บทที่860 โปรดให้ข้าพบหน้านางเป็นครั้งสุดท้าย

จั๋วยีอุ้มวี่รั่วยีจากไป เฝ้าพิทักษ์ในหลังเขาเห็นคุณหนูใหญ่กลายเป็นสพาภเช่นนี้ ต่างก็ตกใจกลัว จะกล้าขัดหวางสักที่ไหนกัน รีบไปรายงานกับฮูหยินเจ้าทะเลทันที

เมื่อเซียวหลันได้ยินว่าวี่รั่วยีได้รับบาดเจ็บ ก็ตกตะลึงเช่นกัน จึงไปดูด้วยตนเอง

พื้นที่ต้องห้ามในหลังเขา ได้รับการคุ้มกันโดยเหล่าลูกศิษย์โดยเฉพาะ มีคนกล้าลงมือกับวี่รั่วยีต่อหน้าต่อตานาง บังอาจยิ่งนัก

เมื่อเห็นวี่รั่วยีตัวเต็มไปด้วยคราบเลือด หน้าก็เสียโฉม และนอนอยู่บนเตียงหายใจแขม่วๆ เซียวหลันก็ตกตะลึงยิ่งนัก

“ยีเอ๋อร์ ทำไมเจ้าถึงบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ ใครเป็นคนทำ โหดร้ายเยี่ยงนี้？” เซียวหลันถาม

วี่รั่วยีมองนางอย่างเย็นชา "ท่านให้หยุนถิงไปหลังเขา วางยาให้ข้า และทำให้ข้าบาดเจ็บเช่นนี้ แต่ตอนนี้ท่านกลับแสร้งทำเป็นไม่รู้？"

สีหน้าของเซียวหลันเย็นชาลง "หยุนถิง หยุนถิงอะไรกัน ข้าจะให้คนไปทำร้ายเจ้าได้อย่างไร เจ้าเป็นลูกสาวข้านะ"

“เชอะ ลูกสาว ข้าเป็นลูกสาวท่านจริงหรือ？” วี่รั่วยีทำเสียงเชอะ

ใจของเซียวหลันรู้สึกไม่ดี หรือว่านางก็รู้ตัวตนที่แท้จริงของตัวเองแล้ว เป็นไปไม่ได้ นอกจากหยุนถิงคนอื่นไม่รู้ หรือว่าหยุนถิงเป็นคนบอกนาง

ช่วงนี้ เซียวหลันให้คนไปสืบข่าวของลูกสาวกู้เยว่หลัว และบวกกับก่อนหน้านี้วี่รั่วยีบอกว่าจิ่วฟ่างก็คือจวินหย่วนโยว ดังนั้นเซียวหลันจึงให้คนหาภาพวาดของจวินหย่วนโยวและคนรอบข้างของเขามา จึงยืนยันตัวตนของหยุนถิงได้

เซียวหลันกลัวว่าหยุนถิงจะเปิดโปงตัวเอง ดังนั้นช่วงนี้จึงได้ทำการวางแผนเตรียมกันมาโดยตลอด แต่คิดไม่ถึงว่านางกลับไปที่หลังเขา

แต่ในขณะนี้ ต่อหน้าจั๋วยีและคนรับใช้ เซียวหลันก็ไม่มีทางยอมรับอยู่แล้ว

“ยีเอ๋อร์ ข้าเป็นลูกสาวที่ข้าตั้งท้องมาสิบเดือนแล้วคลอดออกมา ข้ารู้ว่าเจ้าเสียโฉมและบาดเจ็บแบบนี้ ในชั่วขณะมันยากที่จะรับได้ จึงได้พูดเรื่องไร้สาระเช่นนี้ออกมา

แม่เข้าใจ ข้าไม่โทษเจ้า เรื่องนี้เป็นความประมาทเลินเล่อของแม่เอง ต่อให้ใช้กำลังทั้งหมดของเกาะเทียนหลง ข้าก็จะล้างแค้นให้เจ้าให้ได้

สิ่งที่เร่งด่วนที่สุดในตอนนี้คือรักษาใบหน้าเจ้า ไปเชิญหมอเร็ว ให้เขาใช้สมุนไพรที่ดีที่สุดรักษาใบหน้าและร่างกายของยีเอ๋อร์ และให้นางกลับฟื้นฟูมาเป็นเหมือนปกติ! " เซียวหลันกล่าวอย่างเป็นทุกข์

“ขอรับ!” คนรับใช้รีบไปทำทันที

วี่รั่วยีเห็นนางพูดเช่นนี้ ก็ไม่ได้จับจุดผิดของนางเอาไว้ไม่ปล่อย สิ่งที่เร่งด่วนที่สุดในตอนนี้ไม่ใช่หักหน้ากับเซียวหลัน แต่ต้องรักษาร่างกายและโฉมหน้าของตัวเองก่อน

ในเมื่อหยุนถิงปลอมตัวเข้าหลังเขา แน่นอนว่าก็ต้องหลอกทุกคนได้หมด ไม่แน่เซียวหลันอาจไม่รู้ก็ได้

"จั๋วยี เจ้าไปสืบด้วยตนเอง หากหยุนถิงเป็นคนทำจริง ต่อให้ใช้กำลังทั้งสองของเกาะเทียนหลงก็ต้องช่วยยีเอ๋อร์ล้างแค้น!" น้ำเสียงการสั่งการของเซียวหลัน อย่างไม่ต้องสงสัย

ที่นี่ นางมีเหตุผลที่ออกมือสักที

“ขอรับ!” จั๋วยีรับคำสั่ง

“คุณหนูใหญ่ ทำไมเจ้าถึงบาดเจ็บมากเช่นนี้ เป็นความผิดของบ่าวเอง เป็นบ่าวที่ไร้ประโยชน์ไม่สามารถปกป้องท่านได้ คุณหนูใหญ่ท่านคงเจ็บมาสินะ!” สาวใช้หรงเอ๋อร์รีบวิ่งมาและร้องไห้ทันที

ในสายตาของทุกคน ต่างก็คิดว่านางเป็นสาวรับใช้ที่จงรักภักดี ต่างก็ชื่นชมนางยิ่งนัก

เซียวหลันชำเลืองมองหรงเอ๋อร์ "เจ้าคือคนสนิทที่ไว้เนื้อเชื่อใจของยีเอ๋อร์ จากนี้ไปเจ้าดูแลยีเอ๋อร์ ต้องระวังดีๆ!"

“เจ้าค่ะ!”

หรงเอ๋อร์เฝ้าดูเซียวหลันพาฝูงชนจากไป ชำเหลือบมองใบหน้าที่เสียโฉมของวี่รั่วยีที่อยู่บนเตียง ในตามีร่องรอยของความได้ใจแวบผ่านไป

หลังเซียวหลันจากไป ระหว่างทางก็พบวี่อู๋เสีย "อู๋เสีย ช่วงนี้ไม่เห็นเจ้าเลย？"

วี่อู๋เสียคำนับด้วยความเคารพ "คำนับฮูหยิน ปกติข้าก็มักเล่นตลกไปทั่ว ช่วงนี้จับจิ้งหรีดได้สองสามตัวที่หลังเขา ข้าจึงให้พวกมันสู้กันสู้สู้-------"