บทที่ 100 โรงแรมว่างไห่ ตระกูลเศรษฐีดุจหมู่เมฆ!

เพื่อที่จะขอเสิ่นรั่วชิงแต่งงานอย่างเป็นทางการในคืนนี้ เย่อู๋เทียนได้แต่งตัวอย่างสง่างาม

เสื้อผ้าทั้งหมดของเขาได้เปลี่ยนบุคลิกทั้งหมดของเขาไป

ผมที่สั้นสะอาดสะอ้าน ใบหน้าที่เฉียบคมเข้ากับชุดสูทที่ออกแบบมาโดยเฉพาะ

หน้าตาหาที่เปรียบมิได้ พริ้มเพราดั่งหยก

และเพราะเหตุนี้เช่นกัน

ที่ส่งผลให้ผู้หญิงทุกคนที่สัญจรไปมาผ่านเขาล้วนต้องประทับใจในบุคลิกของเขา

น่าเสียดายที่เห็นเสิ่นรั่วชิงอยู่ข้างๆ เขา

ผู้หญิงเดินถนนทุกคนไม่ว่าจะสวยแค่ไหนก็กลายเป็นเหมือนเมล็ดข้าวที่แข่งขันกับดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ไปเสีย!

ส่วนชายบางคนที่เดินอยู่ที่ถนนรอบๆ

เมื่อเห็นเย่อู๋เทียนเข้าก็ล้วนคิดไปว่ามีผู้ชายแบบนี้อยู่บนโลกนี้ได้อย่างไรกัน?

จะบอกว่าเขาเป็นชายหน้าหวาน?

ก็ไม่ค่อยเหมาะสม

บอกว่าเขาเป็นชายคุณชายผู้สง่างาม?

ก็ไม่พอ

กล่าวได้ว่าผู้ที่เดินผ่านไปมาทั้งชายและหญิงต่างก็ไม่สามารถอธิบายเสน่ห์ของเย่อู๋เทียนได้ในขณะนี้

มันเหมือนกับ...

ทำให้คนยากแม้กระทั่งจะเกิดความคิดอิจฉาริษยาขึ้นมาได้

ทุกอย่างล้วนสอดคล้องเป็นธรรมชาติ

เมื่อเผชิญกับคำถามที่เสิ่นรั่วชิงเพิ่งเอ่ยขึ้น เย่อู๋เทียนไม่ได้ตอบโดยตรง แต่ทำเพียงแค่ยิ้มและพูดประโยคหนึ่ง

“ผมอยู่กับคุณทุกวัน ผมก็ต้องจริงจังขึ้นบ้างสิ”

เสิ่นรั่วชิงหน้าแดงเล็กน้อย เธอกัดริมฝีปากล่างเบาๆ และตอบเสียงเบา

“อย่างนั้น จากนี้ไปฉันจะต้องแต่งตัวให้สวยกว่านี้”

ขณะที่เย่อู๋เทียนกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง

จู่ๆ มือถือของเขาก็ดังขึ้น เป็นสายจากฝ่าบาทผู้สูงส่ง

หลังจากกดรับสาย เสียงของฝ่าบาทผู้สูงส่ง ก็ดังมาจากอีกด้านหนึ่ง

“ชิงตี้ถึงหรือยัง?”

เย่อู๋เทียนตอบกลับ

"ใกล้จะถึงแล้ว"

ฝ่าบาทผู้สูงส่งหัวเราะอย่างเบิกบาน

“รั่วชิงก็มาแล้วใช่ไหม? คืนนี้เธอต่างหากที่เป็นตัวละครหลัก”

เย่อู๋เทียนเหลือบมองไปที่เสิ่นรั่วชิงซึ่งอยู่ข้างๆ เขา รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

"เธออยู่ข้างๆ ฉัน"

ฝ่าบาทผู้สูงส่งกล่าวด้วยความพอใจอย่างมาก

"ดี ดีมาก ทางโรงแรมว่างไห่พร้อมแล้ว"

