง "อีนังแพศยาที่ไม่เอาไหน ความประพฤติเหมือนแม่เจ้าชัดๆเลย ทนความโดดเดี่ยวไม่ได้จนกล้าไปยั่วยวนชายนอก ขายหน้าตระกูลเก๋อของพวกข้ายิ่งนัก!"

หงหลิงเจ็บจนหน้าซีด เมื่อแส้เฆี่ยนลงบนตัวเสื้อผ้าก็เปื้อนเลือด เจ็บจนนางขมวดคิ้ว

“คุณหนูใหญ่ ข้าไม่ได้ลักลอบเป็นชู้กับชายนอก ข้ากับเขาต่างก็รักกัน” หงหลิงโต้กลับ

“เชอะ รักกันซึ่งกันและกัน ในใต้หล้านี้ไม่มีเรื่องรักกันซึ่งกันและกันอะไรแบบนี้ ลูกสาวนอกสมรสเช่นเจ้าก็คู่ควรมาบอกว่ารักกันซึ่งกันและกันด้วยหรือ

รีบบอกว่าผู้ชายต่ำช้าคนนั้นเป็นใคร มิฉะนั้นข้าจะให้เจ้าตายทั้งเป็น ขายหน้าตระกูลเก๋อของพวกข้า เจ้าไม่คู่ควรที่จะเป็นลูกสาวของตระกูลเก๋อ" เก๋อฉีพูดและเฆี่ยนนางอีกครั้ง

เจ็บจนหงหลิงล้มลงกับพื้น มุมปากมีเลือดไหลออกมา เห็นได้ชัดว่าเก๋อฉีใช้แรงมาเพียงใด

“เขาไม่ใช่ผู้ชายต่ำช้า เขาเป็นคนที่ข้ารัก ข้าไม่มีวันบอกเจ้า” หงหลิงคัดค้าน