บทที่ 436 ขอร้องท่านได้โปรดรับป้ายเจินอู่ มิเช่นนั้น ถึงตายฉันก็จะไม่ลุกขึ้น! 2

เย่อู๋เทียนมองหวงฝู่เจิ้งฉี แล้วถามด้วยความสงสัย

“คุณคือ……”

หลังจากหวงฝู่เจิ้งฉีเห็นเย่อู๋เทียนแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาประหม่ามาก และไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น

“ผมหวงฝู่เจิ้งฉี เป็นรองเจ้าสำนักของสำนักเจินอู่! ฉันคนนี้มีความผิด ที่วันนี้มารบกวนที่บ้านของท่าน ทำลายหลังคา ดอกไม้และต้นไม้ในบ้านของท่าน! ต่อให้ผมตายเป็นหมื่นครั้งก็เต็มใจ!”

ใบหน้าของเย่อู๋เทียนกระตุก

“อ้อ ที่แท้คุณเป็นรองเจ้าสำนักของสำนักเจินอู่ ลูกชายของหวงฝู่ซิงถู?”

หวงฝู่เจิ้งฉีตอบด้วยความประหม่า

“ผมเองครับ”

หวงฝู่เหยาที่ยืนอยู่นอกประตู

สับสนจนถึงขีดสุด

ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ เป็นเจ้าสำนักของสำนักเจินอู่ได้อย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้น เขา......

เขาเรียกชื่อจริงของคุณปูตนเองอีกด้วย?

และขณะนี้เอง เย่อู๋เทียนก็สั่งหวงฝู่เจิ้งฉี

“ลุกขึ้นคุยเถอะ!”

หวงฝู่เจิ้งฉีไม่ลุกขึ้น แต่กล่าวด้วยความจริงจัง

“ถ้าท่านไม่ยกโทษให้ฉัน ฉันก็จะคุกเข่าอยู่ที่นี่จนตาย! นอกจากนี้ ฉันขอเสี่ยงตายพูด! ขอร้องเจ้าสำนัก โปรดรับป้ายเจินอู่ต่อไปด้วยเถอะ หรือท่านให้ภรรยาของท่านรับป้ายเจินอู่ต่อไปได้เช่นกัน สรุปแล้ว นอกจากท่านและภรรยาของท่านแล้ว ไม่มีใครมีคุณสมบัติที่จะเป็นเจ้าสำนักของสำนักเจินอู่ได้!”

เย่อู๋เทียนพูดไม่ออก

เพราะจนถึงขณะนี้ เขาก็ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

สำหรับป้ายเจินอู่......

เย่อู๋เทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ถึงจะจำได้

เขาถามด้วยความสงสัย

“ป้ายเจินอู่ที่คุณกล่าวถึง คือป้ายหยกที่พ่อของคุณยัดเยียดให้ผมในตอนนั้นเหรอ?”

หวงฝู่เจิ้งฉีตอบเสียงดัง

“ถูกต้อง!”

หลังจากนั้นเย่อู๋เทียนก็เข้าใจ และสีหน้าเต็มไปด้วยความหงุดหงิด

“ตอนนั้นผมบอกพ่อของคุณไปแล้วว่าผมไม่สนใจของชิ้นนั้น กล่าวอีกนัยหนึ่ง ถึงแม้ว่าเขาอยากขอฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของผม ก็ไม่สามารถนำของเล็กน้อยนี้มาเป็นของขวัญได้ใช่ไหม?”

หลังจากกล่าวจบ

ไม่เพียงแค่หวงฝู่เจิ้งฉีเท่านั้นที่เกือบจะหมดสติ

หวงฝู่เหยาที่อยู่นอกประตูก็เกือบหมดสติเช่นกัน

สิ่งที่หวงฝู่เจิ้งฉีคิดคือ.....

สุดท้าย เย่อู๋เทียนยังคงไม่สนใจป้ายเจินอู่ของสำนักเจินอู่!

แต่สิ่งที่ทำให้คนประหลาดใจก็คือ........

คำพูดของเย่อู๋เทียนหมายความว่าอย่างไร?

หมายความว่าถึงแม้เขาจะไม่สนใจป้ายเจินอู่ แต่ขอเพียงแค่พ่อของตนเองเสนอสิ่งอื่นเพื่อฝากตัวเป็นลูกศิษย์ เขาก็จะยินยอมรับพ่อของตนเองเป็นลูกศิษย์ใช่ไหม?

สิ่งที่หวงฝู่เหยาคิดคือ.....

บ้าไปแล้ว

ล้วนบ้าไปแล้ว

ชายหนุ่มธรรมดาที่อยู่ตรงหน้า นอกจากหน้าตาหล่อเหลาแล้ว ก็ไม่มีอะไรดีเลย เขาไม่เพียงไม่สนใจป้ายเจินอู่ของสำนักเจินอู่เท่านั้น หวงฝู่ซิงถู คุณปู่ของตนเองยังต้องการฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของเขาอีกด้วย?

เขามีคุณสมบัติอะไรบ้าง?

นอกจากนั้น……

เหตุผลที่พ่อตนเองคุกเข่าอยู่ในบ้านเก่าหลังนี้ ไม่ใช่เพราะเขาเลี้ยงเมียน้อยอยู่นอกบ้าน

แต่เป็น……

สิ่งที่เขาทำในวันนี้ ล้วนเป็นเพราะเคารพชายหนุ่มธรรมดาที่อยู่ตรงหน้าคนนี้?

สิ่งที่เขาทำในวันนี้ ล้วนเป็นเพราะเขาต้องการขอร้องอ้อนวอนชายหนุ่มธรรมดาที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ รับตำแหน่งเจ้าสำนักของสำนักเจินอู่?

และขณะนี้เอง เสิ่นรั่วชิงและคนอื่น ๆ ที่กำลังรอให้เย่อู๋เทียนกลับมาทานอาหารเย็นอยู่ในห้องอาหาร