ตอนที่ 448
บทที่ 448 เป็นผู้หญิง คราวหน้าอย่ารีบร้อนลงมืออีกล่ะ!
October 22, 2026
ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีอย่างกะทันหันของหนานกงเหยียน
หรือว่าเสิ่นรั่วชิงจับใบมีดด้วยมือเปล่า?
ความเร็วนั้น มันเร็วมาก
นอกจากเย่อู๋เทียนและเสิ่นรั่วชิงแล้ว คนที่เหลือเห็นเพียงแค่ผลลัพธ์เท่านั้น
มีกริชเล่มหนึ่งเจาะทะลุฝ่ามือของหนานกงเหยียน!
รู้สึกเจ็บปวด!
หนานกงเหยียนยืนอึ้งอยู่ที่เดิม
แต่วินาทีต่อมา ยังไม่ทันที่หนานกงเหยียนจะได้สติกลับมา
เสิ่นรั่วชิงปล่อยด้ามกริชทันที แล้วต่อยไปที่หน้าผากของหนานกงเหยียน
ทำให้หนานกงเหยียนกระเด็นกลับหัวออกไปทันที!
โครม!
ชนประตูรถคาเยนน์ที่อยู่ข้างหลังเขา
คนและรถยนต์กระเด็นออกไปอย่างแรง!
ตำแหน่งที่ตกลง!
ไกลออกไปหลายสิบเมตร
โครม!
ขณะที่รถตกลงบนพื้น หนานกงเหยียนก็ตกลงบนพื้นเช่นกัน
หน้าผากมีรอยบุ๋ม
เลือดไหลออกมาจากดวงตาของเขา ตาพร่ามัว และศีรษะชาไปหมด!
เมื่อเทียบกันแล้ว
ความเจ็บปวดบนฝ่ามือของเขา กลับเจ็บปวดไม่มากนัก
ณ.ตอนนี้
นอกจากเสียงสัญญาณเตือนภัยของรถคาเยนน์คันนั้นแล้ว
ไม่มีเสียงอื่นใด!
ไม่มีใครคาดคิดว่า......
สาวสวยที่อยู่ข้างกายเย่อู๋เทียน จะเผด็จการเช่นนี้!
โดยเฉพาะผู้บริหารระดับสูงและพนักงานของเทียนจวิน กรุ๊ป ทุกคนต่างตกตะลึง!
นี่มัน……
พละกำลังเช่นนี้ ยังสามารถเรียกมนุษย์ได้อีกเหรอ?
ตอนนี้หวงฝู่ชิง
ท่าทางเหมือนคนบ้า
ไม่อยากจะเชื่อ
หนานกงเหยียน ถูกผู้หญิงที่ตนเองหมายปอง ต่อยจนกระเด็นออกไป!
ผู้หญิงคนนี้ เป็นใครกันแน่?
ทำไมถึงได้น่ากลัวเช่นนี้?
ต้องรู้ว่า……
หนานกงเหยียน เป็นรองเจ้าอาวาสของวัดอี่ซียน!
ถึงแม้ว่าตนเองจะไม่ใช่สมาชิกของโลกยุทธจักร แต่ตนเองได้รับอิทธิพลจากสิ่งที่ได้เห็นเป็นประจำมาตั้งแต่เด็ก และรู้ชัดเจนว่าวัดอี่ซียนหมายความว่าอย่างไร!
สามารถพูดได้ว่า
ในโลกยุทธจักรแล้ว วัดอี่ซียนมีชื่อเสียงพอ ๆ กับสำนักเจินอู่!
หวงฝู่เจิ้งฉี พ่อของตนเอง เป็นคนระดับเหมือนเทพเจ้าแล้ว!
ถึงจะเป็นเช่นนั้น แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าหนานกงเหยียน ที่เป็นรองเจ้าอาวาสของวัดอี่ซียนแล้ว ก็ต้องอ่อนน้อมถ่อมตน!
สิ่งสำคัญที่สุดคือ……
วันนี้ก่อนที่ตนเองจะมาเทียนจวิน กรุ๊ป ได้เห็นพลังความแข็งแกร่งของหนานกงเหยียนด้วยตาตนเอง!
วันนี้ตอนที่หนานกงเหยียนมาหาตนเอง เพียงแค่หมัดเดียว ก็ทำให้พ่อบ้านเก่าที่ยืนอยู่ข้างตนเองกลายเป็นคนพิการ!
และพ่อบ้านเก่าที่อยู่ข้างตนเอง แข็งแกร่งพอ ๆ กับพ่อของตนเอง!
ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น แต่ก็ถูกหนานกงเหยียนต่อยหมัดเดียวจนกลายเป็นคนพิการ!
นี่คือแนวคิดอะไร?
แต่ตอนนี้……
เมื่อหนานกงเหยียนอยู่ต่อหน้าผู้หญิงที่ตนเองหมายรองแล้ว กลับไม่สามารถหลบเลี่ยงแม้แต่กระบวนท่าเดียวได้?
หนานกงเหยียนในเวลานี้
ถึงแม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เขายังคงมีสติ
ไม่เคยคิดเลย
ตนเองจะถูกผู้หญิงที่ไม่มีชื่อเสียง ทำร้ายจนมีสภาพเช่นนี้ได้!
เธอเป็นใครกันแน่?
ทำไมถึงได้แข็งแกร่งเหมือนเจ้าอาวาสกัวเถาจือได้?
ตนเอง พิการแบบนี้แล้วเหรอ?
ตนเอง ยังไม่ได้เปิดเผยสถานะ ก็ถูกทำร้ายจนพิการแบบนี้แล้วเหรอ?
ไม่!
เป็นไปไม่ได้!
นี่ต้องเป็นฝันร้ายแน่ ๆ!
ความแข็งแกร่งของตนเองในวัดอี่ซียนแล้ว นอกจากชายชราไม่กี่คนของวัดอี่ซียนแล้ว มีเพียงตนเองที่เป็นอนาคตของวัดอี่ซียนเท่านั้น!
เป็นไปไม่ได้ที่จะถูกคนทำร้ายจนพิการเช่นนี้!
และขณะที่หนานกงเหยียนกำลังคิดเช่นนี้ เสิ่นรั่วชิงถึงได้มองเขาตรง ๆ และประกายความน่าเกรงขามออกมาทันที เย็นชาราวกับนางพญาหงส์
“ทำไมคุณต้องฆ่าสามีฉันด้วย?”
หนานกงเหยียนมองเสิ่นรั่วชิงด้วยความรู้สึกเจ็บใจ กัดฟันถามว่า