บทที่ 281 ตอนนี้ในสายตาของเขา ฉันเป็นเหมือนโสเภณีชัดๆ! 2

ถังเจิ้งเฟิงรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากและถามว่า"ต้องใช้แก่นเหรียญม่วงเท่าไหร่ ถึงจะสามารถสร้างเสิ่นรั่วชิงได้หนึ่งคน"

เย่เฉียนหลงไม่ตอบคำพูดของถังเจิ้งเฟิง แต่เปิดยาตันหนึ่งหน้าในมือ ยื่นให้ถังเจิ้งเฟิง และพูดว่า"อ่านยาตันโบราณเหล่านี้เยอะๆก็จะรู้"

ในช่วงเวลาเพียงครู่เดียว ถังเจิ้งเฟิงก็อ่านหน้ายาตันที่เย่เฉียนหลงเปิดให้เขาอ่านจนหมด สีหน้าของเขาบิดเบี้ยวไปสุดขีด และเขาพูดอย่างสั่นเทา"นับหมื่น...แก่นเหรียญม่วงนับหมื่น!"

เย่เฉียนหลงหรี่ตาและพูดว่า"มันอาจจะมากกว่านั้นก็ได้! แต่ผมมั่นใจได้ว่า แก่นเหรียญม่วงในมือของเย่อู๋เทียน จะเป็นตัวเลขที่มากจนเราคาดไม่ถึง!"

ถังเจิ้งเฟิงรู้สึกตื่นเต้นมากและกล่าวว่า"วันนี้ เย่อู๋เทียนจะตายในเงื้อมมือของคุณชายไหม?"

เย่เฉียนหลงหัวเราะและพูดว่า"หากไม่มีความแน่นอนว่าจะชนะ ทำไมตระกูลเย่ของเราถึงต้องพยายามอย่างมากเช่นนี้?สิ่งที่น่าตลกก็คือ เพื่อที่จะสามารถฆ่าเย่อู๋เทียนอย่างถูกต้อง ตระกูลเย่ของเรา ยังได้ใช้พวกกระจอกจากส่วนหลังภูเขาเสวี๋ยนอู่ เพียงเพื่อ... มีข้ออ้างในการออกโจมตี?

เหอะๆ วิธีการกระจอกเช่นนี้ ยังสามารถทำลายโอ่อ่าของตระกูลเย่ได้จริงๆ! "

เมื่อพูดถึงตรงนี้ บนใบหน้าของเย่เฉียนหลงก็เย้ยหยัน และเขากล่าวเสริม"อย่างไรก็ตาม สำหรับแก่นเหรียญม่วงในมือของเย่อู๋เทียน ตระกูลเย่ของเรา เราสามารถทำได้ทุกอย่าง!การหาเงิน ไม่น่าอาย!"

ถังเจิ้งเฟิงยิ้มและพูดว่า"ผู้นำพูดถูก การหาเงิน มันเป็นเรื่องจริง...ไม่น่าอาย!" คิดไม่ถึงว่า คำนี้เพิ่งพูดจบ

เย่เฉียนหลงก็ยกมือขึ้นแล้วปล่อยลง

ผัวะ!

ตบไปตรงหน้าของถังเจิ้งเฟิงโดยตรง

ถังเจิ้งเฟิงไม่ทันได้หยุดด้วยซ้ำ ร่างกายของเขาแข็ง กะทันหัน เลือดไหลออกจาก 7 ทวารร่างกาย และเขาก็ล้มลงกับพื้น

หัวขนาดใหญ่ ดูจากภายนอก เหมือนจะไม่เป็นอะไร มีเพียงเลือดไหลออกจากทวารทั้งเจ็ด แต่กะโหลกด้านในใบหน้า จนถึงเนื้อและเลือดในกะโหลกและสมองกลายเป็นเหมือนเนื้อแตงโมแตก...

เกี่ยวกับสิ่งนี้ เย่เฉียนหลงไม่ได้อธิบายแม้แต่คำเดียว แม้กระทั่งทำเหมือนไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น เขาก้มลงและหยิบยาตันเล่มนั้นในมือของถังเจิ้งเฟิงกลับมา

ถังเจิ้งเฟิง เสียชีวิตอย่างเงียบๆด้วยน้ำมือของเย่เฉียนหลง

จากนั้น เย่ เย่เฉียนหลงทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถือยาตันไว้ เดินไปทางเย่หวงเยและนั่งลงข้างๆเธอ และถามว่า"ได้ยินมาว่า คุณเคยพบกับเย่อู๋เทียนแล้วงั้นหรือ?"