ตอนที่ 266
บทที่ 266 แค่นี้เหรอ? เย่หวงเยเหมือนถูกฟ้าผ่า!
October 31, 2026
เมื่อเย่หวงเยมองไปที่เสิ่นรั่วชิง เสิ่นรั่วชิงก็มองมาที่เย่หวงเยเช่นกัน
ผู้หญิงสองคนสบสายตากันด้วยระยะห่างที่พอดิบพอดี…
ในเวลาเดียวกัน ก็เกิดความรู้สึกว่าไม่ใช่ศัตรูกัน แต่เป็นมากกว่าศัตรู
ไม่มีทางเลือก หน้าตาของผู้หญิงสองคนนั้นโดดเด่นเกินไป!
ในสายตาของเสิ่นรั่วชิง
ผู้หญิงแบบเย่หวงเยนั้นทำให้เธอรู้สึกทึ่งมาก
เธอเชื่อเสมอว่าผู้หญิงผิวเหลืองคนไหนที่สูงเกิน 1.80 เมตร จะไม่ค่อยสวยเท่าไหร่
ผู้หญิงผิวเหลืองที่สูงเกินสองเมตรและหน้าตาดีหาได้ยากยิ่ง
แต่เห็นได้ชัดว่าเย่หวงเยเป็นผู้หญิงที่หาได้ยากยิ่งคนนั้น
และในสายตาของเย่หวงเย
เสิ่นรั่วชิงเป็นเทพธิดาที่โดดเด่นที่สุด เป็นนางฟ้า 6 ปีกในตำนาน!
ทั้งรูปร่างและหน้าตาของเธอสมบูรณ์แบบไร้ที่ติด เป็นลูกรักพระเจ้าอย่างแท้จริง!
เย่หวงเยไม่เคยคาดคิดมาก่อน…
ภรรยาของเย่อู๋เทียนจะสมบูรณ์แบบถึงขนาดนี้ได้อย่างไร เทียบกับรูปถ่ายแล้วมันกินใจยิ่งกว่าเสียอีก!
แต่ว่า…
ผู้หญิงอย่างเสิ่นรั่วชิงคนนี้ ไม่มีดีอะไรนอกจากความสวย
ไม่มีวิชาเหมือนที่เย่อู๋เทียนพูด!
ไม่มีแม้แต่กลิ่นอายของวิชาบู๊จากร่างกายของเสิ่นรั่วชิงแม้แต่น้อย!
ผู้หญิงแบบนี้? เย่อู๋เทียนเป็นบ้าอะไรถึงต้องให้ตนไปสู้กับเธอด้วย?
หรือว่าเย่อู๋เทียนเบื่อเสิ่นรั่วชิงคนนี้แล้ว ต้องการยืมมือของตนมาฆ่าเสิ่นรั่วชิง?
แต่เมื่อเย่หวงเยคิดได้เช่นนี้ เสิ่นรั่วชิงก็เดินมาถึงแล้ว
ใบหน้าที่สวยงามกินใจของเธอ นอกจากสร้างความตะลึงให้กับเย่หวงเยแล้ว ยังมีความสงสัยผุดขึ้นในแววตาของเธอด้วย
เห็นได้ชัดว่าเมื่อเธอเพิ่งเดินมาถึงประตู ก็ได้ยินในสิ่งที่เย่หวงเยเพิ่งพูดไป
ตนนั้นสวยจนเป็นภัยต่อประเทศชาติและประชาชน หากมีตนอยู่ ผู้ชายของตน จะทำงานให้เธออย่างสบายใจได้อย่างไร?
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
หรือว่าสาวสวยร่างสูงคนนี้จะตกหลุมรักผู้ชายของตนเข้าแล้ว?
ยิ่งไปกว่านั้น เกิดอะไรขึ้นกับผู้หญิงใส่ชุดกี่เพ้าสีน้ำเงินอ่อน หน้าสวยราวกับตุ๊กตาที่นอนอยู่บนพื้นคนนี้?
แต่เย่อู๋เทียนในเวลานี้ ใบหน้ามีรอยยิ้มเล็กน้อย พูดกับเสิ่นรั่วชิงว่า “ทำไมถึงเร็วจัง?”
