บทที่ 50 ไอ้คนอกตัญญู!

หลี่หงเฟยเอื้อมมือไปหยิบขวดแก้ว ใบหน้าเผยรอยยิ้มแล้วพูดว่า: “ประธานเย่ ท่านให้ของอย่างนี้กับผม ผมรู้แล้วว่าจะใช้ยังไง!”

“ที่งานเลี้ยงคืนสู่เหย้าตอนกลางคืน เหล้าเป็นเหล้าของโรงแรมเจียงหนาน ไม่เพียงแต่ช่วยท่านใช้พิษฆ่าเย่อู๋เทียนได้ ยังสามารถทำให้ เผยซื่อ กรุ๊ปติดกับดักไปด้วย!”

“ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ประธานเย่กลยุทธ์นี้ดีที่สุด ไม่ใช่ว่าผมจะเทียบกับคนธรรมดาได้นะ!”

เย่จื่อหลงมองหลี่หงเฟยอย่างเย็นชาและสูดลมหายใจ

“หากเรื่องจบแล้ว ไม่เช่นนั้นแล้ว ฉันจะทำให้แกได้ตายทั้งเป็น โดยเฉพาะภรรยาและลูกสาวของแก ฉันจะทำให้พวกเขาได้เปิดหูโลก!”

หลี่หงเฟยตกใจมากจนเหงื่อไหลเย็นและรีบคุกเข่าลงกับพื้นทันที

“ประธานเย่ไม่ต้องห่วง ภารกิจเล็กๆ ผมจะไม่ทำให้เสียหน้าแน่นอน!”

“นอกจากนี้ ถ้าประธานเย่ปลื้มภรรยาที่อยู่ข้างล่าง ผมจะเรียกเธอมาที่นี่และให้บริการคุณอย่างถึงใจเลย!”

เย่จื่อหลงหัวเราะอย่างแปลกประหลาดพักหนึ่งและยกเท้าขึ้นเหยียบที่หัวของหลี่หงเฟย

“ฉันชอบคนอย่างแกที่ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ความได้เปรียบ ไอ้คนไร้ยางอาย คืนนี้ไปเถอะ เรียกภรรยาแกมาคืนนี้ด้วย แล้วทุกคนมาเล่นด้วยกัน!”

“ก็นับว่าหลังจากฆ่าเย่อู๋เทียนได้แล้วก็......เลี้ยงฉลอง!”

เย็นวันถัดมา

เมื่อเย่อู๋เทียนไปรับลูกหลังเลิกเรียนแล้ว ก็มุ่งหน้าไปที่โรงแรมเจียงหนานและขับรถกระบะที่ซื้อโดยแม่ยาย

ในขณะเดียวกัน หลี่หงเฟยขับรถมูซานมาถึงหน้าประตูโรงแรมแล้ว

ขณะจะลงจากรถ หลี่หงเฟยก็ตกเป็นจุดสนใจของนักเรียนหลายคน

“ประธานเย่ ตอนนี้ดีนะ นานแล้วที่ไม่ได้เจอ เปลี่ยนรถอีกแล้ว? แล้วคาเยนน์คันนั้นที่ขับครั้งล่าสุดล่ะ?”

ชายหนุ่มที่สวมชุดลำลองหยอกล้อกับหลี่หงเฟยด้วยรอยยิ้ม

ท่าทีของหลี่หงเฟยถ่อมตัวมาก

“อาหมิง คุณก็อย่ามาเยินยอฉันที่นี่เลย นี่เป็นแค่รถของบริษัทเท่านั้น”

ชายหนุ่มชื่ออาหมิงตบไหล่หลี่หงเฟย

“อย่าห่วงเลย ผมไม่ขอยืมเงินคุณแน่! แต่ตอนนี้คุณเป็นถึงกรรมการบริหารของมังกร กรุปแล้ว ทำไมคุณถึงต่ำต้อยเช่นนี้!”

เมื่อคำพูดนี้จบลง ผู้หญิงที่แต่งตัวเซ็กซี่ก็เข้ามาแทรกกลาง