บทที่ 415 เย่ฝูถู！แกมันสารเลว！1

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ สวรรค์รู้ว่าอารมณ์ความรู้สึกของเย่ฝูถูในตอนนี้เป็นอย่างไร

เด็กดี เชื่อฟัง？

นี่ควรเป็นคำพูดที่พ่อพูดกับลูกชายไม่ใช่เหรอ？

ตอนนี้……

คำพูดนี้ พูดออกมาจากปากของเย่อู๋เทียน และก็พูดกับเย่ฝูถู？

มักจะรู้สึกแปลกๆ

และในเวลานี้ เย่ฝูถู กลับไปยังพื้นดินที่ชั้นดาดฟ้าของตึกแล้ว

สายตาที่มองไปยังเย่อู๋เทียน ยังคงตื่นตกใจสุดขีด

ไม่ว่ายังไงก็คิดไม่ถึง

เมื่อตัวเองอยู่ต่อหน้าของไอ้เด็กบ้าคนนี้ แม้แต่เดินก็เดินไม่ได้

ผ่านไปนาน เย่ฝูถูถึงพูดถามหนึ่งประโยคแล้ว

“ตอนนี้พลังบำเพ็ญของแกถึงไหนแล้ว？”

เย่อู๋เทียนตอบไม่ตรงคำถาม

“คลายความสงสัยของผมก่อน！”

เย่ฝูถูใบหน้าหม่นหมอง

“ไปพบแม่ของแก？”

เย่อู๋เทียนย้อนถาม

“ทำไมคุณถึงไม่เต็มใจที่จะพบเธอ？”

เย่ฝูถูพูดด้วยใบหน้านิ่งๆ

“เรื่องของผู้ใหญ่ เด็กอย่างแกไม่ต้องมายุ่ง อีกอย่าง ตอนนี้ฉันเป็นผู้ออกบวช ไปเจอแม่ของแก มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่！ ”

เย่อู๋เทียนสงสัย

“งั้นทำไมถึงบอกให้ผมรู้ว่าคุณยังอยู่？”

เย่ฝูถูพูดไม่ออก

เย่อู๋เทียนพูดอย่างนิ่งๆ

“ไปเถอะ ไปเจอแม่แท้ๆของผม อย่าทำให้ผมโมโห”

“……”

เย่ฝูถูเงียบไประยะหนึ่ง

ผ่านไปนาน เย่ฝูถูไม่รู้ว่าคิดอะไรบางอย่างได้ ทันใดนั้นก็พูดออกมาหนึ่งประโยคด้วยสีหน้าที่ไร้ความรู้สึกแล้ว

“ไม่ไปพบ！”

เย่อู๋เทียนพยักหน้า

“ได้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ผมไม่บีบบังคับ！”

พูดจบ เย่อู๋เทียนหันหลังจากไป

ท่าทีของเย่อู๋เทียน ทำให้เย่ฝูถูถึงกับมึนงง

เงียบขรึมไปครู่หนึ่ง ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร จู่ๆเย่ฝูถูก็ตามไปอีก ขมวดคิ้วพร้อมพูดถาม

“เจอแล้วจะพูดอะไรเหรอ？ถึงยังไง ไม่เจอกันมาหลายสิบปีแล้ว！ความรู้สึกจืดจาง！อีกอย่าง หลังจากที่ฉันเจอเธอ เธอก็อาจจะมีอันตรายได้！”

เหมือนว่าเย่อู๋เทียนจะไม่ประหลาดใจที่เย่ฝูถูตามมา ย้อนถาม

“อันตรายอะไร？”