เสิ่นรั่วชิงกล่าว “ขับเครื่องบินมา”
เย่อู๋เทียนพยักหน้าและพูดว่า “งั้นดีเลย ช่วยผมแก้ปัญหาเฉพาะนี้หน่อย”
เสิ่นรั่วชิงยิ่งงุนงงมากขึ้น พลางถามว่า “ปัญหาอะไร?”
เย่อู๋เทียนชี้ไปที่เย่หวงเย แล้วอธิบายอย่างใจเย็น
“เธอชื่อเย่หวงเย คิดว่าตัวเองฉลาด วางกับดักผม คิดจะยืมมือผมฆ่าคน ผมไม่พอใจมาก แต่เธอแข็งแกร่งมาก ไม่เปิดโอกาสให้ผมปฏิเสธเลย จากนั้นผมก็ทำวางเดิมพันกับเธอ ผมบอกว่า หากเธอสามารถรับมือสามกระบวนท่าจากเธอได้ ผมก็จะเชื่อฟังเขา ตรงกันข้าม เธอก็ต้องฟังผมเหมือนกัน”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ รอยยิ้มบางๆ จึงปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเย่อู๋เทียน แล้วกล่าวเสริมอีกประโยคหนึ่ง
“เอาคุณไปพนันกับผู้หญิงคนอื่น ถ้าคุณไม่สบายใจ เรื่องนี้ผมจะแก้ไขเอง”
เสิ่นรั่วชิงมีสีหน้าตกใจ
“คุณหมายความว่า อยากให้ฉันสู้กับภรรยาคุณเหรอ?”
เย่อู๋เทียนถามกลับ
“ได้หรือเปล่า?”
เสิ่นรั่วชิงไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร
อย่างไรก็คาดคิดไม่ถึง…
ตนมาที่เจียงหนานเพื่อซื้อเครื่องประดับกับเย่อู๋เทียน แต่เขากลับให้ตนไปต่อสู้กับผู้หญิงคนอื่น!
เสิ่นรั่วชิงมองไปที่เย่อู๋เทียนครู่หนึ่งด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ
“คุณจริงจังหรือเปล่า?”
เย่อู๋เทียนสีหน้าจริงจังอย่างหาที่เปรียบมิได้
“พยายามไม่ทำให้โต๊ะและเก้าอี้ที่นี่เสียหาย ต่อสู้ให้เสร็จโดยเร็วที่สุด แค่กำราบเธอก็พอแล้ว”
เสิ่นรั่วชิงกล่าวด้วยสีหน้าเศร้าหมอง
“ฉันสู้ไม่เป็นหรอก!”
“…”
เย่อู๋เทียนพูดไม่ออกชั่วขณะ
ในเวลานี้เย่หวงเยทนดูต่อไปไม่ไหว และทนฟังต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว
เย่หวงเยคิดว่า…
ตนเองไม่เคยถูกทำให้อับอายมาก่อน!
เย่อู๋เทียนให้ผู้หญิงที่ไม่มีวิชาและต่อสู้ไม่เป็นมาสู้กับตนงั้นหรือ?
ล้อเล่นอะไรกันเนี่ย?
เย่หวงเยหรี่ตามองแล้วพูดกับเย่อู๋เทียนอย่างเย็นชา “ผู้ชายอย่างคุณเนี่ย น่าเบื่อจริงๆ!”
เย่อู๋เทียนยิ้มโดยไม่พูดอะไร
เย่หวงเยยักไหล่และส่งเสียงยิ้มเยาะ
“เอาล่ะ ในเมื่อคุณไม่ชอบภรรยาของคุณขนาดนั้น ถ้าอย่างนั้นฉันจะอนุเคราะห์ช่วยฆ่าเธอให้ เพื่อแก้ปัญหาความวิตกกังวลของคุณ ต่อไป คุณจะได้อยู่ให้ฉันใช้อย่างสบายใจ!”
เย่หวงเยพูดพลางมองไปที่เสิ่นรั่วชิง
ลงมือทันที
แต่เมื่อมือใหญ่เกิดมนุษย์ของเขาเอื้อมมาถึงหน้าลำคอของเสิ่นรั่วชิง…
ผัวะ!
เสิ่นรั่วชิงก็ยกมือขึ้นฟาดไปที่หลังมือของเย่หวงเย