"วันนี้ เป็นงานฉลองของครอบครัว แขกทุกคนล้วนเป็นคนกันเอง งานฉลองนี้จัดขึ้นที่ห้องระดับสวรรค์ที่ชั้นบนสุดของโรงแรมว่างไห่”

เย่อู๋เทียนตอบกลับ

"ดี"

หลังวางสาย เย่อู๋เทียนก็จับมือเสิ่นรั่วชิงและเดินไปที่โรงแรมว่างไห่

……

ที่ประตูโรงแรมว่างไห่

นอกจากคนของตระกูลโล่ในตี้ตูแล้ว ตระกูลเฉียนจากเจียงไห่ ตระกูลเผยตระกูลเจียง และคนใหญ่คนโตบางกลุ่มของเจียงไห่ก็ล้วนมาถึงหมดแล้ว

อาจกล่าวได้ว่าตระกูลเศรษฐีดุจหมู่เมฆ

ทุกคนในตระกูลหวง ก็มาถึงแล้วเช่นกัน

เมื่อเห็นฉากที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ที่ด้านหน้าของ โรงแรมว่างไห่ใบหน้าของหวงเจี้ยนเย่ก็เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

คนที่อยู่ตรงหน้าเหล่านี้

ไม่ว่าจะเป็นเฉียนจิ้งคุนหรือเผยว่านหลี่

คืนนี้ คนที่ถูกกำหนดให้เป็นดาวเด่นก็คือตระกูลหวง

หวงหย่าเฟยสวมชุดราตรีหรูหรา

เธอลงจากรถหรู

ทั้งตัวสง่างามและหรูหรา

และเอาชนะหญิงสาวที่มีชื่อเสียงบางคนในงานไปได้จริงๆ

เพียงแค่เหยียบพรมแดงหน้าประตู เธอก็ดึงดูดความสนใจจากผู้คนมากมายในที่งาน

ในเวลานี้ หวงหย่าเฟยเองก็เต็มไปด้วยความเขินอาย

เพราะในชีวิตนี้...

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้สัมผัสกับงานที่ยิ่งใหญ่มากขนาดนี้

และเธอ...

ก็เป็นตัวเอกในคืนนี้

เธอถูกกำหนดมาให้โดดเด่นเหนือใคร!

ในขณะนี้ โล่เชียนฟานลูกพี่ลูกน้องของเจียงอานไท่ และ เจียงอู่ฟูพ่อของเจียงอานไท่ก็ไปมารับหวงต้าไห่มาที่งาน

ช่วยไม่ได้

ไม่เห็นแก่หน้าพระสงฆ์ก็ยังต้องเห็นแก่หน้าพระพุทธ

ใครใช้ให้หวงต้าไห่สองสามีภรรยามีลูกสาวบุญธรรมที่ดีกัน?

ความจริงก็เป็นเช่นนั้น

ไม่ว่าจะเป็นโล่เชียนฟานหรือเจียงอู่ฟู

ล้วนไม่รู้แน่ว่าทำไมฝ่าบาทผู้สูงส่งถึงรับเสิ่นรั่วชิง ผู้หญิงที่ไม่เป็นที่รู้จักคนหนึ่งมาเป็นน้องสาวบุญธรรม...

อย่างไรก็ตาม มันไม่สำคัญ

พวกเขาไม่มีคุณสมบัติที่จะคาดเดาความคิดของฝ่าบาทผู้สูงส่ง

หวงต้าไห่และภรรยาของเขาเหมือนกัน

จนถึงตอนนี้ พวกเขาก็ยังงมอยู่ในความมืด

คิดให้สมองแตกก็คิดไม่ออกว่า ทำไมฝ่าบาทผู้สูงส่งถึงได้รับลูกสาวบุญธรรมของพวกเขาเป็นน้องสาวบุญธรรม