บทที่ 442 กลางดึกไม่เห็นหน้าคุณ คิดถึงคุณแล้ว 2

เมื่อเย่อู๋เทียนลืมตาขึ้น

แล้วดำน้ำลงไปในตำแหน่งที่ลึกขึ้น เขาสามารถทำได้อย่างง่ายดาย!

อย่างไรก็ตาม ออกซิเจนที่มีอยู่ในร่างกายของเย่อู๋เทียน ถูกใช้ไปจนเกือบหมดแล้ว

ไม่ว่าในกรณีใด เขาก็ไม่สามารถอยู่ในบ่อน้ำได้อีกต่อไปแล้ว

และตอนที่เย่อู๋เทียนออกมาจากบ่อน้ำเก่า ท้องฟ้าสว่างแล้ว!

แม้แต่ตัวเย่อู๋เทียนเอง ก็รู้สึกประหลาดใจ

คิดไม่ถึง

ตนเองสามารถอยู่ในน้ำนานขนาดนี้

ขณะนี้ เย่ฝูถูนั่งอยู่ข้างบ่อน้ำ หลังจากได้ยินการเคลื่อนไหวแล้ว เขาลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ

แต่วินาทีที่เขาเห็นเย่อู๋เทียน

เย่ฝูถู ตกใจทันที

เย่อู๋เทียนรู้สึกสงสัย

“เป็นอะไร?”

เย่ฝูถูลุกขึ้น แล้วมองหน้าผากของเย่อู๋เทียน

กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่น

“เมื่อเทียบกับเมื่อก่อนแล้ว ดูเหมือนหน้าผากของลูกนั้นอิ่มเอิบขึ้น นี่เป็น.......ลางบอกเหตุของการกลายร่างเป็นมังกรตามตำนานเล่าขาน!”

เย่อู๋เทียนไม่สนใจ และกล่าวพึมพำ

“พูดจาเหลวไหล”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เย่ฝูถูยิ้มด้วยความขมขื่น และนี่เป็นครั้งแรกที่เขาไม่ได้พูดอะไรมากอีก

เย่อู๋เทียนถาม

“พ่ออยู่ที่นี่ตลอดเหรอ?”

สีหน้าของเย่ฝูถูเต็มไปด้วยความคับข้องใจ

“แม่ของลูกไม่ให้เข้าบ้าน พ่อก็จนปัญญา”

เย่อู๋เทียนมุ่ยปาก หันหลังแล้วเดินไปที่ห้องนอน เพื่อจะเปลี่ยนเสื้อผ้า

เขานั่งสมาธิทั้งคืน ถึงแม้จะไม่ได้นอน

แต่ผลของการนั่งสมาธินั้นดีกว่าการนอนมาก!

ตอนนี้ ร่างกายของเย่อู๋เทียนสดชื่นมาก

ความเหนื่อยล้ากับเขา

แทบจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก

หลังจากเดินเข้าไปในห้องนอนแล้ว เย่อู๋เทียนต้องการไปหยิบเสื้อผ้าที่อยู่ในตู้เสื้อผ้า

แต่นึกไม่ถึงว่าเขาเพียงแค่เหลือบมองไปที่เตียงแวบหนึ่ง

อารมณ์เปลี่ยนเป็นซับซ้อนทันที

เขาเห็นเสิ่นรั่วชิงและเฉิงโม่หนงกำลังนอนอยู่บนเตียงเดียวกัน

เสิ่นรั่วชิงอยู่ข้างนอก ส่วนเฉิงโม่หนงอยู่ข้างใน

เท้าขาวเนียนของทั้งสองคน โผล่ออกมานอกผ้าห่ม

บนเก้าอี้ข้างเตียง ยังมีเสื้อผ้าของทั้งสองคนวางอยู่ ไม่ว่าจะเป็นเสื้อตัวนอกหรือชุดชั้นใน ล้วนวางด้วยกัน

นั่นหมายความว่าเมื่อคืน พวกเธอสองคนนอนด้วยกัน?

เมื่อตระหนักถึงสิ่งนี้ ถึงแม้จิตใจของเย่อู๋เทียนจะมั่นคงเพียงใด

แต่เขาอดไม่ได้ที่จะจิตใจเหม่อลอยเล็กน้อย

และไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร เย่อู๋เทียนจ้องมองเสิ่นรั่วชิงและเฉิงโม่หนง