บทที่ 401 โจวซีแม่ชีน้อยที่งดงามแห่งอาศรมหวินซี เรียกเย่อู๋เทียนว่าที่รัก! 2

หลี่หานหูร้องตะโกนเสียงดัง

“ฉันไม่เคยฉีดยาพิษเข้าไปที่ศีรษะของหล่อนเลย ไม่เคย! รีบดึงเข็มยาพิษออกมาเดี๋ยวนี้! รีบดึงออกมา! ฉันขอร้องคุณแล้ว! ฉันจะพูดทุกอย่าง! คุณอยากจะรู้อะไร ฉันก็จะบอกให้หมด! ”

“ฉันชื่อว่าหลี่หานหู เป็นแค่คนรับใช้คนหนึ่งของวัดอี่เซียนเท่านั้น! ”

“อย่าได้ทำกับฉันแบบนี้เลย! ”

“อย่าเลย! ”

เย่อู๋เทียนส่งเสียง “โอ้ว” ขึ้น

แล้วก็นำเข็มเงิน ฝังเข้าไปที่กระดูกคิ้วดวงตาด้านซ้ายของหลี่หานหู

“อ๊าก! อ๊าก! ”

หลี่หานหู ส่งเสียงร้องโอดครวญ

ยืนอยู่ตรงนั้น เหมือนกับเป็นผีดิบในชุดคลุมสีขาวทั้งเป็น

สีหน้าท่าทาง

บูดเบี้ยวไม่หลงเหลือสภาพความเป็นคนแล้ว

แต่

กลับไม่ได้พูดขอร้องอ้อนวอนออกมาแต่อย่างใด

เขาเข้าใจได้แล้วว่า

เย่อู๋เทียน แม้ว่าจะไม่ทำให้เขาถึงตาย แต่ สามารถทำให้เขาตายทั้งเป็นได้!

เย่อู๋เทียนยังมีรอยยิ้มไม่เปลี่ยนแปลง

“นี่ก็แค่เข็มที่สองเท่านั้น! ”

ขณะที่พูด

เย่อู๋เทียน ก็สะบัดปลายนิ้วอีกครั้ง

เข็มที่สาม!

เข็มที่สี่!

เข็มที่ห้า......

จนกระทั่งฝังเข็มเงินพิษภูตษทั้งหมด เข้าไปในร่างกายของหลี่หานหู

เมื่อนับดูอย่างละเอียดแล้ว

ไม่ได้ลดหรือเพิ่มขึ้น มีทั้งหมดหกสิบสี่เข็มเงินพิษภูตษ!

แต่ในท้ายที่สุด

เย่อู๋เทียน ก็ได้ฝังเข็มเงินทั่วไปที่ไม่มีพิษอีกเข็มหนึ่งให้กับหลี่หานหูด้วย

เข็มนี้ ฝังไปที่ช่วงปลายหัวใจของหลี่หานหู

ซึ่งช่วยปลุกเร้าจิตใจให้ฮึกเหิม ไม่สลบและตายลงไป เพราะความเจ็บปวด

ถึงขั้นที่ว่า ยังจะช่วยกระตุ้นศักยภาพความสามารถทั้งหมดภายในร่างกายของหลี่หานหูด้วย!

เข็มยมบาล!

ผู้ที่ถูกฝังเข็มนี้!

สามารถมีชีวิตอยู่ได้สิบแปดวัน!

ความทุกข์ทรมานที่ได้รับนั้น จะยิ่งรุนแรงขึ้นวันแล้ววันเล่า!

ถึงขนาดเรียกได้ว่า......

นรกสิบแปดชั้นเลยทีเดียว!

เพื่อสามารถให้หลี่หานหูได้สัมผัสรับรู้ความรู้สึกดังกล่าวนี้อย่างชัดเจน

เย่อู๋เทียนถึงกับเดินทางไปที่อาศรมหวินซี

โดยที่ไม่ได้ย่ำเหาะหินเหินเวหาไป แต่ได้เลือกรถคันหนึ่ง ภายในวิลล่าว่อหลง

แล้วนำหลี่หานหูใส่ไว้ในกระโปรงหลังรถ

จากนั้น......