ตอนที่ 279
บทที่ 279 ไปเรียกลูกชายของผมเย่ฉิงชาง การแสดงที่น่าสนุก เริ่ม! 2
October 22, 2026
ภายใต้สายตาของทุกคน เจ้าของเงานี้ คุกเข่าลงต่อหน้าเย่อู๋เทียน
สายตาที่มองไปยังเย่อู๋เทียน เต็มไปด้วยความกลัวและความปรารถนา
คนๆนี้ นอกจากหานเฟิ่งแตวแล้วยังจะเป็นใครอีก?
ปีที่แล้ว เขาก็เหมือนกัน เพราะความโลภ จึงได้เรียนพลังแก่นม่วงและวิชาชี่จักรพรรดิกับหานเฟิ่งเฉา
หนึ่งปีแล้ว
เขาทนทุกข์ทรมานจากการขาดของเส้นลมปราณทุกวัน
ทนไม่ไหวอีกแล้วจริงๆ
"ผู้นำตระกูล ผมก็นามสกุลหานเหมือนกัน ผมชื่อหานเฟิ่งแตวได้โปรด ได้โปรดเตะผมด้วยเถอะ!"
“คุณเตะผมหนึ่งที ผมสาบาน ผมจะเชื่อฟังคุณทุกอย่าง!”
"ผม...เมื่อกี้ผมทำผิดต่อนายหญิง ผมขอโทษ ผมขอโทษจริงๆ!"
ขณะพูด
บูม! บูม! บูม!
หานเฟิ่งแตวผู้ซึ่งยังหยิ่งผยองต่อหน้าหานฟางอวี้ ตอนนี้กำลังคุกเข่าต่อหน้าเย่อู๋เทียน และก้มกราบไม่หยุด!
ในขณะนี้หานฟางอวี้เดินเข้ามา
“อยากโดนเตะมากเลยใช่ไหม?”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทำไมต้องรบกวนผู้นำตระกูลของผมด้วย?ผมจะเตะคุณเอง!”
หานเฟิ่งแตวจ้องไปที่หานฟางอวี้
“ไปให้พ้น!ไอ้เหี้ย มึงคิดว่าตัวเองเป็นใคร?การเตะของมึงเทียบได้กับการเตะของผู้นำตระกูลหรือ?”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา มีแต่ฟ้าที่รู้ว่าหานฟางอวี้รู้สึกอย่างไร
หานเฟิ่งแตวกอดขาของเย่อู๋เทียนไว้ ร้องไห้อย่างขมขื่น
“ท่านผู้นำ! พ่อ! ผมขอร้องล่ะ! เตะผมที! เตะจุดตันเถียนของผมให้แตกสลาย! เตะผมบินออกไปเถอะ!”
"ปีที่ผ่านมานี้ ผมทรมานเกินไปแล้ว!"
เย่อู๋เทียนยกขาของเขาขึ้น
หานเฟิ่งแตว!
บินออกไปทันที!
แต่เมื่อเขาล้มลงกับพื้น เมื่อกี้ตอนที่เขาคุกเข่าอยู่อย่างไร ก็ยังคุกเข่าอยู่อย่างนั้น
วิชายังไม่ถูกทำลาย!
เย่อู๋เทียนมองไปที่หานเฟิ่งแตวอย่างเย็นชา
“คุณคู่ควรไหม?”
ใบหน้าของหานเฟิ่งแตวซีดเซียว
คิดไม่ถึงว่า ตนเองไม่มีแม้แต่สิทธิที่จะโดนเย่อู๋เทียนเตะให้วิชาพังทะลายด้วยซ้ำ!
สิ้นหวัง!
หานเฟิ่งแตวสิ้นหวังอย่างสมบูรณ์!
ในขณะนี้ หานตี้ซือ เดินออกมาจากฝูงชน
ไม่ว่าจะเป็นหานเฟิ่งแตวหรือหานเฟิ่งเฉาที่ถูกทำลายวิชาแล้ว หลังจากที่ได้เห็นหานตี้ซือ เหมือนเห็นความหวัง
หานเฟิ่งเฉาไม่สามารถเดินได้อีกต่อไป
หานเฟิ่งแตววิ่งไปหาหานตี้ซือเหมือนบ้า
ก้มกราบไม่หยุด!
"ท่านปู่ซือ วิชาทั้งหมดของผม มาจากพี่ชายของผม ผมเป็นศิษย์หลานของท่าน โปรดช่วยผมขอร้องเย่อู๋เทียน...ช่วยขอร้องต่อผู้นำตระกูลหน่อยเถอะ ช่วยทำลายวิชาของผมเถอะ!"
“ท่านปู่ซือ ผมขอร้อง ท่านพูดอะไรซักหน่อยเถอะ ให้ผู้นำตระกูลช่วยทำลายวิชาของผมเถอะ!”
สีหน้าของหานตี้ซือ เปลี่ยนเป็นสีแดงบ้างขาวบ้าง
ภายใต้สายตาของคนนอก
เรื่องน่าอับอายของครอบครัว คนอื่นรู้หมดแล้ว
ทันใดนั้น หานตี้ซือก็ตบหัวของหานเฟิ่งแตวด้วยฝ่ามือของเขา
บูม!
วิชาทั้งหมดของหานเฟิ่งแตว พังทะลายจนหมด
ล้มลงอยู่บนพื้น
ในนั้น……
เงียบกริบ!
ไม่มีใครคาดคิดว่า หานตี้ซือ ซึ่งมีอายุมากแต่ก็ยังแข็งแรง จะเหมือนกับเย่อู๋เทียน ซึ่งสามารถทำลายวิชาของผู้อื่นได้!
ยิ่งกว่านั้น ใช้เพียงฝ่ามือเท่านั้น
หานเฟิ่งแตวที่อยู่บนพื้น มองไปที่หานตี้ซืออย่างอ่อนแรง
"ขอบคุณ...ขอบคุณครับท่านปู่ซือ..."
หานเฟิ่งเฉาที่อยู่ห่างออกไป ก็ก้มกราบหานตี้ซือจากตรงนั้นเช่นกัน แต่ไม่ได้พูดอะไรสักคำ
แต่ตั้งแต่ต้นจนจบ หานตี้ซือไม่ได้มองไปที่หานเฟิ่งเฉาเลยด้วยซ้ำ
ตอนนั้น……
หานเฟิ่งเฉาได้รับการสอนโดยเขา
ตอนนี้……
กลายเป็นคนทรยศ!
อารมณ์ของหานตี้ซือนั้นซับซ้อนมาก