ตอนที่ 386
บทที่ 386 ดาบไป หัวกระเด็น ก็แค่นั้นเอง!
October 22, 2026
ตามด้วยคำพูดนี้ของกัวโพ่จวินจบลง
หานตี้ซือที่อยู่ข้างหลังของเย่อู๋เทียน และหานลั่วเฟย สายตาก็จับจ้องไปที่บนใบหน้าของกัวโพ่จวิน
ใบหน้าของหานตี้ซือ รู้สึกค่อนข้างประหลาดใจเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่าคาดไม่ถึง หลังจากที่กัวโพ่จวินได้เห็นความหวาดกลัวของเย่อู๋เทียน ไม่นึกเลยว่าจะสงบได้ขนาดนี้
ให้ความรู้สึกกับผู้คนว่า แม้จะไม่ค่อยเข้าใจแต่ก็เก่งมาก
ภายใต้สมมติฐานดังกล่าว หานตี้ซืออดไม่ได้ที่จะสงสัยเกี่ยวกับตัวตนของกัวโพ่จวินขึ้นมา
หมอนี่ เป็นใครกันแน่?
ดูจากสภาพรัศมีแล้ว ดูเหมือนจะไม่ได้แข็งแกร่งมากแค่ไหน!
แต่ว่า ทำไมถึงได้หวาดหวั่นอะไรขนาดนี้?
แต่มองดูหานลั่วเฟยในเวลานี้
สายตาของเธอที่มองไปทางกัวโพ่จวิน กลับไม่ได้แปลกใจเลย
สิ่งที่มีคือ หวาดกลัว!
เธอรู้จักตัวตนของกัวโพ่จวิน!
น้องชายแท้ๆของกัวเถาจือที่วึ่งเป็นเจ้าอาวาสแห่งวัดอี่เซียน ก็คืออาจารย์ของตัวเอง !
หานลั่วเฟยไม่เคยเห็นความแข็งแกร่งของกัวโพ่จวินมาก่อน
แต่ว่า สำหรับความแข็งแกร่งของกัวเถาจือ กลับมีความเข้าใจอย่างแน่นอน
ในสายตาของหานลั่วเฟย………
ถ้าหากตระกูลหานเผ่าโบราณมีเรื่องกับหานลั่วเฟย ถ้าอย่างนั้น หานลั่วเฟยก็จะเหมือนกับเย่อู๋เทียนในวันนี้
ทำให้ทุกคนของตระกูลหานเผ่าโบราณ รับรู้ว่า เธอน่ากลัวแค่ไหน!
หานลั่วเฟยก็มีเหตุผลมากพอที่จะเชื่อเช่นกัน
ความแข็งแกร่งของกัวเถาจือ ช่างน่ากลัวจริงๆ!
เพราะว่าเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา หานลั่วเฟยในฐานะลูกศิษย์ในนามของกัวเถาจือ ตามกัวเถาจือ ไปยังเกาะเล็กๆในต่างประเทศ
อยู่บนเกาะเล็กๆนั้น หานลั่วเฟยได้เห็นกับตาของตัวเอง
กัวเถาจือดาบแค่เพียงเล่มเดียว ก็ตัดหัวคนที่มีพลังเท่ากับหานจื่อฉี ได้
แต่ว่า กัวเถาจืออยู่ตรงหน้าของกัวโพ่จวิน กลับสุภาพเป็นอย่างมาก
ให้ความรู้สึกกับผู้คน…….
ก็เหมือนกับว่า กัวเถาจือไม่ได้ถือว่ากัวโพ่จวินเป็นน้องชายคนหนึ่ง แต่เป็นเจ้านายคนหนึ่ง!
กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ
ความแข็งแกร่งของกัวโพ่จวิน น่าจะเท่ากับกัวเถาจือ ต่างก็ทำให้ผู้คนหายใจไม่ออก!
เพียงแต่ไม่รู้ว่า ถ้ากัวโพ่จวินต่อสู้กับเย่อู๋เทียน……..
จะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น?
ในเวลานี้ หานลั่วเฟยอยากจะออกจากห้องโถงโอ่อ่าแล้ว
ประโยคเดียว
ยอดฝีมือย่างเย่อู๋เทียนกับกัวโพ่จวิน ถ้าเกิดต่อสู้กันขึ้นมา ก็ไม่ได้ง่ายดายถึงขนาดเหมือนกับเย่อู๋เทียนทำลายหานปู้กางกับหานจื่อฉี แต่จะนำไปสู่หายนะที่รุนแรงที่สุด!
ภายใต้เงื่อนไขดังกล่าว…….
ถ้าหานลั่วเฟยยังคงยืนอยู่ที่นี่
เห็นได้ชัดว่าก็จะกลายเป็นปลาบ่อที่จะได้รับผลกระทบ!
อย่างไรก็ตาม ทั้งที่หานลั่วเฟยรู้ว่าอยู่ที่นี่จะเป็นอันตรายมากๆ กลับยังอดไม่ได้อยากที่จะดู
เย่อู๋เทียนกับกัวโพ่จวิน คนไหนน่ากลัวยิ่งกว่ากัน!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หานลั่วเฟยก็หลบไปที่มุมหนึ่งของห้องโถงโอ่อ่าอย่างเงียบๆ
ในเวลาเดียวกัน ในใจก็กำลังคิดถึงประโยคนั้นที่กัวโพ่จวินเพิ่งจะถามเย่อู๋เทียน เป็นแดนไหน เป็นแดนหกชั้นยอด หรือว่าแดนเจ็ด!
อย่างไรก็ตาม หานลั่วเฟยเพิ่งมีความคิดเช่นนั้นผุดออกมา
คนก็ซ่อนตัวเรียบร้อยแล้ว
แต่กลับมองเห็น
เย่อู๋เทียน เพียงแค่มองดูกัวโพ่จวินอย่างเมินเฉยแวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไรสักคำ
ต่อจากนั้น…….
เย่อู๋เทียน ก้าวหน้าเหมือนแสง
หานลั่วเฟยมองเห็นไม่ชัดเจน
หัวของกัวโพ่จวิน แยกออกจากร่างไปแล้ว
ต่อจากนั้น……..
เย่อู๋เทียนก็โยนมีดที่จู่ๆ ก็ปรากฏอยู่ในมือ ไปให้กับหานตี้ซือไปในกลางอากาศ
สั่งการอย่างเรียบเฉย
“โกนผมของหานปู้กางและหานจื่อฉี สองคนนี้ ทำความชั่วไว้มากมาย ควรที่จะไปอยู่กับฮุ่ยกวงที่พระอุโบสถของวัดไห่ฮุ่ย !”
หานตี้ซือตะลึงอยู่กับที่
หานลั่วเฟยที่มุมห้อง ก็ตกตะลึงอยู่กับที่
ก็ไม่สามารถจินตนาการได้